Osoby transpłciowe potrzebują przede wszystkim wsparcia rodziny

W społeczeństwie, w którym osoby transpłciowe wciąż są osądzane i odrzucane w wielu sytuacjach, wsparcie rodziny jest niezbędne, aby zwalczać stygmatyzację.
Osoby transpłciowe potrzebują przede wszystkim wsparcia rodziny
Montse Armero

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Montse Armero.

Ostatnia aktualizacja: 09 sierpnia, 2022

Nawet w XXI wieku osoby transpłciowe wciąż spotykają się z wieloma dyskryminującymi zachowaniami i komentarzami. W rzeczywistości prawdopodobieństwo napotkania przeszkód społecznych jest bardzo duże, zwłaszcza biorąc pod uwagę brak normalizacji ich sytuacji prawnej.

Z tego powodu, jak zobaczysz w tym artykule, wsparcie społeczności jest szczególnie ważne, aby poprawić ich obecne warunki życia. W szczególności decydujące wydaje się wsparcie emocjonalne ze strony rodziny.

Kogo mamy na myśli, kiedy mówimy „osoby transpłciowe”?

Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego transpłciowość jest terminem parasolowym. Definiuje osoby, których tożsamość płciowa, ekspresja płciowa lub zachowanie nie są zgodne z ogólnie kojarzonymi z płcią przypisaną im przy urodzeniu. Odwrotnym pojęciem jest cisgender, czyli cispłciowość. Odnosi się do osób, których tożsamość płciowa jest zgodna z płcią przypisaną im przy urodzeniu.

Podobnie jest wiele innych osób, które nie identyfikują się z żadną etykietą. Czują się bowiem bardziej komfortowo na przykład w grupie płynnej, większej, międzypłciowej lub bezpłciowej.

Należy pamiętać, że tożsamość płciowa nie jest związana z orientacją seksualną. Tak więc osoby transpłciowe mogą być heteroseksualne, biseksualne, homoseksualne, bezpłciowe lub nie chcieć określać się pod tymi etykietami.

Najczęstsze sytuacje dyskryminacyjne

Zgodnie z pierwszym artykułem Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem godności i praw. Ponieważ wszyscy jesteśmy obdarzeni rozsądkiem i sumieniem, powinniśmy zachowywać się po bratersku. Jednak rzeczywistość jest inna i pełna sytuacji, w których ludzie nie szanują się nawzajem.

Osoby transpłciowe są w wielu obszarach marginalizowane. Na przykład w środowisku zawodowym cierpią z powodu bardzo wyraźnej dyskryminacji. Na przykład bezrobocie tej grupy w Hiszpanii wynosi około 80%; a w niektórych krajach zbliża się do 90%. To naraża ich na większe ryzyko ubóstwa, ponieważ nie mają takich samych możliwości jak inni.

I nie chodzi tu o zajmowanie odpowiednich stanowisk w prywatnych firmach czy urzędach publicznych. Jednak zatrudnienie nie jest jedynym obszarem, w którym napotykają na zwiększone trudności.

Duża liczba osób transpłciowych stała się ofiarą jakiegoś ataku w pewnym momencie swojego życia. Cierpią również z powodu dyskryminacji w podstawowej opiece zdrowotnej lub przy wynajmie mieszkania. Nawet ich własne środowisko domowe często przyjmuje najbardziej oceniającą i dyskryminującą postawę.

Dyskryminacja osób transpłciowych prowadzi do bezrobocia, ubóstwa i bezbronności.

Wsparcie rodziny jest kluczowe dla osób transpłciowych

Adolescencja to etap pełen bardzo ważnych zmian, w którym wiele osób ma większą świadomość swojej tożsamości płciowej. Przyczyny są różne. Z jednej strony dotyczą zmian zewnętrznych, takich jak bardziej dorosłe relacje z rówieśnikami. Z drugiej, wynikają z zachodzących zmian fizjologicznych, które uwypuklają drugorzędne cechy płciowe.

Może to być dodatkowym stresorem dla wielu nastolatków, ponieważ czasami ich osobista tożsamość płciowa i oczekiwana przez środowisko niekoniecznie się pokrywają. To może bardzo utrudnić samoakceptację. Taka sytuacja może prowadzić do niepokoju, jeśli dodamy wyraźne odrzucenie ze strony otoczenia.

Według niektórych badań nastolatki transpłciowe są bardziej podatne na psychopatologie, takie jak depresja, lęk, używanie substancji oraz myśli i zachowania samobójcze ( Toomey i in., 2018).

Jednak liczby te zmniejszają się, gdy osoba transpłciowa czuje się akceptowana i wspierana przez swoją rodzinę. Dlatego rola najbliższych im osób jest kluczowa.

Taki jest jeden z wniosków badania Uniwersytetu Stanforda ( Hale i in., 2021). Według autorów, postrzeganie przez nastolatków transpłciowych tego, w jaki sposób rodzice ich wspierają, jest kluczowym czynnikiem dla ich zdrowia psychicznego.

Podoba Ci się ten artykuł? Możesz również przeczytać: Jak mogę się dowiedzieć, czy moje dziecko jest transpłciowe?

Jak rodziny mogą wspierać osoby transpłciowe?

W badaniu Uniwersytetu Stanforda, zapytano młodych ludzi jakie działania ich rodziców wykazywały, ich zdaniem, największe wsparcie. Odpowiedzieli, że czuli się najbardziej docenieni, gdy rodzice używali wybranego przez nich imienia i zaimka. Choć może się to wydawać proste, było to najważniejszym czynnikiem dobrego samopoczucia w domu.

Coś zupełnie przeciwnego wyszło na jaw, gdy zadano to samo pytanie rodzicom. Czuli, że mogą najbardziej pomóc zabierając dzieci do kliniki płci i zapewniając im konieczne zasoby.

Oprócz różnych punktów widzenia warto zauważyć, że młodzież oceniła swoich rodziców jako bardziej wspierających, niż odczuwali to sami rodzice. To było tak, jakby uważali, że nie robią wystarczająco dużo. Natomiast zdaniem nastolatków, ich rodzice byli bardzo hojni.

Oczywiście wyniki badania Stanforda nie muszą odpowiadać indywidualnym odczuciom innych transpłciowych dzieci, młodzieży lub dorosłych. Jednak wiedząc, że wsparcie rodziny ma kluczowe znaczenie dla dobrego zdrowia psychicznego, należy pamiętać o tej informacji. Dzięki temu interakcje rodzinne mogą się bardziej skupić na szacunku , życzliwej przyjaźni i miłości.

Osoby transpłciowe potrzebują wsparcia rodziny

Rodzice mogą uważać, że specjalistyczne konsultacje są najlepszym wsparciem dla ich dziecka transpłciowego. Jednak, dla dzieci i młodzieży, bardziej się liczy traktowanie ich odmienności w domu.

Wsparcie rodziny dla osób transpłciowych powinno być normą

Bycie osądzonym i odrzuconym przez znaczną część populacji nie jest łatwą sytuacją, z którą można sobie poradzić emocjonalnie. Nie jest to proste dla nikogo, a jeszcze mniej dla tych, którzy często doświadczają dyskryminacji, jak w przypadku osób transpłciowych.

To prawda, że dzisiaj powoli dokonuje się postęp i jest to grupa, która staje się coraz bardziej widoczna. Ale jako społeczeństwo mamy jeszcze długą drogę do przebycia, aby osoby transpłciowe nie cierpiały z powodu jakiejkolwiek dyskryminacji.

Dlatego tak ważne jest, aby rodziny, będące podstawowym wsparciem dla dzieci, były świadome ważnej roli, jaką odgrywają w wieku dojrzewania. Mogą pomóc młodej osobie w przeżywaniu swojej tożsamości płciowej w możliwie najzdrowszy i najbardziej naturalny sposób.

To może Cię zainteresować ...
Co to jest interpłciowość?
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Co to jest interpłciowość?

Słyszałeś o określeniu interpłciowość, ale nie wiesz, co to jest? Czytaj dalej i dowiedz się, co naukowcy mają do powiedzenia na ten temat.



  • Declaración Universal de los Derechos Humanos. [fecha de consulta 24 de mayo de 2022]. Recuperado de https://www.un.org/es/documents/udhr/UDHR_booklet_SP_web.pdf
  • Hale, A., Chertow, S.Y., Weng, Y., Tabuenca, A. and Aye, T. (2021). Perceptions of Support Among Transgender and Gender-Expansive Adolescents and Their Parents. Journal of Adolescent Health, Vol. 68 (6): 1075-1081. [fecha de consulta 24 de mayo de 2022]. doi: https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2020.11.021
  • Su, D., Irwin, J., Fisher, C., Ramos, A., Kelley, M., Rogel, D.A.  y Coleman, J.D. (2016). Mental Health Disparities Within the LGBT Population: A Comparison Between Transgender and Nontransgender Individuals. Transgender Health, Vol. 1 (1): 12-20. [fecha de consulta 24 de mayo de 2022]. doi: http://doi.org/10.1089/trgh.2015.0001
  • Toomey, R. B.,  Syvertsen, A.K. and Shramko, M. (2018). Transgender Adolescent Suicide Behavior. Pediatric, Vol. 142 (4). [fecha de consulta 24 de mayo de 2022]. doi: https://doi.org/10.1542/peds.2017-4218