Wskazówki, jak pomóc dzieciom tolerować frustrację

Dzieci, które nie potrafią tolerować frustracji, cierpią, poddają się w obliczu niepowodzeń i mogą porzucić swoje cele. Powiemy Ci, jak pomóc im rozwinąć tę niezbędną umiejętność.
Wskazówki, jak pomóc dzieciom tolerować frustrację
Elena Sanz

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Elena Sanz.

Ostatnia aktualizacja: 16 września, 2022

Tolerowanie frustracji nie jest łatwe dla nikogo. Wszyscy chcielibyśmy, aby wydarzenia były pod naszą kontrolą i odbywały się na naszą korzyść. Zniechęcamy się, gdy projekt się rozpada, cel nie zostaje osiągnięty lub odmawia się nam czegoś, czego głęboko pragniemy. Jednak dzieciom trudniej jest tolerować frustrację z powodu ich niedojrzałości poznawczej i braku zasobów.

Mózgi dzieci wciąż się rozwijają, a niektóre funkcje, takie jak kontrola impulsów, nie są jeszcze w pełni ustalone. Dzieciom brakuje doświadczenia i narzędzi do zarządzania emocjami, więc w pewnych sytuacjach łatwiej wymykają się im spod kontroli lub je przytłaczają.

Jeśli chcesz pomóc dziecku tolerować frustrację, oto kilka wskazówek.

Jak pomóc dzieciom tolerować frustrację?

Należy pamiętać, że tolerowanie frustracji nie oznacza jej nieodczuwania. Niemożliwe jest, aby w obliczu porażki lub odmowy człowiek (nie mówiąc już o dziecku) nie zniechęcił się lub nie zezłościł do pewnego stopnia.

Próba wyeliminowania tego uczucia prowadziłaby jedynie do jego stłumienia. To, co możemy zrobić, to nauczyć maluchy nie dramatyzować, a przede wszystkim potrafić ukierunkować tę emocję. Aby to zrobić, możesz wykonać następujące kroki.

Sfrustrowane dziecko
Frustracja jest częścią życia. Próba jej wyeliminowania nie jest zdrowa, ale próba radzenia sobie z nią – tak.

1. Pozwól dziecku się denerwować, aby nauczyć je tolerować frustrację

Aby zdobyć jakąkolwiek umiejętność, potrzebujesz praktyki. Jeśli nie pozwolisz, aby twoje dzieci były sfrustrowane, nie będą wiedziały, jak radzić sobie z tą emocją, gdy się pojawi.

Wielu rodziców przyjmuje nadopiekuńczą postawę wobec dzieci, robi dla nich wszystko i unika wszelkich wyzwań, chcąc oszczędzić im dyskomfortu. Jednak ważne jest, aby dać im przeżyć takie sytuacje.

Nie rób dla swojego dziecka tego, co samo może zrobić dla siebie, nie ulegaj jego każdemu kaprysowi ani nie poddawaj się każdej jego prośbie, jeśli jest to nierozsądne. Nie wypowiadaj też pustych pochwał. Wręcz przeciwnie, promuj jego autonomię, zachęcaj do wysiłku i wyznaczaj granice, które uważasz za zdrowe i odpowiednie, nawet jeśli przysparzają one dziecku dyskomfort.

2. Sprawdź emocje dziecka

Celem nie jest wyeliminowanie lub stłumienie frustracji. Twoje dziecko odczuje ją przy wielu okazjach i będzie potrzebowało, abyś towarzyszył mu w jego niewygodzie. Możesz pomóc mu zrozumieć i nazwać to, co się z nim dzieje.

Na przykład wyobraź sobie, że dziecko bawi się szklanym przedmiotem, a ty mu go zabierasz, aby nie zrobiło sobie krzywdy. Może to wywołać napad złości i jest to naturalne.

Możesz wspierać dziecko w tym czasie, zachowując spokój i używając zwrotów typu „Wiem, że jesteś zły, ponieważ chciałeś bawić się tym pięknym przedmiotem, ale nie możesz, ponieważ jest to niebezpieczne i możesz zrobić sobie krzywdę”. Nie karć go ani nie upominaj za wyrażenie sprzeciwu. Pozwól mu poczuć emocje a jednocześnie pomóż mu zrozumieć i przekazać to, co czuje.

3. Zachęcaj do aktywnego i pozytywnego nastawienia

Tolerowanie frustracji nie oznacza rezygnacji. Te trudne chwile są idealne, aby zachęcić dzieci do aktywnego podejścia do okoliczności.

Na przykład, jeśli przegrał w zawodach sportowych, zachęć go, aby zadał sobie pytanie : „Co mogę zrobić inaczej, aby następnym razem uzyskać lepsze wyniki?”.

To także okazja do nauki negocjacji. Na przykład, jeśli Twoje dziecko chce iść do kina, ale odmówiłeś mu, ponieważ musisz dokończyć prace domowe, może zaoferować Ci pomoc, abyś szybciej był wolny.

Sprzyja to nastawieniu na rozwój (gdzie dziecko rozumie, że może się doskonalić, uczyć i rozwijać), a nie na stagnację (gdzie zakłada, że jego możliwości są ograniczone i nic na to nie można poradzić).

Podoba Ci się ten artykuł? Możesz również przeczytać: Jak odrzucenie przez rodziców wpływa na dzieci

4. Naucz dziecko tolerować frustrację korzystając z narzędzi regulacji emocji

Dzieci, które mają problemy z tolerancją frustracji, mogą reagować gniewem, niekontrolowanym płaczem, a nawet agresją. Dzieje się tak, ponieważ nie są w stanie regulować swoich emocji ani zmniejszać podniecenia.

Możesz zaoferować swojemu dziecku pewne narzędzia do wykorzystania w tych trudnych czasach. Na przykład naucz je prostych ćwiczeń oddechowych lub stwórz kącik spokoju w domu, gdzie mogą się uspokoić.

medytacja dziewczynki, aby tolerować frustrację
Dzieci mogą nauczyć się od rodziców przydatnych technik, które pomogą im radzić sobie w chwilach frustracji.

5. Wyznaczaj mu ścisłe cele i zachęcaj do wytrwałości

Wreszcie, aby pomóc dzieciom tolerować frustrację, ważne jest znalezienie równowagi. Jeśli jesteśmy zbyt autorytarni, zawsze krytykując je i wymagając zbyt wiele, generujemy strach, dyskomfort i demotywację. Wręcz przeciwnie, jeśli jesteśmy zbyt pobłażliwi, odbieramy im możliwość uczenia się.

Kluczem jest ustalenie celów uczenia się dostosowanych do ich wieku i możliwości, tak aby mogły je osiągnąć i odnieść sukces, nawet jeśli potrzebują wytrwałości i kilku prób. Przydzielanie odpowiedzialności w domu i tworzenie artystycznych lub kreatywnych projektów z dziećmi to dwa dobre sposoby, aby dać im możliwość tolerowania błędów i frustracji.

Pomaganie dzieciom w tolerowaniu frustracji przygotowuje je do życia

Jest to jedna z głównych lekcji, z którymi muszą się zmierzyć wszyscy rodzice małych dzieci. Twoje dzieci muszą nauczyć się radzić sobie z frustracją, aby potem radzić sobie w życiu.

Szkoła, relacje osobiste, hobby, praca… wszystkie obszary stawiają przed nami wyzwania i nie zawsze pokonamy je za pierwszym razem. Dzieci muszą być przygotowane na stawienie czoła niepowodzeniom i zmianę kierunku bez emocjonalnego pogrążania się. Czy jest lepszy sposób niż nauczyć się tego od małego w bezpiecznym środowisku, jakim jest dom?

To może Cię zainteresować ...
Wychowanie dzieci – lepszy przykład niż wykład
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Wychowanie dzieci – lepszy przykład niż wykład

Wychowanie dzieci to nie tylko pouczanie, ale przede wszystkim dawanie dobrego przykładu. Jeśli oczekujesz czegoś od dzieci, oczekuj tego również o...



  • Hochanadel, A., & Finamore, D. (2015). Fixed And Growth Mindset In Education And How Grit Helps Students Persist In The Face Of Adversity. Journal of International Education Research (JIER)11(1), 47–50. https://doi.org/10.19030/jier.v11i1.9099
  • Klenberg, L., Korkman, M., & Lahti-Nuuttila, P. (2001). Differential development of attention and executive functions in 3-to 12-year-old Finnish children. Developmental neuropsychology20(1), 407-428.
  • Thompson, C. (2021). The Impact of a Classroom Calm Down Corner in a Primary Classroom. NWCommons. Recuperado 2022, de https://nwcommons.nwciowa.edu/education_masters/302/