Terapia psychodynamiczna - na czym polega i kiedy jest zalecana?

Terapia psychodynamiczna wykorzystuje wiele narzędzi, aby pomóc pacjentom. Opowiemy, na czym polega i kiedy jest zalecana.
Terapia psychodynamiczna - na czym polega i kiedy jest zalecana?

Ostatnia aktualizacja: 12 marca, 2022

Czy to z powodu przedmiotów szkolnych, dlatego, że kiedyś byliśmy na terapii, czy z powodu pojęć, które powtarzamy na co dzień, prawie każdy wie, o co chodzi w psychoanalizie i kim jest Freud. Jednak nie wszyscy wiedzą, na czym polega terapia psychodynamiczna.

Jak wyjaśnia publikacja w American Journal of Psychiatry, terapia psychodynamiczna stosowana jest w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych. Ale z czego dokładnie się składa i kiedy jest wskazana? Oto szczegółowe wyjaśnienie.

Terapia psychodynamiczna

Termin „terapia psychodynamiczna” można znaleźć w interakcji i współzależności między świadomym a podświadomym umysłem. Oznacza to, że niektóre objawy i przyczyny dyskomfortu ludzi nie są powierzchowne, ale głębsze.

Z kolei, jak sama nazwa wskazuje, nacisk kładziony jest na ruch lub fluktuację. Wskazuje to, że ludzie w walce o osiągnięcie swoich celów znajdują się między napięciami; satysfakcja i niezadowolenie, autonomia i zależność, wśród innych przeciwstawnych par.

Główne założenia

Terapia psychodynamiczna składa się z zestawu teorii, których najbardziej znanymi referentami są Freud, Erikson i Carl Jung. Niektóre z jego głównych założeń to:

  • Istnienie nieświadomości: istnieją treści i procesy, do których nie mamy łatwego dostępu, które są tam ukryte i które wpływają na nasze życie. Jest sens, aby do nich dotrzeć.
  • Konflikty psychiczne: wynikają m.in. z lęków, pragnień, fantazji. W obliczu tych zjawisk często pojawiają się mechanizmy obronne, takie jak represje.
  • Doświadczenie dzieciństwa ma ogromny wpływ na całe nasze życie. Stąd bierze się wiele wzorców i konfliktów. Dlatego na podstawie tych teorii „chodzą tam i z powrotem” do wczesnego dzieciństwa. W tym czasie kształtuje się osobowość, zwłaszcza w kontakcie z podstawowymi postaciami opiekuńczymi.
  • Inny klucz do terapii psychodynamicznej dotyczy relacji między analitykiem i pacjentem. Tutaj pojęcia przeniesienia i przeciwprzeniesienia są kluczem do zilustrowania tego, co się dzieje. Z tego połączenia, które jest ustanowione w spotkaniach, można zidentyfikować wzorce, relacje lub wskazówki, które rzucają światło na przeszłe doświadczenia. Oznacza to, że pewne aspekty poprzednich relacji lub modeli są ponownie aktualizowane w bieżącym związku.
  • Objawy to rozwiązania kompromisowe. To znaczy porozumienie między tym, czego pragniemy, a tym, co możemy zrobić. Na przykład między pragnieniami a tym, czego pragnie nieświadomość, a tym, co superego wskazuje nam jako właściwe.
Psychoterapia
Terapia psychodynamiczna może być stosowana do korygowania zachowań, które mogą być szkodliwe dla osoby i jej otoczenia.

Etapy lub główne punkty teorii psychodynamicznych

Wkład freudowskiej teorii psychoanalitycznej został rozszerzony na inne teorie. Niektóre z nich to:

  • Psychologia ego.
  • Teoria relacji z obiektem.
  • Teoria przywiązania.
  • Psychologia jaźni.
  • Psychologia interpersonalna.
  • Psychoanaliza relacyjna.

Jako podsumowanie wyszczególniamy niektóre z nich i ich klucze do zrozumienia zestawu teorii składających się na terapię psychodynamiczną.

Terapia psychoanalityczna

Z jednej strony mamy Freuda – z terapią psychoanalityczną – który pracował w różnych czasach, z modelami, które wzbogacił i przewyższył. W ten sposób w ramach modelu topograficznego zaproponował istnienie sił nieświadomych i świadomych.

Następnie zaproponował model strukturalny, w którym przedstawia „to”, „ja” i „superego” jako trzy różne instancje.

  • „To” zawiera nieświadome aspekty, ponieważ jest rezerwuarem wszelkich impulsów i popędów.
  • „Superego” to autorytet, zasady i wartości moralne.
  • Wreszcie „ja” charakteryzuje się pośredniczącą rolą między dwoma poprzednimi instancjami, zapewniając „przydział rzeczywistości” i wykonanie.

Jest to model, który współistniał z modelem strukturalnym, ponieważ „to” ma elementy nieświadome, podczas gdy „superego” i „ja” mają oba składniki.

Psychoterapia „ja”

Później z większą siłą pojawiła się psychoterapia „ja”, mająca na celu faworyzowanie tego przykładu i zapewnienie mu środków na rozwiązywanie konfliktów. Znajdziemy tu takie postacie jak Erikson, który pogłębia psychoseksualną teorię rozwoju; nie kończy się na dzieciństwie, ale obejmuje cykl życia.

Proponuje także osiągnięcia na rzecz rozwoju. Jednostka musi przezwyciężyć pewne wyzwania lub zadania, przechodząc z jednego etapu do następnego. Ponadto autor nadał ogromne znaczenie wpływowi kontekstu i społeczeństwa jako zmiennych wpływających na życie psychiczne jednostek.

Z drugiej strony spotykamy Annę Freud, dla której konflikty były wynikiem stosowania obron prymitywnych w miejsce obron dojrzałych. Zidentyfikowała również więcej mechanizmów obronnych niż te proponowane przez Freuda.

Teoria relacji z obiektem

Teoria relacji z obiektem sugeruje, że na rozwój osobowości wpływa jakość relacji, jakie dana osoba ma ze swoim „obiektem” uczucia lub miłości. Mogą to być zewnętrzne lub wewnętrzne (zinternalizowane obrazy obiektów zewnętrznych). Znajdziemy tu takie postacie jak Melanie Klein czy Winicott.

Teorie przywiązania

Teorie te zostały odtworzone z teorii przywiązania, których głównym przedstawicielem jest J. Bowlby. Tutaj osobowość jest również kształtowana przez relację z głównym opiekunem. Zdefiniował następujące rodzaje przywiązania:

  • Bezpieczne.
  • Niepewny.
  • Ambiwalentny.

Metody i cele terapii psychodynamicznej

Terapia psychodynamiczna ma różne metody, w zależności od teorii, z którymi działa. Najczęściej stosuje się:

  • Swobodne skojarzenie: polega na ujawnieniu przez pacjenta pierwszej rzeczy, która przychodzi mu do głowy, w zrelaksowanym i spokojnym otoczeniu sesji. Podstawą tej techniki jest stopniowe docieranie do osoby, która sprawia, że pacjent nie może czuć się swobodnie.
  • Przeniesienie i przeciwprzeniesienie: odnoszą się do relacji między terapeutą a pacjentem, połączenia, w którym aspekty innych relacji są powtarzane lub ponownie edytowane, zwłaszcza te z dzieciństwa.
  • Praca z oporami: w trakcie terapii pojawiają się przeszkody w „odblokowaniu” niektórych sytuacji. Terapeuta „domaga się” lub „naciska” pacjenta nieco bardziej, aby pracował nad tymi blokadami i dotarł do sedna.

Kiedy wybrać terapię psychodynamiczną?

Terapie psychodynamiczne skupiają się na pracy nad różnymi tematami. Niektóre z nich to:

  • Promuj samopoznanie, zaczynając od zrozumienia, jacy jesteśmy i jak się zachowujemy, aby zrozumieć pochodzenie wielu naszych ograniczeń. Pozwala nam rzucić światło na teraźniejszość, jednocześnie odnosząc się do przeszłości.
  • Naucz się tworzyć więzi jakościowe.
  • Aby poznać nasze emocje.
  • Unikaj powtarzania wzorców zachowań, które są dysfunkcjonalne lub szkodliwe dla naszego codziennego funkcjonowania.
  • Zmniejsz nasze wewnętrzne konflikty i naucz się nimi zarządzać.

Może spodobać Ci się również: Psychoterapia online na wyciągnięcie ręki

Kobieta u psychoterapeuty
Terapeuta może zaproponować pacjentowi terapię psychodynamiczną jako narzędzie zwiększające samopoznanie.

Ważne jest, aby czuć się swobodnie

Poza istnieniem wielu podejść i narzędzi pracy ważna rzecz w momencie rozpoczęcia terapii ma związek z odprężeniem się w tej przestrzeni.

W tym celu wygodnie jest zapytać z wyprzedzeniem, jak pracuje każdy terapeuta i zwracać uwagę na to, jak się czujemy. Czasami trzeba poprosić o skierowanie lub poszukać innego profesjonalisty. Nie wszyscy ludzie doświadczają tych samych terapii w ten sam sposób. Dlatego wskazane jest poszukiwanie.

This might interest you...
Terapia regresywna: czy hipnoza pomaga leczyć przeszłe rany?
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Terapia regresywna: czy hipnoza pomaga leczyć przeszłe rany?

Hipnoza jest jednym z narzędzi stosowanych w terapii regresywnej. Nie ma jeszcze dużego wsparcia naukowego.



    • Steinert, C., Munder, T., Rabung, S., Hoyer, J., & Leichsenring, F. (2017). Psychodynamic Therapy: As Efficacious as Other Empirically Supported Treatments? A Meta-Analysis Testing Equivalence of Outcomes. In American Journal of Psychiatry (Vol. 174, Issue 10, pp. 943–953). American Psychiatric Association Publishing. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.2017.17010057
    • Barber, J. P., & Sharpless, B. A. (2015). On the future of psychodynamic therapy research
    • Jacques y Solomonov Nili. (17 de Marzo de 2016). Teorías Psicodinámicas. Obtenido de Universidad de Buenos Aires: http://www.psi.uba.ar/academica/carrerasdegrado/psicologia/sitios_catedras/obligatorias/070_psicoterapias1/material/teorias_psicodinamicas_espanol.pdf
    • Ramírez, N. (2010). Las relaciones objetales y el desarrollo del psiquismo: una concepción psicoanalítica. Revista De Investigación En Psicología13(2), 221–230. https://doi.org/10.15381/rinvp.v13i2.3729
    • Guntrip, H. (1971). Estructura de la personalidad e interacción humana: la síntesis progresiva de la teoría psicodinámica. In Estructura de la personalidad e interacción humana: la síntesis progresiva de la teoría psicodinámica (pp. 404-404).