Dzieci gryzą? Jak postępować w takim przypadku?

30 stycznia, 2020

To nic przyjemnego gdy nauczyciel mówi Ci, że Twoje dziecko ugryzło inne dziecko lub zostało ugryzione. Dzieci gryzą, ponieważ nie wiedzą, jak regulować negatywne emocje, które odczuwają.

Dzieci zaczynają gryźć w wieku 2 lub 3 lat kiedy zaczynają odczuwać emocje, których wcześniej nie znały (takie jak gniew, frustracja, złość lub zazdrość) i nie wiedzą, jak skierować to, co czują na pozytywne zachowanie. Może się zdarzyć, że spróbują czegoś nowego. I właśnie dlatego czasami dzieci gryzą.

Chociaż może to być fakt, który nie stanowi żadnego poważnego problemu, jest jednak bardzo często spotykany. Dzieci wciąż nie wiedzą, jak dobrze wyrazić to, co czują i wyrażają swoje uczucia gryząc.

Dlaczego dzieci gryzą?

Zrozumienie tego, co kryje się za gryzieniem jest pierwszym krokiem do powstrzymania tego agresywnego zachowania. Zazwyczaj ugryzienia pojawiają się, gdy dzieci są pod nadzorem lub opieką nieznajomych, a nie wtedy, gdy są z rodzicami.

Ale zdarza się też, że dzieci gryzą rodziców lub rodzeństwo. Gryzienie wyraża coś i naszym zadaniem jest zrozumieć co. Dzieci gryzą, ponieważ w domu są sytuacje, które je pobudzają. Mogą to być na przykład:

  • Śmierć bliskiego krewnego lub rodzica.
  • Pojawienie się nowego dziecka, które wywołuje zazdrość.
  • Rozwód lub separacja rodziców.
  • Przeprowadzka – dziecko nie jest już w znanym sobie domu, ale zmieniło otoczenie i straciło swoje dotychczasowe punkty odniesienia.
  • Są świadkami aktów przemocy w rodzinie.
  • Dzieci gryzą, ponieważ odczuwają frustrację, samotność, bezradność.
  • Istnieje u nich potrzeba uczucia lub autonomii.
  • Są bardzo zdenerwowane lub nadmiernie pobudzone.
  • Naśladują – to znaczy gryzą, ponieważ zostały ugryzione.
  • Dzieci gryzą, by wyrazić miłość.
  • Gryzą, kiedy czują złość lub strach.

Co zrobić, gdy dzieci gryzą?

Dzieci często gryzą w bardzo młodym wieku i przestają to robić, gdy stają się większe. Jednak świadomość, że jest to powszechne nie uspokaja rodziców dzieci, które mają takie zachowania, a tym bardziej rodziców dzieci, które są gryzione.

Dziewczynka gryząca palec

Ale gdy zobaczysz, że Twoje dziecko gryzie lub nauczyciel poinformuje Cię, że Twoje dziecko kogoś ugryzło, zalecamy stosowanie strategii opisanych poniżej. To dobry sposób, aby pomóc dziecku przezwyciężyć ten etap tak szybko, jak to możliwe.

Zajmij się ugryzionym dzieckiem nie ignorując tego, które ugryzło

Spokojnie i delikatnie sprawdź stan ugryzionego dziecka, ale nie ignoruj tego, które je ugryzło. Zajmij się najpierw zaatakowanym dzieckiem, upewnij się, że nie potrzebuje pomocy medycznej, aby dziecko, które ugryzło zdało sobie sprawę, że jego zachowanie nie przyciągnie Twojej uwagi.

Musisz zaangażować dziecko do opieki nad zaatakowanym tak, aby mogło zauważyć, że jego działanie powoduje krzywdę i ból. Ale nie traktuj agresora chłodno, ponieważ sprawi to jedynie, że dziecko zamknie się w sobie i nie będzie chciało Ci pomóc, gdy poprosisz go o wyjaśnienie swojego zachowania.

Zachowaj spokój i nie wymierzaj kar

Chociaż łatwo dać się ponieść emocjom, gdy dziecko zachowuje się agresywnie, musisz zachować spokój. Gwałtowna reakcja, nadmierna nagana lub kara podsycają jedynie uczucia gniewu i frustracji, które wyzwalają niewłaściwe emocje.

Z dużą dozą spokoju i delikatności daj dziecku proste wyjaśnienie, tak, aby zrozumiało, że gryzienie wyrządza krzywdę, że jest zachowaniem, które nie powinno się powtórzyć, chociaż jest zdenerwowane.

Zobacz także: Nieposłuszne dzieci: co możemy zrobić w tej sytuacji?

Porozmawiaj z dzieckiem o tym, jak postępować, gdy jest złe

Naucz dziecko, że powinno szukać pomocy u najbliższej osoby dorosłej, gdy wpada w gniew. Ponieważ gryzienie występuje częściej w przedszkolach i żłobkach, naucz dziecko, że powinno nauczyć się wyrażać to, co mu się nie podoba i powiedzieć nauczycielowi, że jest złe. Dziecko powinno rozmawiać zanim zaatakuje kolegę lub koleżankę, które je rozgniewały.

Jeśli inne dziecko zabrało mu zabawkę, którą się bawiło, musi nauczyć się wyrażać to, że nie podoba mu się to, co zrobił ktoś inny. Następnie natychmiast powinno powiadomić nauczyciela o sytuacji, aby to on rozwiązał tę sytuację.

Oczywiście bardzo ważne jest, abyś porozmawiał z nauczycielem lub opiekunem. Konieczne jest wiedzieć, w jaki sposób zachowują się oni w takich sytuacjach.

Używaj pozytywnego wzmocnienia

Coś o wiele skuteczniejszego niż koncentrowanie się na agresywnym zachowaniu, to wzmacnianie pozytywnych zachowań. Od 3 roku życia dzieci lubią towarzystwo innych. Za każdym razem, gdy bawi się spokojnie z rówieśnikami, chwal jego dobre zachowanie. „Jak ładnie dziś bawiłeś się z Twoim przyjacielem! Gratuluję, bardzo dobrze zrobiłeś. ”

W tym samym czasie mów o gryzieniu. Kiedy je, mów o tym, dlaczego gryzie chleb lub owoce (aby docenić ich smak, aby się nakarmić) i wyjaśnij, dlaczego nie powinno gryźć swoich przyjaciół.

Nigdy nie gryź Twojego dziecka

Niektórzy uważają, że jeśli ugryzą swoje dziecko zrozumie ono, że gryzienie jest bolesne. Nic bardziej mylnego. Dziecko, które otrzymuje ugryzienie od rodziców, dowiaduje się, że dopuszczalnym zachowaniem jest taka forma uwolnienia gniewu i niezadowolenia.

Przykład, który dajemy dzieciom, jest silniejszy niż argumenty, które możemy im przekazać. Nie gryź Twojego dziecka, nawet w ramach gry lub żartu.

Obserwuj i powstrzymaj dziecko w porę

Podczas gdy dzieci uczą się samokontroli, musimy zdawać sobie sprawę z czynników, które powodują ugryzienie. W ten sposób możemy zrozumieć, jakie czynniki wyzwalają takie zachowanie i mu zapobiec.

Bijące się dzieci

Gdy zobaczysz, że Twoje dziecko chce ugryźć, musisz być twardy. Nie tracąc spokoju, odsuń go od innych i wyjaśnij, dlaczego robi źle. „Gryzienie jest złe, nie pozwolę Ci ugryźć Twojego przyjaciela.”

Przeczytaj również: Trzy sposoby na płukanie nosa u dziecka – poznaj je!

Podsumowanie

Na koniec, i co najważniejsze, przypomnij dziecku, że je kochasz. Miłość, jaką dajesz Twojemu dziecku pomoże mu wyrazić powody, które skłoniły go do gryzienia i utraty samokontroli. Musi być jasne, że nie tolerujesz takiego zachowania, ale nie przestałeś go kochać.

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0165-1781(03)00136-7

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0190-7409(12)00194-6

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0193-3973(08)00144-5