Diabulimia: cukrzyca w połączeniu z bulimią

Diabulimia, czyli nowe, stworzone w mediach określenie dla "cukrzycy i bulimii", łączy czynniki ryzyka poważnej choroby hormonalnej oraz zaburzenia odżywiania.
Diabulimia: cukrzyca w połączeniu z bulimią

Ostatnia aktualizacja: 05 lipca, 2020

Co się dzieje w przypadku połączenia zaburzenia odżywiania z zaburzeniem na tle hormonalnym? Konsekwencje są zasadniczo druzgocące. Diabulimia jest właśnie takim przypadkiem.

Odpowiedzmy najpierw na pytanie, czym dokładnie jest diabulimia?

Jest to stosunkowo nowa choroba będąca połączeniem dwóch zaburzeń: cukrzycy insulinozależnej i bulimii. Oba z tych schorzeń są niestety na równi niebezpieczne.

Diabulimia: jaką rolę w tej chorobie odgrywa cukrzyca?

W omawianym przypadku rozpatrywać będziemy cukrzycę typu 1, która wymaga dostarczania insuliny do organizmu. Trzustka danej osoby nie jest bowiem w stanie syntetyzować niezbędnej jej ilości.

Niedobór insuliny jest zatem ważnym czynnikiem w utracie masy ciała tych pacjentów. Dzieje się tak dlatego, że insulina jest niezbędna do dostarczania cząsteczek glukozy do komórek w celu ich prawidłowego funkcjonowania.

Kobieta wymiotuje do toalety, możliwa diabulimia

Kiedy w organizmie brakuje insuliny, cukier nie przedostaje się do komórek i pozostaje w krwiobiegu, dopóki nie zniknie, wyeliminowany przez nerki. Prowadzi to czasami do ekstremalnej utraty masy ciała.

W normalnych warunkach młodzi pacjenci z cukrzycą typu 1 zaczynają odzyskiwać wagę. Pod warunkiem jednak postawienia diagnozy i poddania się długotrwałemu leczeniu insuliną. Towarzyszą temu ściśle regulowane posiłki.

Jednak osoba cierpiąca na diabulimię wykorzystuje działanie insuliny na jej metabolizm, aby w ten sposób utrzymać nadmiernie niską wagę ciała. Dzieje się to kosztem powrotu do dobrego stanu zdrowia i optymalnej wagi.

Warto przeczytać również: Korzyści z diety ketogenicznej: poznaj je!

Rodzaj pacjentów

Diabulimia może dotyczyć obu płci. Jednak większość pacjentów to kobiety. Osoby z diabulimią zazwyczaj charakteryzują się następującymi cechami:

  • Młode kobiety z cukrzycą typu 1 zdiagnozowaną we wczesnym wieku.
  • Inteligentna młodzież z tendencją do osiągania dobrych wyników w nauce, perfekcjoniści.
  • Osoby wspomniane powyżej, które często mają jednak bardzo niską samoocenę.
  • Zazwyczaj pochodzą z rodzin o skomplikowanej sytuacji, słabo radzących sobie z rozwiązywaniem problemów, o wysokim poziomie oczekiwań i braku komunikacji emocjonalnej.
  • Powszechne jest występowanie cech depresyjnych. Często trudno w zasadzie określić, co było pierwsze: depresja lub diabulimia.

Tak więc osoba z bulimią, która cierpi również na cukrzycę typu 1, zaczyna zastępować typowe dla bulimii objadanie się, późniejsze wymioty i nadmierne ćwiczenia fizyczne wykorzystaniem insuliny, aby schudnąć.

Osoba taka wstrzykuje niewystarczające dawki, które czasami mogą doprowadzić do śpiączki hiperglikemicznej. Jest to stan dość poważny i niestety, może skończyć się tragicznie. Jednak pragnienie bycia szczupłym, chorowicie szczupłym, jest silniejsze.

To nieodpowiednie użycie insuliny zaczyna się czasem niewinnie, szybko jednak przechodzi w stan, z którego osoba nie może się uwolnić. A objawy postępują.

Powikłania

Jak z pewnością się domyślasz, istnieje wiele powikłań tej niebezpiecznej choroby.

Osoba trzyma się za stopę
Skutki cukrzycy insulinozależnej u osób z diabulimią ulegają zwiększeniu i zaostrzeniu.

Oto tylko niektóre z nich:

  • Diabulimia zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i może prowadzić do konieczności dializy.
  • Wpływa na siatkówkę i może prowadzić do ślepoty.
  • Utrudnia krążenie krwi obwodowej, w wyniku czego rozwija się powikłanie w postaci “stopy cukrzycowej“. W ciężkich przypadkach może zakończyć się amputacją.
  • Może wystąpić cukrzycowy ból stóp.
  • Opóźnienie lub brak miesiączki.
  • Może dojść do zahamowania wzrostu.
  • Wypadanie włosów i problemy skórne.
  • Kwasica ketonowa z powodu hiperglikemii we krwi, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia komórek, a następnie śpiączki.
  • Częste występowanie neuropatii z powodu kwasicy metabolicznej nerwów.
  • Średni czas życia chorych na diabulimię wynosi 45 lat.

Jak widać rokowanie pacjentów borykających się z diabulimią jest niepomyślne.

Diabulimia – czynniki, które mogą na nią wskazywać

Wielu autorów zaleca, aby rodzina i pracownicy służby zdrowia zajmujący się pacjentami z cukrzycą typu 1 monitorowali pewne czynniki. Dotyczy to zwłaszcza tych kwestii, które mogą wskazywać na zaburzenie odżywiania. Zalicza się do nich:

Wychudzona kobieta trzyma talerz z liściem sałaty
  • Okresy braku kontroli nad cukrzycą.
  • Ekstremalna utrata masy ciała.
  • Hospitalizacje z powodu hipoglikemii lub hiperglikemii.
  • Zaburzenia odżywiania i kłamstwa dotyczące danych pacjenta, które można wykryć, porównując wyniki testów laboratoryjnych.

Diabulimia jest chorobą dość trudną do zdiagnozowania i wciąż często nieznaną przez niewyspecjalizowanych pracowników służby zdrowia. Rokowanie związane z tym zaburzeniem jest bardzo poważne. Należy więc położyć nacisk na wczesną diagnozę, która pozwala na szybkie wdrożenie leczenia.

Leczenie

Leczenie chorób endokrynologicznych z towarzyszącymi zaburzeniami sfery emocjonalnej i psychicznej jest złożone. Dlatego wymaga współpracy interdyscyplinarnego zespołu, w którego skład wchodzą:

  • Lekarz pierwszego kontaktu
  • Psycholog
  • Dietetycy
  • Endokrynolog

Wszyscy ci specjaliści, którzy biorą udział w leczeniu, muszą utrzymywać między sobą stałą komunikację. W ten sposób mogą lepiej ustawić leczenie pacjenta, zarówno medyczne, jak i psychologiczne. Ważne jest również, aby mieć dobry kontakt z rodziną. Pomoże to bowiem zadecydować, co jest najlepsze dla chorego.

Diabulimia jest zatem czymś więcej niż zaburzeniem odżywiania i znacznie więcej niż cukrzycą insulinozależną. Jeśli podejrzewasz, że Ty lub ktoś bliski może cierpieć z powodu tego zaburzenia, natychmiast zgłoś się do lekarza.

To może Cię zainteresować ...
Cukrzyca – nie ignoruj tych 10 początkowych objawów
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Cukrzyca – nie ignoruj tych 10 początkowych objawów

Zanim cukrzyca ujawni się w naszym organizmie, może objawiać się pewnymi dolegliwościami. Warto jest rozpoznać je przed całkowitym ujawnieniem się ...



  • Torjesen I. Diabulimia: the world’s most dangerous eating disorder. BMJ. 2019 Mar 1;364:l982. doi: 10.1136/bmj.l982. PMID: 30824423.
  • Morejón CS., Coma hiperosmolar. Rev Cubana Med, 1999. 38 (3): 183-7.
  • Coleman SE, Caswell N. Diabetes and eating disorders: an exploration of ‘Diabulimia’. BMC Psychol. 2020 Sep 23;8(1):101. doi: 10.1186/s40359-020-00468-4. PMID: 32967730; PMCID: PMC7513317.