Prognatyzm żuchwy - na czym polega i ajak się go koryguje?

Prognatyzm żuchwy może być poważnym problemem estetycznym. Na czym polega ta przypadłość i w jaki sposób można ją skorygować?
Prognatyzm żuchwy - na czym polega i ajak się go koryguje?

Ostatnia aktualizacja: 31 maja, 2022

Istnieje kilka sytuacji i zaburzeń, które mogą wpływać na zgryz człowieka oraz harmonię uśmiechu i twarzy. Jedną z tych zmian jest prognatyzm żuchwy. Czym jest? Jakie są jego główne przyczyny?

Prognatyzm żuchwy to stan charakteryzujący się obecnością żuchwy, która jest zbyt duża lub zbyt wysunięta do przodu w stosunku do szczęki górnej. Szczęka wystaje i wpływa na zgryz oraz estetykę twarzy. Powiemy Ci o tym więcej.

Na czym polega prognatyzm żuchwy?

Słowo „prognatyzm” pochodzi od greckiego „pro”, co oznacza „naprzód” i „gnathos”, co oznacza „szczękę”. Zaburzenie to jest również znane jako „wada zgryzu III klasy szkieletowej”.

Jak już powiedzieliśmy, jest to wysunięcie lub wysunięcie żuchwy do przodu. Ten występ powoduje, że podbródek nadmiernie i wyraźnie wystaje na twarzy. Często jest to spowodowane nadmiernym wzrostem żuchwy.

Jednak może to być również spowodowane brakiem rozwoju kości górnej, która znajduje się daleko w tyle. W ten sposób zęby górne i dolne nie mogą być prawidłowo połączone.

Zdjęcie żuchwy
Aby zdiagnozować prognatyzm żuchwy, dentysta może zlecić prześwietlenie zębów.

Prognatyzm żuchwy

Najczęstsze pochodzenie prognatyzmu żuchwy jest zwykle genetyczne i dziedziczne. Często zdarza się, że osoby urodzone z większą dolną szczęką mają krewnych z tym samym problemem. Dlatego też, jeśli istnieje historia rodzinna, ważne jest, aby w młodym wieku zabrać dzieci do dentysty i ortodonty. W ten sposób możliwe będzie wykrycie problemu i jego wczesne rozwiązanie.

W każdym razie istnieją sytuacje zewnętrzne, które mogą sprzyjać pojawieniu się tego stanu. Przykładem jest przedwczesna utrata zębów mlecznych. Przerost migdałków lub migdałka gardłowego oraz oddychanie przez usta to inne czynniki, które zwiększają szanse prognatyzmu.

Czasami może to być również objawem innych chorób ogólnoustrojowych. Na przykład akromegalia to zaburzenie, w którym dochodzi do nadmiernej produkcji hormonu wzrostu, a szczęka jest zwykle większa.

Pacjenci z zespołem Downa i innymi rzadszymi zaburzeniami, takimi jak zespół Crouzona, zespół znamion i stany takie jak akrodyzostoza, również mają prognatyzm.

Objawy

Najbardziej zauważalną cechą prognatyzmu żuchwy jest wystający podbródek. Ale to zaburzenie generuje kilka innych objawów, takich jak:

  • Wada zgryzu: Nieprawidłowy stosunek szczęk do siebie wpływa na zgryz i ustawienie zębów w jamie ustnej. Zęby łuku dolnego zamykają się na zewnątrz i przed zębami górnymi. Czasami zgryz otwarty może zostać wygenerowany, gdy pacjent nie zdoła zamknąć okluzji.
  • Zmiana funkcji jamy ustnej: pacjent z prognatyzmem żuchwy ma problemy z gryzieniem, żuciem, jedzeniem i mówieniem. Często występują problemy z dykcją, takie jak seplenienie.
  • Problemy w stawie skroniowo-żuchwowym.
  • Częste bóle głowy.
  • Problemy estetyczne: wydatny podbródek może stanowić niedogodność estetyczną dla niektórych osób, które nie czują się komfortowo ze swoim wyglądem. Może to prowadzić do poczucia niepewności, niskiej samooceny i trudności w nawiązywaniu relacji z innymi.

Jak diagnozuje się prognatyzm żuchwy?

Rozpoznanie prognatyzmu żuchwy jest zwykle podejrzewane przez stomatologa i potwierdzane przez ortodontę. Gdy lekarz dentysta ogólny stwierdzi oznaki tego stanu, kieruje odpowiednie skierowanie do specjalisty w celu rozwiązania problemu.

Badanie fizykalne i dane z historii klinicznej, takie jak wywiad rodzinny i pewne nawyki dotyczące jamy ustnej, są ważne przy ustalaniu diagnozy. Ale potrzebne są również inne zasoby, aby pomóc profesjonalistom potwierdzić diagnozę.

Zdjęcia rentgenowskie zębów i czaszki, takie jak ortopantomografia i cefalometria, przyczyniają się do zbadania problemu. Zdjęcia wewnątrz- i zewnątrzustne dostarczają również cennych informacji. Wyciski zgryzowe i uzyskanie odlewu studyjnego uzupełniają proces diagnostyczny. Na tej podstawie lekarz może zaplanować najbardziej odpowiednie leczenie dla każdego indywidualnego pacjenta.

Jeśli prognatyzm żuchwy jest spowodowany schorzeniem podstawowym, dentysta może zasugerować terminowe leczenie tego schorzenia u odpowiedniego specjalisty.

Jak jest traktowany?

Alternatywy terapeutyczne w przypadku problemu z okluzją szkieletu klasy III zależą od wieku pacjenta. To nie to samo, co leczenie dziecka lub nastolatka, którego kości jeszcze nie wyrosły, jak u osoby dorosłej, która już zakończyła ten proces formacyjny.

Jest mniej inwazyjny i bardziej zachowawczy, gdy leczenie jest prowadzone w dzieciństwie. Ponadto zapobiega przedłużaniu się w czasie objawów tego schorzenia oraz jego funkcjonalnych, estetycznych i psychologicznych skutków.

Z tego powodu zaleca się przyjmowanie dzieci do stomatologa dziecięcego od 1. roku życia i konsultację z ortodontą między 6 a 7 rokiem życia lub wcześniej, jeśli stomatolog tak zaleci, w celu oceny zgryzu.

Rozpoczęcie leczenia w dzieciństwie, gdy tylko zostaną wykryte pierwsze objawy, jest znacznie korzystniejsze. Ale powinieneś wiedzieć, że istnieją również alternatywy terapeutyczne dla dorosłych. Tutaj dowiesz się, jak rozwiązać problem w obu grupach wiekowych.

Leczenie prognatyzmu żuchwy u dzieci

W dzieciństwie i okresie dojrzewania można skorygować zwiększony wzrost szczęk. Na tym etapie można wykorzystać fakt, że kościotworzenie jest nadal aktywne. Sprzyja to postępowi górnej szczęki lub spowalnia postęp dolnej szczęki w poszukiwaniu harmonijnego związku.

W tym celu stosuje się ortodoncję interceptywną, czyli zabieg działający na wzrost podstaw kostnych w bardzo młodym wieku. W przypadku prognatyzmu żuchwy aparaty ekspandera służą do stymulacji rozwoju szczęki.

Również ortezy podbródka i maski ortodontyczne spowalniające wzrostszczęki. Po wykonaniu tych zabiegów może być konieczne uzupełnienie leczenia ortodontycznego korekcyjnego w celu poprawy wyrównania zębów. Kiedy kości znajdują się we właściwej pozycji, nieprawidłowe ustawienie zębów jest korygowane w celu uzyskania dobrego zgryzu.

Leczenie prognatyzmu żuchwy u dorosłych pacjentów

W przypadku pacjentów dorosłych, u których proces kostny już się zakończył, a rokowanie w żuchwie jest już ugruntowane, terapia jest bardziej złożona. Jeśli tak jest w Twoim przypadku, nie powinieneś się zniechęcać, ponieważ możliwe jest osiągnięcie dobrych rezultatów.

W łagodnych przypadkach można zdecydować się na leczenie ortodontyczne, aby skorygować niewspółosiowość zębów. Może to poprawić zgryz, wygląd uśmiechu i relacje górnych i dolnych elementów. Nie zmienia to jednak wyglądu twarzy i nie zawsze jest wskazane.

W poważniejszych sytuacjach, kiedy problemy funkcjonalne i estetyczne są bardzo widoczne, konieczne jest połączenie leczenia ortodontycznego z chirurgią ortognatyczną.

Ta ostatnia jest rodzajem chirurgii szczękowo-twarzowej, która umożliwia przywrócenie symetrii i harmonii twarzy poprzez umieszczenie kości szczęki na miejscu.

Chirurgia ortognatyczna w celu skorygowania prognatyzmu żuchwy

Zanim pacjent podda się takiej operacji, konieczneróżne badania morfologiczne i estetyczne za pomocą zdjęć rentgenowskich. Pomaga to w planowaniu, rozważeniu aspektów, które należy poprawić i określeniu najbardziej odpowiednich technik.

Pozwala także pokazać pacjentowi możliwy wynik, co ułatwia zaakceptowanie zmiany i rozwianie związanych z nią wątpliwości i obaw przed zabiegiem. W każdym razie przed tym konieczne jest noszenie aparatu ortodontycznego przez pewien czas. To sprawia, że sytuacja ustna jest korzystniejsza dla interwencji. W szczególności zęby znajdują się w najbardziej dogodnych miejscach.

Zabieg wykonywany jest na sali operacyjnej i w znieczuleniu ogólnym, więc wymaga hospitalizacji. Wykonywany jest przez multidyscyplinarny zespół, w którym kluczową rolę odgrywa chirurg szczękowo-twarzowy. Czas trwania procedury może potrwać około 2 godzin, choć zależy to od złożoności sprawy.

Proces odbywa się przez jamę ustną, dzięki czemu na twarzy nie będzie widocznej blizny. W zależności od rodzaju prognatyzmu żuchwy pacjenta należy zmobilizować szczęką górną, dolną lub obie kości. Chirurg wykonuje osteotomię szczęki, która polega na jej złamaniu i odłożeniu do tyłu. W razie potrzeby usuwa się nadmiar kości. Aby utrzymać dwa fragmenty kości razem, są one mocowane za pomocą tytanowych płytek i szpilek.

Ten rodzaj zabiegu można wykonać dopiero po zakończeniu wzrostu pacjenta. W przypadku dziewczynek ma to miejsce zwykle około 16 roku życia; u chłopców między 17 a 18 rokiem życia. W każdym razie to zależy od konkretnej osoby.

Zabieg plastyczny

Co dzieje się po operacji korekcyjnej szczęki?

Po zabiegu należy zachować szczególną ostrożność, aby sprzyjać regeneracji tkanek i uniknąć powikłań. Konieczne będzie przestrzeganie diety płynnej, a następnie diety miękkiej, aby uniknąć mobilizacji żuchwy podczas gojenia.

Chirurg przepisuje leki przeciwbólowe i zapobiegające infekcjom. Zaproponuje również odpoczynek od 1 do 3 tygodni. Nie zaleca się wysiłku, ćwiczeń lub palenia. Po upływie czasu rekonwalescencji może być konieczny powrót do aparatu na pewien czas. Dzięki aparatom zęby można ustawić we właściwym miejscu, aby uzyskać pożądany uśmiech.

Czy można zapobiec prognatyzmowi?

Kiedy prognatyzm żuchwy jest spowodowany problemami dziedzicznymi lub genetycznymi lub jest częścią zespołu, nie można temu zapobiec. Ale możliwe jest działanie na czynniki zewnętrzne, które sprzyjają pojawieniu się tego zaburzenia.

Rodzice, na przykład, odgrywają zasadniczą rolę w dbaniu o jamę ustną swoich dzieci, a tym samym zapobiegają utracie zębów mlecznych przed czasem. Częścią profilaktyki jest również wykrywanie i kontrolowanie szkodliwych nawyków (takich jak oddychanie przez usta) oraz szukanie rozwiązania na czas.

Wczesne i częste przeglądy stomatologiczne pozwalają również na wczesne wykrycie problemów w jamie ustnej, nawet gdy wszystko wydaje się przebiegać dobrze. Wizyta u dentysty jest prostym, ale podstawowym sposobem uniknięcia poważnych problemów w przyszłości.



  • Sauhing Muñoz, I. J. (2012). Diagnóstico y tratamiento de pacientes clase III por prognatismo mandibular (Bachelor’s thesis, Universidad de Guayaquil. Facultad Piloto de Odontología).
  • Cartuche, L. P. G., Cruz, V. S., Bravo, M. E., & Manuel, E. C. (2019). MALOCLUSION DE CLASE III, TRATAMIENTO ORTODONCICO. REVISIÓN DE LA LITERATURA. Evidencias en Odontología Clínica4(2).
  • Alina, R. A., & Yosvany, H. S. (2021, June). CARACTERÍSTICAS MORFOLÓGICAS DEL SÍNDROME CLASE III. In cibamanz2021.
  • Carrasco-Sierra, M., Mendoza-Castro, A. M., & Andrade-Vera, F. M. (2018). Implementación de la ortodoncia interceptiva. Dominio de las Ciencias4(1), 332-340.
  • Caro, M., & Awuapara, S. (2021). Revisión de los principales manejos ortodónticos interceptivos y correctivos no quirúrgicos de la maloclusión clase III. Revista de la Asociación Odontológica Argentina109(3), 207-212.
  • Torres Rodríguez, M. S. (2022). Cambios cefalométricos en pacientes con prognatismo y pseudo prognatismo mandibular pre y postquirúrgicos.
  • Aquino Hilares, G. (2019). Ortodoncia y cirugía ortognática.
  • Disla Abreu, R., & Cabral Monte de Oca, C. (2021). Cirugía ortognática primero en el tratamiento combinado de ortodoncia-cirugía ortognática en maloclusiones esqueletales de Clase III (Doctoral dissertation, Universidad Nacional Pedro Henriquez Ureña).
  • Amit, K., Premkumar, S., & Palone, M. R. T. La maloclusión clase III esquelética grave mediante abordaje primario de cirugía ortognática: informe de caso Severe skeletal class III malocclusion by surgery-first orthognathic approach: a case report.
  • Parejas Sánchez, K. X. (2022). Protocolos y plan de tratamiento ortodóntico preventivo.