Eden Hazard uszkodził mięsień lędźwiowo-udowy. Na czym to polega?

Znany piłkarz Realu Madryt, Eden Hazard jest kontuzjowany. Ucierpiał jego mięsień lędźwiowo-udowy. Przyjrzyjmy się przyczynom takiego stanu.
Eden Hazard uszkodził mięsień lędźwiowo-udowy. Na czym to polega?

Ostatnia aktualizacja: 21 lipca, 2021

Eden Hazard uszkodził mięsień lędźwiowo-udowy, co wyklucza go z gry zawodów na dłuższy czas. Piłkarz Realu Madryt miał ostatnio kłopoty na treningach i podczas meczów.

Chociaż jego kontuzje wydają się nie być powiązane, warto przypomnieć poprzednie problemy zdrowotne gracza. Odkąd gra w Realu, zebrał już 9 kontuzji, które na długo wykluczyły go z rozgrywek. To już dziesiąta.

Przyjrzyjmy się zatem historii choroby tego sportowca, by zrozumieć reperkusje prowadzące do uszkodzenia mięśnia lędźwiowo-udowego.

Charakterystyka kontuzji Hazarda

Ostatnia kontuzja Edena Hazarda to naderwanie w przedniej części mięśnia czworogłowego uda. Między biodrem a kolanem znajduje się potężny mięsień potrzebny między innymi do gry w piłkę.

Naderwanie tego mięśnia przebiega różnie, zależnie od osoby. U sportowców ryzyko jest większe, gdyż poddają go działaniu większego obciążenia podczas zawodów i treningów. Naderwania mięśni klasyfikuje się według czterostopniowej skali:

  • Pierwszy stopień: nie obejmuje więcej niż 5 % mięśnia. Czasami trudno zlokalizować naderwanie na USG.
  • Drugi stopień: włókna rozchodzą się na około 3 centymetry.
    Trzeci stopień: rozerwanie jest większe niż 3 centymetry i uszkodzeniu ulega rozcięgno, czyli włóknista błona otaczająca tkankę mięśniową. Pojawia się krwiak, co powoduje ból i ucisk.
  • Czwarty stopień: to najpoważniejsza odmiana. Dochodzi do całkowitego zerwania mięśnia i wylewu o sporych rozmiarach. Funkcje kończyny ulegają upośledzeniu i konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Nie wiemy jak poważna była kontuzja Edena Hazarda. Jednak wiadomo, że mimo zalecanego odpoczynku i rehabilitacji ponownie uległ urazowi.

Gdzie znajduje się mięsień lędźwiowo-udowy?

Mięsień lędźwiowo-udowy znajduje się pomiędzy przeponą a kręgosłupem i ciągnie się aż ponad miednicę. Jego zadaniem jest zginanie biodra.

Przyjrzyjmy się obu częściom tego mięśnia mając jednak na uwadze, że Hazard uszkodził część lędźwiową:

  • Część udowa: łączy się z biodrem i kością krzyżową oraz wykończona jest więzadłem biodrowo-lędźwiowym. Wychodzi z miednicy pod więzadłem pachwinowym i dochodzi do kości udowej.
  • Część lędźwiowa: zaczyna się przy ostatnim kręgu piersiowym i łączy się z kręgosłupem, a następnie kieruje się ku dołowi, gdzie łączy się z powyżej opisaną częścią udową.

Analizując rozmiary, łatwo się domyślić, że mięsień lędźwiowo-udowy wchodzi w interakcje z innymi strukturami w organizmie. Łączy się z organami jamy brzusznej oraz wieloma nerwami przekazującymi informacje.

To połączenie z układem nerwowym stymulowane jest w medycynie tradycyjnej, medytacji i innych technikach terapeutycznych w celu kanalizowania energii z brzucha, pobudzania układu moczowego i przywracania równowagi. To oczywiście funkcje anegdotyczne, bazujące na znaczeniu tego mięśnia dla postawy.

Mięsień lędźwiowo-udowy odpowiada za:

  • Chodzenie i przemieszczanie się na dwóch nogach.
  • Podtrzymywanie kształtu kręgosłupa, szczególnie w partii lędźwiowej.
  • Stabilizowanie kości krzyżowej w pozycji centralnej.

Czy kontuzje Hazarda są ze sobą powiązane?

Kontuzje Hazarda mają związek z przeciążeniem. Ostatnie naderwanie spowodowane było zmęczeniem i wielokrotnymi mikrouszkodzeniami. Możliwe zatem, że kolejna kontuzja też miała taką przyczynę.

Jednak kontuzje obejmowały przeciwne strony. Naderwanie mięśnia czworogłowego dotyczyło lewej strony, a mięśnia lędźwiowo-udowego – prawej. Nie uniemożliwia to jednak powiązania. Ciało kompensuje nadmierny wysiłek jednej strony zwiększoną aktywacją drugiej.

Możliwe zatem, że wskutek odciążania lewej strony przy odpoczynku i rehabilitacji, przeciążył nadmiernie prawą. Jest to jednak teren hipotez. Wiadomo jedynie, że uraz nie pozwoli Edenowi Hazardowi grać przez dłuższy czas. Konieczny jest odpoczynek, leki przeciwzapalne oraz rehabilitacja i fizjoterapia.

Odpoczynek i fizjoterapia to najlepsze sposoby terapeutyczne.

Jak chronić mięsień lędźwiowo-udowy?

Przeciążenia tego mięśnia, takiego jak u piłkarza, można uniknąć trzymając się zasad prawidłowego treningu. Trzeba też regulować czas ćwiczeń i pilnować techniki.

Czasami już wcześniej pojawiają się niepokojące oznaki. Może dokuczać ból w udzie lub w lędźwiach, a do tego może dojść ból nóg.

Wówczas zaleca się:

  • Redukcję intensywności treningu.
  • Wykonywanie ćwiczeń rozciągających.
  • Masaż lędźwi i brzucha od góry w dół, ku pachwinie.

Czasami profilaktyka okazuje się bezskuteczna. Kontuzję leczy się poprzez odpoczynek i kontakt ze specjalistami, którzy prowadzą rehabilitację. Jest ona skuteczna, ale wymaga cierpliwości.

To może Cię zainteresować ...

Sport na świeżym powietrzu – jakie ćwiczenia uprawiać?
Krok do ZdrowiaPrzeczytaj na Krok do Zdrowia
Sport na świeżym powietrzu – jakie ćwiczenia uprawiać?

Istnieje wiele rzeczy, które możemy robić na świeżym powietrzu i które pomagają nam zachować dobrą kondycję dobrze się bawiąc.



  • Tudela Navarro, Antonio. “Como evitar lesiones en deportes repetitivos de alta competición y nuevas técnicas de entrenamiento repetitivo.” (2016).
  • Cabrera Vasquez, Judith Polonia. “Enfoque fisioterapéutico en el desgarro del músculo-esquelético.” (2018).
  • Staugaard-Jones, Jo Ann. El psoas: Músculo vital (Color). Paidotribo, 2019.
  • Díaz, Fernando Jiménez. “Lesiones musculares en el deporte.(Muscular injuries in sport).” RICYDE. Revista Internacional de Ciencias del Deporte. doi: 10.5232/ricyde 2.3 (2006): 55-67.
  • Rubio, Camilo Llorca, et al. “Espasmo del Psoas Iliaco, lesión adaptativa más frecuente en el atleta de alto rendimiento.” Revista Cubana de Medicina del Deporte y la Cultura Física 12.2 (2020).
  • Narváez Chicaiza, Joselyn Vanesa. Estudio y análisis de la influencia del psoas en las lumbalgias mecánicas. BS thesis. Quito: UCE, 2019.