Zapłodnienie - jak długo po stosunku może nastąpić?

26 marca, 2021
Zapłodnienie nie jest natychmiastowe, ale może nastąpić nawet 3 dni po wytrysku. Wyjaśnimy ci to w tym artykule.

Zapłodnienie to początek ciąży. To złożony proces, który może mieć miejsce po stosunku. Jednak wbrew temu, co myślą niektórzy, nie następuje on zaraz po stosunku płciowym.

Zapłodnienie polega na połączeniu komórki jajowej (która jest żeńską gametą) z plemnikiem (męską gametą). Oznacza to, że jest to proces, w którym geny obojga rodziców się łączą i w ten sposób powstaje nowa komórka zwana zygotą.

Istnieje wiele wątpliwości i mitów na temat tego, jak to się dzieje. Dlatego w tym artykule wyjaśniamy wszystko, co musisz wiedzieć o zapłodnieniu, kiedy zwykle do niego dochodzi i kiedy zaczynają się objawy ciąży.

Jak odbywa się zapłodnienie?

Zapłodnienie, jak wskazaliśmy na wstępie, jest procesem, w którym komórka jajowa i plemnik łączą się, dając początek zygocie. Chociaż może się to wydawać proste, w rzeczywistości wymaga szeregu optymalnych warunków, aby proces doszedł do skutku.

W rzeczywistości, jak wyjaśnia artykuł Southern California Center for Reproductive Medicine, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę przy stosunku waha się między 20 a 25%. Dane te dotyczą sytuacji, w której nie stosuje się żadnej metody antykoncepcji.

Dzieje się tak, ponieważ chociaż dojdzie do zapłodnienia, proces ciąży często się nie rozwija. Ważne jest, aby wiedzieć, że aby to nastąpiło, kobieta musi znajdować się w określonym momencie cyklu miesiączkowego.

To właśnie stwierdzili specjaliści w zakresie rozrodu wspomaganego. Zwykle ten moment następuje około 14 dnia cyklu miesiączkowego. To znaczy wtedy, gdy pojawia się owulacja. Jednak plemniki mogą żyć nawet do 3 dni w żeńskich narządach płciowych.

Z kolei komórka jajowa przeżywa tylko 24 godziny po owulacji. Stąd zapłodnienie następuje dokładnie w tym okresie (1 dzień), chociaż sam akt seksualny mógł mieć miejsce dwa lub trzy dni wcześniej. W kolejnych punktach wyjaśnimy wszystkie fazy tego procesu.

Poszukiwanie komórki jajowej do zapłodnienia

Podczas procesu owulacji jajo jest uwalniane z jajnika do jajowodów. Tymczasem plemniki stale rozwijają się w jądrach mężczyzny. Kiedy dochodzi do wytrysku, podróżują zanurzone w nasieniu.

Plemniki przedostają się przez pochwę do jajowodów. Tam odbywa się proces zwany kapacytacją, czyli uzdatnianiem. Chodzi o to, że plemniki przechodzą szereg modyfikacji w swojej strukturze i ruchliwości. W ten sposób uzyskują zdolność penetracji komórki jajowej.

Wcześniej, tuż po wytrysku, plemniki nie byłyby w stanie tego zrobić. Nie wszystkie też doświadczają tych przemian. Tym samym prawdopodobieństwo, że kilka z nich zapłodni to samo jajo jest zmniejszone, ponieważ mogłoby to prowadzić do nieżywotnej zygoty.

Zapłodnienie
Plemniki muszą przejść fazę uzdatniania, aby zapłodnienie doszło do skutku.

Zapłodnienie: spotkanie komórki jajowej i nasienia

Po zakończeniu kapacytacji, która odbywa się w zakamarkach żeńskich narządów płciowych, plemniki są uwalniane. Następnie kierują się w stronę komórki jajowej i zachodzi tak zwana reakcja akrosomalna.

Według artykułu opublikowanego przez Instytut Bernabeu, reakcja ta polega na uwolnieniu pewnych enzymów, które pozwalają główce plemnika przejść przez błonę jajową. W ten sposób jądra obu komórek łączą się i to samo dzieje się z materiałem genetycznym.

Podczas tej reakcji uruchamia się również mechanizm, który zapobiega przenikaniu innych plemników przez błonę. Jak wskazaliśmy w poprzedniej sekcji, jest to niezbędne, aby nie było problemów na poziomie genetycznym i nazywa się to blokadą polispermii.

Przemieszczenie zapłodnionego jajeczka w kierunku macicy

Po połączeniu komórki jajowej i plemnika powstaje komórka zwana zygotą. Zawiera ona materiał genetyczny od obojga rodziców. W większości przypadków zapłodnienie odbywa się w jednym z jajowodów.

Dlatego na kolejnym etapie zygota musi zejść do macicy, która jest narządem, w którym odbywa się ciąża. Podczas podróży zygota zaczyna się dzielić. Oznacza to, że z tej pojedynczej komórki powstaje zarodek w wyniku kolejnych podziałów komórkowych.

Początkowo dwie komórki zygoty nazywane są blastomerami. Czwartego dnia po zapłodnieniu jest już od 12 do 16 blastomerów. Następnie powstaje morula, która ma środkową część, która będzie dawać początek zarodkowi. Natomiast najbardziej zewnętrzna warstwa komórek utworzy łożysko.

Końcowa część zapłodnienia: implantacja

Implantacja jest niezbędnym krokiem do rozwoju zarodka. Jest to proces, w którym zarodek przyczepia się do błony śluzowej macicy, która wyściela ściany macicy.

Następuje to zwykle między 6 a 10 dniem po zapłodnieniu. Jeśli implantacja nie powiedzie się, zarodek zostanie wydalony w czasie następnej menstruacji.

Może cie zainteresować również ten artykuł: Ciąża mnoga – przyczyny, przebieg i możliwe komplikacje

Kiedy pojawiają się objawy ciąży?

Pierwszy trymestr ciąży zwykle charakteryzuje się szeregiem objawów, które niejako ostrzegają kobietę, że jest w ciąży. Pierwszym znakiem jest zwykle spóźniona miesiączka lub jej brak. To zjawisko nosi łacińska nazwę amenorrhea.

Brak miesiączki występuje, ponieważ produkcja niektórych hormonów jest zwiększona, aby zapewnić rozwój zarodka. Hormony te powodują również zmiany wrażliwości i wielkości piersi, które często są bardziej nabrzmiałe.

Na początku ciąży hormon zwany ludzką gonadotropiną kosmówkową znacznie zwiększa swoje stężenie. Jest to jeden z czynników najbardziej związanych z nudnościami i wymiotami. W rzeczywistości jego stężenie determinuje intensywność objawów.

Jest to ciekawe, ponieważ w ciążach mnogich ten hormon wzrasta bardziej niż w przypadku pojedynczego zarodka. Dlatego są to zwykle ciąże o bardziej uciążliwych objawów.

Innym częstym objawem wczesnej ciąży jest zwiększona częstotliwość i potrzeba oddawania moczu. Kobieta jest również bardziej zmęczona.

Nudności w ciąży
Poranne mdłości są odpowiedzią na podwyższenie poziomu hormonów wywołane zmianami zachodzącymi w pierwszych tygodniach ciąży.

Kiedy zapłodnienie da pozytywny wynik w teście ciążowym?

Obecnie istnieją różne metody potwierdzania ciąży lub jej braku. Jednak wszystkie wymagają, aby po zapłodnieniu upłynął pewien czas.

Dzieje się tak, ponieważ testy ciążowe zwykle działają poprzez wykrycie, czy stężenie ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej w moczu wzrosło. Hormon ten wzrasta natomiast dopiero między 6 a 14 dniem po zapłodnieniu.

W niektórych przypadkach substancję tę można oznaczyć we krwi zamiast w moczu. Tego konkretnego testu nie można wykonać w domu, ale jest dokładniejszy.

Dlatego musimy pamiętać, że dopóki nie minie określony czas od zapłodnienia, nie można określić, czy kobieta jest w ciąży. Ponadto testy ciążowe mogą czasem dawać fałszywie ujemne i fałszywie pozytywne wyniki. Dlatego w przypadku wątpliwości najlepiej skonsultować się ze specjalistą.

Może Cię zainteresować również ten temat: Zapłodnienie in vitro: czy wiesz na czym polega?

Zapłodnienie nie jest procesem natychmiastowym

Jak już wyjaśniliśmy, zapłodnienie to złożony proces, który wymaga optymalnych warunków. Nie następuje w tym samym momencie, gdy kończy się akt seksualny. W rzeczywistości zapłodnienie może więc wystąpić nawet 2 lub 3 dni po wytrysku.

Ponadto, nawet jeśli uformowała się zygota, zarodek nie zawsze się rozwinie i nie zawsze rozwinie się ciąża. Aby tak się stało, konieczne jest prawidłowe zakończenie procesu implantacji.

  • El espermatozoide que fecunda el óvulo, ¿qué tiene de especial? (n.d.). Retrieved February 6, 2021, from https://www.institutobernabeu.com/foro/el-espermatozoide-que-fecunda-el-ovulo-que-tiene-de-especial/
  • ¿Cuánto tiempo después del coito ocurre la fecundación? (n.d.). Retrieved February 6, 2021, from https://www.reproduccionasistida.org/faqs/cuanto-tiempo-despues-del-coito-ocurre-la-fecundacion/
  • Edad y fertilidad – Spanish SCCRM – Orange County Fertility, IVF and Reproductive Center Southern California Fertility. (n.d.). Retrieved February 6, 2021, from https://www.socalfertility.com/es/servicios-de-fertilidad/edad-y-fertilidad/
  • Díaz, Jorge Alberto Álvarez. “Mecanismo de la fecundación humana.” Revista Peruana de Ginecología y Obstetricia 53.1 (2007): 45-51.