Posiadanie jedynaka - oto niektóre błędne przekonania

Istnieje wiele mitów na temat bycia jedynakiem. Czy naprawdę są zepsuci, tyrańscy i samolubni? Czy są indywidualistami i mają gorsze relacje z innymi ludźmi? Tu powiemy prawdę.
Posiadanie jedynaka - oto niektóre błędne przekonania

Napisany przez Edith Sánchez

Ostatnia aktualizacja: 23 września, 2022

Skład naszych rodzin i nasze pochodzenie kształtują pewne aspekty naszej osobowości. Nie inaczej jest w kwestii, jaką jest posiadanie jedynaka. Dało to jednak początek serii przekonań, które niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. To nie prawda, że jedynak zawsze jest małym tyranem naznaczonym egoizmem. Decydującym czynnikiem w każdym przypadku jest styl wychowania.

Jedyne dziecko nie zawsze ma wyłączną uwagę swoich rodziców. Temperament każdego dziecka jest inny, a sposób, w jaki jest wychowywany, jest różny. Czas więc przestać wierzyć w pewne przekonania. Jeśli chodzi o rodziny wielodzietne, nie zawsze najstarsze dziecko zawsze jest liderem, nie jest też prawdą, że najmłodsze jest zawsze zepsute i zależne.

Posiadanie jedynaka

Jeszcze jakiś czas temu pary decydowały się na kilkoro dzieci. Zmieniło się to jednak do tego stopnia, że szacuje się, że około 40% rodzin ma tylko jedno dziecko. Jest też bardzo prawdopodobne, że trend ten będzie się utrzymywał, a nawet nasilał.

Wielu rodziców ma wątpliwości, czy posiadanie jedynaka jest dobrym wyborem dla ich rodziny. Wahania te wynikają w dużej mierze z błędnych przekonań na ten temat. Prawda jest taka, że nie ma żadnych poważnych dowodów na to, że brak rodzeństwa mógłby stanowić problem.

Fałszywe przekonania na temat jedynego dziecka mają długą tradycję. Nie cofając się zbyt daleko, pierwszy prezes Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, Granville Stanley Hall, posunął się do stwierdzenia, że „bycie jedynakiem jest chorobą samą w sobie”. Okazało się to nieprawdą, ale tego rodzaju twierdzenia rozgościły się na dobre w społecznym pojmowaniu.

Posiadanie jedynaka – fałszywe przekonania

W dużym badaniu przeprowadzonym w Niemczech i opublikowanym w 2019 r. stwierdzono, że nie ma związku między byciem jedynakiem a posiadaniem cech narcystycznych lub byciem bardziej egocentrycznym. Inne badania osiągnęły podobne wyniki. Poniżej znajdują się główne przekonania dotyczące jedynego dziecka, które są bezpodstawne.

1. Jedynaki są samolubne

To chyba najbardziej rozpowszechniony mit o byciu jedynakiem. Mówi się, że ponieważ nie mają rodzeństwa, nie uczą się dzielić. To po części prawda, ponieważ swoje małe przygody i doświadczenia muszą przeżywać na własną rękę. To czyni ich odważniejszymi i bardziej niezależnymi.

Jednak to wychowanie zaszczepia umiejętność dzielenia się z innymi. Są dzieci, które są samolubne, nawet jeśli mają rodzeństwo. W związku z tym nie jest to czynnik decydujący.

Walczące rodzeństwo

2. Mają trudności w nawiązywaniu relacji z innymi

Dzieci z rodzeństwem często szybciej i płynniej rozwijają umiejętności społeczne. Tymczasem jedynak robi to z innymi dziećmi, z którymi ma kontakt. Ta pierwsza może mieć pewne zalety, ale nie jest znacząca. W rzeczywistości jedynaki mają tendencję do budowania silniejszych przyjaźni właśnie dlatego, że tak bardzo cenią sobie towarzystwo.

3. Jedynaki mają większą potrzebę uczuć

To nieprawda, że jedynak dorasta, potrzebując uwagi i rozpieszczania wszystkich. W rzeczywistości często jest odwrotnie. Ponieważ w domu poświęca się mu wyłączną uwagę, zwykle nie ma potrzeby, aby wypełniał pustkę lub szukał zewnętrznego uznania. Jednak ponownie, ważne jest, aby pamiętać, że to ich pielęgnacja jest czynnikiem decydującym.

4. Gorzej zarządzają emocjami

To może być najbardziej nieprawdziwe ze wszystkich przekonań o byciu jedynakiem. Jedynaki muszą nauczyć się, jak samodzielnie przepracować wiele swoich doświadczeń, co pozwoli im lepiej poznać siebie i rozwinąć większą autonomię. Dlatego też stają się bardziej biegli w zarządzaniu swoimi emocjami. W szczególności dzieje się tak, ponieważ przez większość czasu wchodzą w interakcje z dorosłymi.

5. Mają bardziej ograniczone dzieciństwo

Jest to jeden z czynników decydujących o rodzicielstwie. Jeśli dziecko jest nadmiernie chronione i izolowane, będzie miało bardziej ograniczone doświadczenia. Z drugiej strony, jeśli rodzice zachęcają do interakcji z innymi dziećmi i światem, ich doświadczenia będą pełniejsze. Jedyne dziecko dorasta samotnie, bez innych dzieci w pobliżu. To, czy stanie się to ograniczeniem, czy nie, zależy od jego rodziców.

6. Jedynaki są tyranami

Posiadanie osobowości tyrana nie zależy od bycia jedynakiem. Rodzice, którzy nie stawiają swoim dzieciom granic i poddają się kaprysom swoich dzieci, będą generować w dzieciach skłonność do tyranii, niezależnie od tego, czy posiadają one rodzeństwo, czy nie. Ustalenie zasad współżycia i ich respektowanie to podstawa, by dzieci nie rozwijały się w przepełniony narcyzmie.

7. Mają wszystko i dlatego niczego nie cenią

Docenianie tego, co posiadasz, jest czymś, czego rodzice uczą przez rodzicielstwo. Jeśli dzieci otrzymują wszystko i nie są nauczone doceniania tego, co otrzymują, dewaluują to, co posiadają. Nie ma to jednak nic wspólnego z byciem jedynakiem, czy nie.

8. Jedynaki są bardziej konkurencyjne

Jedynak nie musi konkurować o uczucia rodzicielskie, jak to ma miejsce w przypadku dzieci, które mają rodzeństwo. Dlatego, wbrew powszechnemu przekonaniu, bywają bardziej autonomiczne i mniej zależne od zachowań innych. Dzieci z rodzeństwem mają większą tendencję do porównywania się z innymi.

9. Nie wiedzą, jak pracować w zespole

Jedyne dziecko dzieli swoje życie z dorosłymi. Różnica wieku oznacza, że zarówno rodzice, jak i dziecko muszą starać się lepiej komunikować i dzielić się z innymi. Sprzyja to rozwojowi empatii i umiejętności interakcji z ludźmi, którzy myślą i są inni. Nie mają problemu z pracą zespołową.

Zobacz też: Wymyślony przyjaciel Twojego dziecka

Zespół dzieci

Zawsze należy skupiać się na rodzicielstwie

Rodzice jedynaka powinni starać się nie być nadopiekuńczy. Ważne jest również ułatwienie socjalizacji z innymi dziećmi, ponieważ jest to bardzo ważne dla ich rozwoju. Jednak ważne jest również, aby pamiętać, że izolowanie ich i trzymanie ich samych wśród dorosłych nie jest dobrym pomysłem.

Zwierzę może zapewnić im towarzystwo oraz poczucie ochrony i opieki, więc jest to dobra alternatywa. Najważniejszą rzeczą jest oferowanie zdrowego wychowania z jasnymi wartościami i granicami. W ten sposób Twoje dziecko będzie się zdrowo rozwijać.

To może Cię zainteresować ...
Starsze rodzeństwo: nasi przyjaciele i drudzy rodzice
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Starsze rodzeństwo: nasi przyjaciele i drudzy rodzice

Starsze rodzeństwo to postać niezwykle ważna. Choć czasem uważamy go za wielkiego wroga, jest jednocześnie naszym największym sprzymierzeńcem!



  • Quilodrán, J. (2000). Atisbos de cambios en la formación de las parejas conyugales a fines del milenio. Papeles de población, 6(25), 1.
  • Dufner, M., Back, M. D., Oehme, F. F., & Schmukle, S. C. (2020). The end of a stereotype: Only children are not more narcissistic than people with siblings. Social Psychological and Personality Science, 11(3), 416-424.
  • FIRPO, P., & RICHARD-PALMERO, F. (2018). Habilidades sociales: diferencias entre adolescentes con hermanos mayores y adolescentes sin hermanos (Doctoral dissertation, Tesis de licenciatura). Universidad del Aconcagua, Argentina. http://bibliotecadigital. uda. edu. ar/objetos_digitales/843/tesis-6118-habilidadess. pdf).