Relacja lekarz-pacjent - w jaki sposób ją ulepszyć?

Dobra opieka, empatia i szacunek to filary relacji lekarz-pacjent. Jak można poprawić tę więź? Przyjrzymy się w tym artykule.
Relacja lekarz-pacjent - w jaki sposób ją ulepszyć?
Leidy Mora Molina

Przejrzane i zatwierdzone przez: pielęgniarka Leidy Mora Molina.

Ostatnia aktualizacja: 15 października, 2022

Od czasów starożytnych relacja lekarz-pacjent stanowiła podstawę praktyki lekarskiej. Ta interakcja ma fundamentalne znaczenie dla opieki zdrowotnej i przekształciła się w to, czym jest dzisiaj. Opieka medyczna wysokiej jakości, dokładna diagnoza i terminowe leczenie to czynności związane z opieką zdrowotną, które wymagają nieodłącznej współpracy między lekarzem a pacjentem. Ta relacja wyrasta z humanizmu i etyki.

Relacja lekarz-pacjent?

Jest to jedna z wielu modalności relacji międzyludzkich, które ludzie praktykują przez całe życie, takich jak relacja matka-dziecko lub relacjanauczyciel-uczeń. Relacja lekarz-pacjent to taka, która pozwala pacjentowi zaspokoić swoją potrzebę zdrowia, a lekarzowi pełnić jedną z jego najważniejszych funkcji.

Ta symbiotyczna interakcja narodziła się w czasach starożytnych wraz z praktyką medyczną i była praktykowana przez szamanów i kapłanów. Z bioetycznego punktu widzenia relacja lekarz-pacjent wiąże się ze współodpowiedzialnością, której główną osią jest troska i przywracanie zdrowia.

Ta relacja zaczyna się jeszcze przed pierwszym kontaktem osobistym. W tym sensie pacjent zwykle przychodzi na konsultację z wcześniejszą koncepcją dotyczącą lekarza, który będzie go odwiedzał, na podstawie doświadczeń własnych lub osób trzecich. Zmienia się to w sytuacjach awaryjnych, gdy kontakt pojawia się nagle i nieoczekiwanie.

Charakterystyka relacji lekarz-pacjent

Relacja lekarz-pacjent wymaga doskonałej relacji międzyludzkiej i integracji wartości. Wśród jego głównych cech wyróżniają się następujące:

  • Szacunek
  • Zaufanie
  • Komunikacja
  • Pozytywne zainteresowanie
  • Profesjonalne podejście
  • Empatia i solidarność
  • Spójność i konkretność
relacja lekarz-pacjent
Prawie wszystkie specjalności medyczne wiążą się z potrzebą kontaktu z pacjentem. W tym kontakcie powstaje fundamentalne ogniwo dla zdrowia.

Rodzaje relacji lekarz-pacjent

Generalnie relacja lekarz-pacjent jest klasyfikowana przez uwzględnienie stopnia aktywności i udziału lekarza w interakcji, a także samego pacjenta. W tym sensie badania opisują następujące typy:

  • Relacja aktywno-bierna: To ta, w której lekarz jest decydentem i bierze na siebie odpowiedzialność za leczenie. Stosuje się go w sytuacjach, w których pacjent nie jest w stanie zadbać o siebie, np. nagłych wypadkach.
  • Kierowana współpraca: Opiera się na wskazówkach lekarza jako eksperta i aktywnym udziale pacjenta w podejmowaniu decyzji. Ten rodzaj relacji dotyczy ostrych chorób, takich jak infekcje lub urazy.
  • Wzajemna partycypacja: W tym przypadku lekarz opiekuje się, nadzoruje i instruuje pacjenta, który sam przeprowadzi leczenie i będzie tym, który oceni priorytet opieki medycznej. Jest to najbardziej odpowiednia forma dla osób z chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca.

Przeczytaj również: 

Dziewięć wskazówek, jak poprawić relację lekarz-pacjent

W dzisiejszych czasach jakość komunikacji z pacjentami w kontekście opieki zdrowotnej jest podstawowym filarem. Osoby z dolegliwościami potrzebują zrozumienia i pomocy. Ponadto poziom ich zadowolenia po konsultacjach warunkuje reputację personelu medycznego.

Dobra relacja lekarz-pacjent umożliwia osiągnięcie większego przywiązania terapeutycznego oraz lepszych wyników w ewolucji choroby. W końcu osoba, która ma dobre relacje ze swoim lekarzem, jest bardziej skłonna do szczegółowego przestrzegania wskazań.

1. Aktywne słuchanie

Pracownicy służby zdrowia codziennie spotykają się z dużą liczbą pacjentów, wszyscy o różnych osobowościach i na wiele sposobów prezentowania swoich dolegliwości. Jednak ich jedyną potrzebą jest słuchanie i opieka. W tym sensie ważne jest, aby aktywnie angażować się w kontakt z pacjentem podczas konsultacji.

W większości przypadków słuchanie tego, co mówi pacjent, dostarcza informacji potrzebnych do postawienia dokładnej diagnozy. Pomimo tego, że wiele osób często przejawia podobne objawy, jeśli lekarz nie przywiązuje wagi do tego, co próbują wyrazić, nie będą się czuli, że się o nie troszczą.

2. Empatia przez cały czas

Dobra relacja lekarz-pacjent to taka, która pozwala wyjaśnić wszelkie wątpliwości pacjenta dotyczące swojej choroby lub powodu konsultacji. W tym sensie ważne jest, aby ustawić się w pozycji pacjenta i zwracać uwagę na wszystko, co mówi pacjent, a także na gesty, zmiany postawy i ruchy.

3. Spokojne i przyjazne otoczenie

Przyjazne i przyjemne otoczenie pozwoli pacjentowi czuć się bezpiecznie i pewnie rozmawiać o swoim zdrowiu. Podobnie lekarz powinien oferować przyjazne, gościnne i humanistyczne leczenie od momentu przyjęcia pacjenta. Uznanie pacjenta oraz jego potrzeb i uczuć pozwala na lepsze połączenie. Ponadto oferowanie przyjaznego środowiska przełamuje bariery komunikacyjne, które mogą utrudnić plan leczenia.

4. Mówienie w języku pacjenta

Lekarze często używają terminów technicznych, próbując wyjaśnić stan pacjenta. Zbyt częste używanie tego języka jest poważnym błędem i może powodować zamieszanie. Z tego powodu zaleca się używanie bardziej elastycznego języka podczas zwracania się do pacjentów, używając typowych słów, aby szczegółowo wyjaśnić plan działania. W ten sposób wzmocniona zostanie relacja lekarz-pacjent.

5. Serdeczność i dobre samopoczucie

Uprzejmość i serdeczność to dwa kluczowe czynniki we wszystkich formach relacji międzyludzkich. Nawet jeśli godziny pracy mogą być długie, utrzymywanie dobrego nastawienia robi dużą różnicę w relacji lekarz-pacjent. Uśmiech, uprzejme powitanie i miły sposób porozumiewania się z pacjentami poprawią. Z psychologicznego punktu widzenia serdeczność i szacunek generują pewność siebie i poczucie ulgi.

Zobacz też: 

6. Szacunek dla cudzego czasu

Punktualność to cecha, która powinna wyróżniać pracowników służby zdrowia. Poszanowanie czasu i harmonogramów pracy pacjentów świadczy o zdyscyplinowanej i zaangażowanej osobie. Jeśli lekarz nie jest w stanie zdążyć na wizytę, warto zdać się na asystenta, który z wyprzedzeniem poinformuje o tym pacjentów.

7. Bądź na bieżąco

Dobre przygotowanie i ciągła aktualizacja medyczna zapewniają specjalistom ogromną wiedzę i doświadczenie. W tym sensie wskazane jest, aby być na bieżąco z nowymi opcjami terapeutycznymi, epidemiami chorób i lekami wprowadzanymi na rynek.

Lekarze patrzący na zdjęcia rentgenowskie
Lekarze mają obowiązek współpracować ze sobą dla dobra pacjenta.

8. Zaangażuj technologię

Obecnie możliwe jest wykorzystanie technologii do aktywnego angażowania pacjentów w ich opiekę zdrowotną. W tym celu istnieje kilka aplikacji i platform, które mogą pomóc w usprawnieniu komunikacji lekarz-pacjent.

Korzystanie z tych narzędzi pozwala ludziom uzyskać większą wiedzę na temat swojej choroby, sposobu postępowania w obliczu różnych objawów oraz tego kiedy szukać pomocy medycznej. Co więcej, już teraz reprezentują przyszłość interakcji w opiece zdrowotnej.

9. Aktywne edukowanie społeczności

Lekarz odgrywa również bardzo ważną rolę w społeczeństwie jako wychowawca. W tym sensie specjaliści powinni być agentami informacji o najczęstszych schorzeniach, sposobach ich wykrywania na czas i głównych metodach zapobiegania.

Relacja lekarz-pacjent: kluczowe ogniwo w opiece zdrowotnej

Relacja lekarz-pacjent jest fundamentalną interakcją dla zapewnienia odpowiedniej opieki zdrowotnej. Uzupełnieniem roli lekarza jako źródła wiedzy musi być aktywny udział pacjenta. Te wskazówki mogą pomóc specjalistom medycznym poprawić relacje z pacjentami i osiągnąć podejście oparte na jakości. Pamiętaj, że dobra obsługa i reputacja są tym, co naprawdę definiują i mają znaczenie w każdym miejscu pracy.

 



  • Mendoza A. La relación médico paciente: consideraciones bioéticas. Rev. peru. ginecol. obstet. 2017;  63( 4 ): 555-564.
  • Rodríguez Silva H. La relación médico-paciente. Rev Cubana Salud Pública. 2006;  32( 4 ).
  • Mejía Estrada Adriana, Romero Zepeda Hilda. La relación médico paciente: el desarrollo para una nueva cultura médica. Rev.Med.Electrón. 2017;  39( Suppl 1 ): 832-842.
  • Arrubarrena V. La relación médico-paciente. Cirujano General. 2011; 33(2): 122-125.
  • Ibáñez C. La relación médico-paciente (RMP): más allá de la cortesía y de la amabilidad. Revista Médica Clínica Las Condes. 2005; 16(1):30-35.

Treść niniejszej publikacji ma charakter wyłącznie informacyjny. W żadnym wypadku nie może ona służyć postawieniu lub zastąpieniu diagnozy lekarskiej, samego leczenia lub zaleceń specjalisty. W razie pytań lub wątpliwości należy skonsultować się z zaufanym specjalistą i uzyskać jego zgodę przed rozpoczęciem jakiejkolwiek procedury.