Odynofagia i dysfagia: czym się różnią?

11 Lipiec, 2020
 

Chociaż odynofagia i dysfagia to pojęcia często mylone lub uważane za to samo, każde z nich odnosi się do innego konkretnego problemu.

Dysfagia

Zarówno odynofagia, jak i dysfagia dotyczą szeregu problemów związanych z przyjmowaniem pokarmu. Oba schorzenia jednak dzielą zasadnicze różnice, które zostaną omówione w tym artykule.

Choć wiele osób łączy oba terminy, gdy dowiesz się więcej o nich, uświadomisz sobie, jak odmienne są odynofagia i dysfagia, mimo że są również powiązane.

Co to jest odynofagia?

Najpierw omówmy, czym jest odynofagia. Jak wskazano podczas badań choroby refluksowej przełyku, odynofagia objawia się pod postacią bólu, który pojawia się podczas połykania (pokarmy stałe, płyny lub ślina). Schorzenie cechuje m.in.:

  • łagodny ból – w niektórych okolicznościach jego natężenie może wzrosnąć, lecz zwykle nie jest mocny;
  • przewlekłość – kiedy ból podczas połykania staje się przewlekły, może to wskazywać na poważną chorobę i konieczność pojęcia leczenia;
  • synchroniczne skurcze – kiedy mięśnie w okolicy kurczą się, powodując ból.

Być może uznasz także ten artykuł za interesujący: Gardło jest podrażnione i boli? Wypróbuj te domowe sposoby

 

Przyczyny odynofagii

Odynofagia zwykle pojawia się w wyniku chorób takich jak zapalenie gardła, zapalenie migdałków, lub infekcji, które mogą wpływać na obszar gardłowy. Po ustąpieniu przyczyny odynofagia zanika.

Odynofagia

Nie dzieje się tak jednak, gdy bolesne połykanie staje się chroniczne. Może to być znak ostrzegawczy, że mamy do czynienia z poważnym problemem (przykładowo ropień).

Zanim jednak zaczniesz się martwić, jeśli odczuwasz którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, skonsultuj się z lekarzem. Pozwoli ci to także rozpocząć odpowiednie leczenie, aby rozwiązać problem.

Czym jest dysfagia?

Teraz, gdy wiesz trochę więcej o odynofagii, czas na opisanie dysfagii. Dysfagia polega na trudności w połykaniu pokarmów stałych i płynnych.

W tym przypadku żywność zatrzymuje się, zanim dotrze do gardła, ponieważ nie może przebyć prowadzącej do niego drogi. Czasami pacjenci mają problemy z samym przeżuwaniem posiłków, formując tak zwaną „kluchę”, trudną do przełknięcia.

Niektóre objawy dysfagii pokrywają się z tymi spotykanymi przy odynofagii. Są to:

  • bolesne przełykanie (odynofagia) – z powodu bólu żywność lub płyny nie mogą przebyć normalnej drogi;
 
  • globus (łac. globus hystericus) – to objaw lękowy charakteryzujący się uczuciem sztywności i napięcia mięśni gardła, zwężającym gardło;
  • ochrypły głos – jest wynikiem kurczenia się mięśni w okolicy gardła;
  • regurgitacja – niemożność przełknięcia powoduje powrót pokarmu do ust;
  • dławienie – spowodowane trudnością w połykaniu i regurgitacją będącymi efektami dysfagii.

Zapewne zaciekawi Cię także nasz inny artykuł: Zapalenie przełyku – cztery naturalne leki pomagające w jego leczeniu

Przyczyny dysfagii

Przyczyną dysfagii może być achalazja (rzadka choroba dotykająca przełyku), zapalenie przełyku (które może być związane z alergią pokarmową) lub obecność guzków w okolicy.

Lekarz spotykający się z tymi objawami po pierwsze sprawdza, czy dysfagii nie powodują żadne ciała obce. W niektórych sytuacjach przyczyną nieprzyjemnego problemu może być bowiem na przykład zablokowany kawałek jedzenia.

Odynofagia i dysfagia: jak im zapobiegać?

Wiemy już, jakie są różnice między odynofagią a dysfagią – to odmienne problemy, chociaż jeden może być objawem drugiego. Co możemy zatem zrobić, aby im zapobiec?

Konsultacja lekarska
 

W tym celu eksperci zalecają dokładne żucie jedzenia i unikanie spożywania zbyt dużych kawałków, które są trudne do przełknięcia.

Warto wyrobić sobie dobre nawyki, aby zachować zdrowie i uniknąć zapalenia gardła lub innych infekcji, którymi odynofagia i dysfagia mogą być spowodowane.

Ponadto nie można zapomnieć o regularnych wizytach u lekarza, aby kontrolować, czy wszystko jest w porządku. Jeśli odynofagia i dysfagia towarzyszą nam zbyt długo, może okazać się, że to nie one są naszym głównym problemem: pomogą jednak we wczesnym wykryciu ropienia, refluksu żołądkowo-przełykowego lub raka.

 
  • Camarero González, E. (2009). Consecuencias y tratamiento de la disfagia. Nutrición Hospitalaria2(2).
  • Cedrón Cheng, Hugo, Tagle Arróspide, Martín, & Scavino Levy, Yolanda. (2008). Odinofagia como presentación inicial de esofagitis eosinofílica. Revista de Gastroenterología del Perú28(3), 270-273. Recuperado en 31 de enero de 2019, de http://www.scielo.org.pe/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1022-51292008000300010&lng=es&tlng=es.
  • FICA C., ALBERTO. (2003). Síndrome de mononucleosis infecciosa en pacientes adolescentes y adultos. Revista chilena de infectología20(4), 235-242. https://dx.doi.org/10.4067/S0716-10182003000400003
  • Suárez-Escudero, J. C., Rueda Vallejo, Z. V., & Orozco, A. F. (2018). Disfagia y neurología:¿ una unión indefectible?. Acta Neurológica Colombiana34(1), 92-100.