Padaczka i ciąża: wszystko, co musisz wiedzieć

25 września, 2020

Padaczka i ciąża pojawiają się często i wiążą się z ryzykiem. Dlatego ważne jest, aby kobiety z tą chorobą były wcześniej kontrolowane, aby zmniejszyć związane z tym problemy.

Padaczka i ciąża to sytuacja, która zdarza się w 3 na 1000 przypadków. Nie jest najczęstsza, ale nie można powiedzieć, że jest to marginalna liczba przypadków.

Na szczęście napady padaczkowe nie są nasilane przez płód ani u większości dzieci urodzonych przez matki z tą chorobą nie występują zmiany. 96% matek rodzi naturalnie i bez powikłań.

Padaczka i ciąża

Padaczkę definiuje się jako chorobę neurologiczną, w której dana osoba cierpi na synchroniczne i masowe wyładowania z neuronów. Oznacza to, że aktywność elektryczna komórek nerwowych zachodzi w tym samym czasie w dużych obszarach mózgu.

Może to, ale nie musi, przełożyć się na napady. Istnieje różnica między napadami padaczkowymi a stanem napadowym. Nie zawsze idą ze sobą w parze, chociaż jest tak w powszechnej opinii.

W każdym razie wyładowania elektryczne zawsze są wyrażane jakimś objawem, którym może być nieobecność lub niewielki zlokalizowany ruch.

W czasie ciąży ciało kobiety zmienia się pod wpływem działania hormonów, zwłaszcza progesteronu. Występują ogólne zmiany w tkankach narządów płciowych, rozrodczych, sercowych i miękkich. Można powiedzieć, że w ten czy inny sposób dotyczy to prawie wszystkich komórek.

Nie odnotowano znaczącego wzrostu ani zmniejszenia liczby napadów w czasie ciąży. Z badań epidemiologicznych w tym zakresie wynika, że ​​tego rodzaju wpływu nie można przypisać płodowi.

W każdym razie, gdy kobieta w ciąży z powodu bezsenności nie odpoczywa wystarczająco odnotowano pojawienie się poważniejszych problemów. Ogólnie napady nasilają się, jeśli brak snu koncentruje się w ostatnim trymestrze. Nie wiadomo jednak na pewno, czy ostatecznym winowajcą jest zły wypoczynek, stres czy też czynnik hormonalny jako taki.

Istnieją jednak problemy ze stężeniem leków stosowanych w leczeniu padaczki. Pamiętajmy, że kobiety z padaczką, które są w ciąży są już leczone, a ciąża modyfikuje całkowitą objętość krążącej krwi, a także jej dystrybucję w tkankach organizmu.

Kobieta w ciąży u lekarza

Jak dotąd dowody nie wykazały, że ciąża zwiększa lub zmniejsza liczbę napadów u kobiet z padaczką.

Czytaj dalej: Drżenie samoistne: objawy, przyczyny i leczenie

Leki przeciwpadaczkowe w ciąży

Regularnie przepisywane leki przeciwdrgawkowe mają niekorzystny wpływ na wrodzone wady rozwojowe. Stanowi to dylemat, jeśli chodzi o opiekę i monitorowanie ciąży u kobiety z padaczką.

Jeśli porównamy występowanie wad wrodzonych wśród dzieci urodzonych przez matki z padaczką w porównaniu z innymi kobietami bez tej choroby znajdziemy znaczące różnice. Podczas gdy w populacji ogólnej wada rozwojowa występuje co 100 porodów, u osób leczonych lekami przeciwpadaczkowymi ryzyko jest do 3 razy większe.

Prawdopodobieństwo skomplikowanego porodu wzrasta, gdy leków przepisanych matce jest kilka. Jest to częsta sytuacja u pacjentów z padaczką, którzy nie reagują dobrze na zwykłe leczenie, a lekarz zaczyna łączyć różne dawki w celu ograniczenia napadów.

W terapii skojarzonej, która polega na jednoczesnym stosowaniu różnych leków wykryto wrodzone wady rozwojowe po stosowaniu leków, takich jak walproinian i karbamazepina. U płodu najbardziej dotknięty jest ośrodkowy układ nerwowy.

To, co lekarze sugerują, gdy kobieta planuje ciążę to zmniejszenie dawek leków przeciwpadaczkowych do bezpiecznych ilości. Czasami można zastosować bardzo małe ilości jednego leku, jeśli pacjent nie ma napadów przez ponad 9 miesięcy.

W każdym razie obniżenia dawek może dokonać tylko lekarz lub specjalista. Ani pacjent, ani członkowie jego rodziny, ani nikt bez odpowiednich umiejętności nie może podjąć takiej decyzji, ponieważ ryzyko niepowodzenia jest duże, a konsekwencje poważne.

Czy istnieje ryzyko drgawek podczas ciąży?

Chociaż statystyki nie wskazują wyraźnie na wzrost lub spadek napadów w czasie ciąży prawda jest taka, że ​​się one zdarzają. Jeśli pacjentka miała częste napady będzie je mieć również w czasie ciąży.

Stany napadowe niosą ze sobą ryzyko dla matki i płodu. Jednym z największych problemów jest niedotlenienie, czyli brak dotlenienia tkanek w trakcie zdarzenia. Jeśli do łożyska dotrze niewystarczająca ilość gazu może to wpływać na funkcjonowanie rozwijających się narządów.

Również urazy są powikłaniem napadów, które stają się problematyczne u kobiety w ciąży. Utrata przytomności podczas epizodu może spowodować upadek i zranienie się we wrażliwych obszarach, takich jak czaszka i brzuch powiększony przez macicę, w której znajduje się płód.

Śmiertelność kobiet ciężarnych z padaczką jest wyższa niż pozostałych ciężarnych. Wiele z tych zgonów, które szacuje się na około 1 na 1000 ciąż, przypisuje się nagłej niespodziewanej śmierci w przebiegu padaczki (MSIE).

MSIE to niewyjaśniona śmierć bez urazu u osób z padaczką. Pochodzenie zespołu jest nieznane, ale wiadomo, że istnieją czynniki ryzyka, na które można działać, aby zmniejszyć możliwość jej występowania.

Kobieta nigdy nie powinna spać sama ani spać na brzuchu. Ponadto, w miarę możliwości rodzina lub przyjaciele powinni zostać przeszkoleni w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

Kobieta w ciąży w łóżku

Jeśli kobieta z padaczką miała częste napady padaczkowe w czasie ciąży prawdopodobnie będzie je nadal mieć. Dlatego zarówno rodzina, jak i przyjaciele powinni wiedzieć, jak radzić sobie w takiej sytuacji.

Zobacz także: Rodzaje napadów padaczkowych

Padaczka i ciąża – o czym należy pamiętać?

Ciążę można dobrze przeżyć z padaczką. Nie jest to zadanie niemożliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania przez lekarza prowadzącego i podjęcia środków ostrożności, które zmniejszą związane z nią ryzyko.

Leczenie powinno być kontynuowane zgodnie z zaleceniami specjalistów. Możliwe, że wprowadzone zostaną stężone dawki tego samego leku we krwi matki w celu dostosowania ilości. Kobieta w ciąży nigdy nie powinna samodzielnie decydować o wstrzymaniu lub zmianie dawki.

Poród należy zaplanować z wyprzedzeniem, w wyspecjalizowanych miejscach, z zespołem medycznym, który ma doświadczenie w tej dziedzinie. Istnieje opcja cięcia cesarskiego i powinna wynikać ze szczerego dialogu między położnikiem a kobietą. Im lepsza komunikacja między zaangażowanymi stronami, tym lepiej przebiegnie cały proces.

  • Palacio, Eduardo, and Karen Cárdenas. “Epilepsia y embarazo.” Revista Repertorio de Medicina y Cirugía 24.4 (2015): 243-253.
  • García, Ramiro Jorge García. “Situaciones especiales en adolescentes epilépticos: embarazo, parto y lactancia.” Revista Cubana de Neurología y Neurocirugía 2.1 (2012): 47-55.
  • Navarro-Meza, Andrea. “Epilepsia y embarazo.” Acta Académica 47.Noviembre (2010): 251-256.
  • Planas-Ballvé, A., et al. “El insomnio y la pobre calidad de sueño se asocian a un mal control de crisis en pacientes con epilepsia.” Neurología (2020).
  • Battino, D., et al. “Malformaciones en los hijos de embarazadas con epilepsia.” Rev Neurol 34.5 (2002): 476-480.
  • Lallana, Virginia Meca, and José Vivancos Mora. “Fármacos antiepilépticos.”
  • Kochen, Silvia, Constanza Salera, and Josef Seni. “Embarazo y epilepsia en Argentina.” Neurología Argentina 3.3 (2011): 156-161.
  • Pascual, F. Higes, and A. Yusta Izquierdo. “Tratamiento de la epilepsia.” Medicine-Programa de Formación Médica Continuada Acreditado 12.72 (2019): 4232-4242.
  • Vélez, Alberto, Paola A. Ortíz, and Carolina Sandoval. “Problemas de los hijos de madres con epilepsia.” Acta Neurol Colomb 21.1 (2005): 73-81.
  • Velásquez, Mauricio, Alejandro De Marinis, and Evelyn Benavides. “Muerte súbita en epilepsia.” Revista médica de Chile 146.8 (2018): 902-908.
  • Borgelt, Laura M., Felecia M. Hart, and Jacquelyn L. Bainbridge. “Epilepsy during pregnancy: focus on management strategies.” International journal of women’s health 8 (2016): 505.