Hioscyna: zastosowania i skutki uboczne

04 kwietnia, 2021
Hioscyna to lek znany z przeciwskurczowego działania i bardzo niewielu skutków ubocznych. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się o nim więcej.

Hioscyna to lek znany też pod innymi nazwami, takimi jak skopolamina lub butylobromek hioscyny. Łagodzi bóle i dyskomfort brzucha, skurcze menstruacyjne i inne spazmatyczne dolegliwości układu pokarmowego.

Od dziesięcioleci hioscyna jest jednym z najpowszechniejszych sposobów leczenia kolki nerkowej, stosowana samodzielnie lub z metamizolem.

Należy pamiętać, że hioscyna nie jest lekiem przeciwbólowym, jak leki z grupy NLPZ – jej celem jest uniknięcie przyczyny bólu: samych skurczów mięśni.

Z tego powodu hioscyna jest lekiem przeciwskurczowym. Jest alkaloidem występującym w niektórych roślinach z rodzaju Duboisia, takich jak Duboisia myoporoides.

Jak hioscyna wpływa na organizm?

Sole pochodzące z hioscyny, takie jak butylobromek hioscyny, są lekiem antycholinergicznym o wysokim powinowactwie do receptorów muskarynowych. Występują one w komórkach mięśni gładkich przewodu pokarmowego.

Kiedy ten lek wchodzi w reakcję z receptorami, hioscyna wywołuje efekt spazmolityczny, czyli rozkurczowy. Może również wiązać się z receptorami nikotynowymi, powodując blokadę zwojową.

Mężczyzna trzyma w ręku tabletkę i szklankę wody

Zastosowania hioscyny

Poniżej pokażemy różne zastosowania hioscyny, a także jej dawkowanie:

  • Leczenie wrzodów trawiennych: U dzieci i dorosłych powyżej 12 roku życia przyjmować 20 mg do 4 razy dziennie. W przypadku dzieci w wieku od 6 do 12 lat należy zmniejszyć dawkę do 5-10 mg do 3 razy dziennie. Wreszcie, niemowlęta i dzieci poniżej 6 roku życia mogą przyjmować dawkę 0,3-0,6 mg / + kg od 3 do 4 razy dziennie. Maksimum to 1,5 mg / kg.
  • Przeciwskurczowo: Dorośli przyjmują 20 mg doustnie do 4 razy dziennie.
  • Uzupełniająco dla zespołu jelita drażliwego i innych zaburzeń żołądkowo-jelitowych: Podobnie jak przy poprzednim zastosowaniu, dorośli przyjmują doustnie 20 mg do 4 razy dziennie.

Przeczytaj także: Zespół jelita drażliwego – wylecz herbatą imbirowo-rumiankową

Farmakokinetyka: co dzieje się z hioscyną w organizmie?

Farmakokinetyka obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku. W tym sensie hioscyna jest lekiem doustnym o niskiej biodostępności. Innymi słowy, jest to procent leku dostępny w momencie wprowadzenia po przyjęciu pełnej dawki. Do krążenia trafia tylko 1% dawki doustnej.

Jednak nie dotyczy to działania na receptory muskarynowe w przewodzie pokarmowym. Tutaj lek działa lokalnie. Ponadto hioscyna nie przenika przez barierę krew-mózg. Dlatego nie ma działania cholinergicznego na ośrodkowy układ nerwowy.

Skutki uboczne

Butelka, z której wysypują się tabletki

Jak każdy lek, hioscyna również wywołuje skutki uboczne. Według Hiszpańskiej Agencji ds. Leków i Produktów Zdrowotnych nie należy ich bagatelizować.

Skutki uboczne to wszystkie niepożądane objawy, które pojawiają się podczas przyjmowania leku. Oto najczęstsze skutki uboczne stosowania hioscyny:

  • Zaparcia
  • Suchość w ustach
  • Trudności w oddawaniu moczu
  • Mdłości
  • Zawroty głowy
  • Niewyraźne widzenie

Z drugiej strony, chociaż nie są one zbyt częste, Collaborating Centre of the National Administration of Medicines, Food and Medical Technology of Argentina stwierdza, że ​​reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić wraz z niektórymi z następujących objawów:

  • Swędzenie
  • Pokrzywka
  • Nudności i wymioty
  • Trudności w oddychaniu

W rzeczywistości wszystkie te objawy mogą wymagać natychmiastowej pomocy medycznej. W przypadku ich wystąpienia należy jak najszybciej skorzystać z pomocy lekarza.

Dowiedz się więcej: Co to jest omdlenie i jakie są jego typy?

Zawsze konsultuj się z profesjonalistami

Hioscyna to lek antycholinergiczny, który leczy przewód pokarmowy, moczowo-płciowy i drogi żółciowe. Pomimo niskiej biodostępności, po podaniu doustnym wykazuje duże powinowactwo tkankowe do receptorów muskarynowych mięśni gładkich. To wydaje się wyjaśniać stosunkowo niewiele skutków ubocznych.

Należy jednak pamiętać, że w niektórych przypadkach skutki uboczne mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej. Dlatego przez zażyciem hioscyny warto porozmawiać z lekarzem na temat jej stosowania.

  • Pimenta, E. (2009). Estudo comparativo entre a atropina e a hioscina na reversão da bradicardia induzida pela detomidina em equinos. Aleph.
  • De Nobrega-Correa, H., Guerra-Velásquez, M., Reyna-Villasmil, E., Mejia-Montilla, J., Reyna-Villasmil, N., Torres-Cepeda, D., … Perozo-Romero, J. (2010). Efectos del butil bromuro de hioscina-oxitocina u oxitocina intravenosos en la duración del parto de embarazos a término. Progresos de Obstetricia y Ginecologia. https://doi.org/10.1016/j.pog.2010.08.004
  • DIEZ YANGUAS, J. (1954). El bromuro de Nbutil-hioscina en los procesos dolorosos urologicos. Archivos Españoles de Urología.
  • Agencia española de medicamentos y productos sanitarios. https://cima.aemps.es/cima/pdfs/es/ft/18220/FichaTecnica_18220.html.pdf
  • Centro colaborador de La Administración Nacional de Medicamentos, alimentos y Tecnología Médica-Argentina. (2008). https://www.iqb.es/cbasicas/farma/farma04/b058.htm#