Rodzaje stulejki u niemowląt i dorosłych

Chociaż istnieją dwa główne typy stulejki, najczęstsza jest stulejka fizjologiczna. Jednak w większości przypadków ustępuje przed ukończeniem 3 roku życia bez powikłań. Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat? Czytaj dalej!
Rodzaje stulejki u niemowląt i dorosłych

Ostatnia aktualizacja: 23 stycznia, 2022

Stulejka to zwężenie otworu napletka, które uniemożliwia częściowe lub całkowite odsłonięcie żołędzi prącia. W szczególności istnieją dwa rodzaje stulejki: fizjologiczna i patologiczna. Ten pierwszy rodzaj występuje najczęściej.

Termin „stulejka” (phimosis) pochodzi od greckiego rdzenia „phimós”, co oznacza „pysk”. Uważa się, że około 95% niemowląt płci męskiej ma trudności z cofaniem napletka. Jednak w wieku 3 lat 90% z nich osiąga już normalny stan fizjologiczny.

Rodzaje stulejki

Najbardziej ogólna klasyfikacja opiera się na przyczynie tego stanu. Z tego punktu widzenia można wyróżnić dwa typy stulejki: typ fizjologiczny, który w sposób naturalny występuje od urodzenia. Natomiast typ patologiczny pojawia się w wyniku infekcji lub urazu.

Istnieją również dwie inne klasyfikacje: jedna oparta na stopniu cofnięcia napletka, a druga opiera się na podstawie stopnia zwężenia, czyli jego wąskości. W pierwszym przypadku istnieją dwa rodzaje stulejki:

  • Niepełna. Kiedy napletek cofa się tylko częściowo.
  • Pełna. Kiedy nie ma możliwości cofnięcia napletka.

Natomiast w przypadku ucisku napletka wyróżniamy trzy rodzaje stulejki:

  • Punktowa. Jeśli średnica otworu jest bardzo mała i ledwo widoczna.
  • Niechowająca się bliznowata lub pierścieniowa. Gdy skóra wokół otworu jest pogrubiona. Przypadki te są zwykle poprzedzone zapaleniem żołędzi.
  • Pierścieniowa. Kiedy otwór jest wąski, ale stan nie pokrywa się z żadnym z dwóch poprzednich przypadków.
Dziecko w pieluszce.
Szacuje się, że aż 95% chłopców ma problemy z napletkiem. Jednak większość wraca do zdrowia przed ukończeniem 3 lat.

Stulejka fizjologiczna

Napletek to część skóry, która pokrywa żołądź i trzon prącia. Po urodzeniu zwykle jest mocno przymocowany lub zakorzeniony w żołędzi prącia. To w większości przypadków uniemożliwia jego cofnięcie. To stan fizjologiczny, który prawie zawsze ustępuje samoistnie.

Stulejka fizjologiczna jest wykrywana przy urodzeniu lub w każdym przypadku przed ukończeniem 3 lub 4 lat. Czasem widać ją gołym okiem, a czasem tylko podczas konsultacji pediatrycznej. Najczęściej stan ten ustępuje w sposób naturalny przed 6 rokiem życia. Jedynie u 2% chłopców między 6 a 17 rokiem życia ta anomalia utrzymuje się.

Czasami stulejka fizjologiczna przedstawia pewne komplikacje, takie jak:

  • Zapalenie żołędzi. Jest to infekcja, która ma miejsce w okolicy żołędzi i jest spowodowana słabą higieną. Przyleganie napletka utrudnia czyszczenie, co sprzyja rozwojowi choroby.
  • Załupek. Jest to ostre zapalenie napletka, które powoduje niedrożność. Można go leczyć pewnym manewrem, ale w niektórych przypadkach wymaga operacji.

Stulejka patologiczna

Patologiczna lub wtórna stulejka to choroba charakteryzująca się utratą elastyczności napletka w wyniku innej patologii lub urazu. Nazywa się ją patologiczną ze względu na jej przyczynę i dlatego, że powoduje problemy, takie jak trudności z oddawaniem moczu lub ograniczenie funkcji seksualnych.

Głównymi przyczynami patologicznej stulejki są:

  • Stulejka fizjologiczna. 5% przypadków stulejki fizjologicznej nie ustępuje samoistnie i przechodzi w stulejkę patologiczną.
  • Starzenie się. Z biegiem lat skóra traci elastyczność, a nawet może zanikać. Prowadzi to do utraty elastyczności napletka.
  • Cukrzyca. Cukrzyca wpływa na tkanki skóry i jest częstą przyczyną patologicznej stulejki. W rzeczywistości każda choroba, która zmienia te tkanki, może prowadzić do tego problemu.
  • Infekcje. Mogą być spowodowane przez bakterie lub grzyby. W obu przypadkach możliwe, że doprowadzi to do zwłóknienia, które z kolei twardnieje i usztywnia skórę.
  • Uraz. Dzieje się tak w bardzo rzadkich przypadkach. Choroba występuje, ponieważ zwłóknienie pojawia się w procesie gojenia się skóry po urazie.

Zwykle stulejka patologiczna dotyczy tylko napletka i żołędzi prącia, ale zdarzają się również przypadki, gdy obejmuje też ujście i przednią cewkę moczową. Najwięcej zachorowań tego typu występuje w wieku od 8 do 11 lat. Powikłania, które mogą się pojawić, są podobne do tych związanych ze stulejką fizjologiczną.

Rodzaje stulejki.
Stulejka może być patologiczna. Niektóre przypadki są związane z chorobami, takimi jak cukrzyca i infekcje.

Co zrobić w przypadku stulejki?

Stulejkę powinien leczyć lekarz ogólny lub specjalista urolog. W wielu przypadkach, tak jak u małych dzieci, nie trzeba uciekać się do leczenia, ponieważ z czasem ustępuje samoistnie. Jeśli jednak po 5 roku życia nie ustąpi, konieczne jest ustalenie pewnych działań terapeutycznych.

Lekarz może zasugerować stosowanie maści na stulejkę, takich jak betametazon, który ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i antybiotyczne. Można to również poprawić za pomocą ćwiczeń lub operacji.

This might interest you...
Stymulacja wzroku dziecka — dlaczego jest tak ważna?
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Stymulacja wzroku dziecka — dlaczego jest tak ważna?

Stymulacja wzroku dziecka oznacza zintegrowanie go ze światem i wzmocnienie więzi rodzicielskiej. Dowiedz się więcej na ten temat!



  • López, W. A. B., & Rodríguez, A. A. (2006). Fimosis fisiológica: circuncisión ¿sí o no? Medicina, 11(1), 66-72.
  • Faure, A., Bouali, O., Boissier, R., Panait, N., & Mouriquand, P. (2017). Estrechamiento del prepucio en el niño y el adulto (fisiológico y patológico). EMC-Urología, 49(4), 1-11.
  • Biserte, J. (2008). Fimosis. EMC-Urología, 40(2), 1-8.
  • McGregor TB, Pike JG, Leonard MP. Pathologic and physiologic phimosis: approach to the phimotic foreskin. Can Fam Physician. 2007;53(3):445-448.
  • Shahid SK. Phimosis in children. ISRN Urol. 2012;2012:707329. doi:10.5402/2012/707329
  • McPhee AS, Stormont G, McKay AC. Phimosis. [Updated 2020 Apr 24]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2020 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK525972/
  • Bromage SJ, Crump A, Pearce I. Phimosis as a presenting feature of diabetes. BJU Int. 2008;101(3):338-340. doi:10.1111/j.1464-410X.2007.07274.x
  • Palmer, L. S., & Palmer, J. S. (2008). The Efficacy of Topical Betamethasone for Treating Phimosis: A Comparison of Two Treatment Regimens. Urology, 72(1), 68–71. https://doi.org/10.1016/j.urology.2008.02.030