Anamu: zalety i przeciwwskazania

Medycyna tradycyjna wykorzystuje anamu do kojenia bólu, łagodzenia zapaleń i wspomagania pamięci. Poznaj jej zalety oraz efekty uboczne.
Anamu: zalety i przeciwwskazania

Ostatnia aktualizacja: 13 kwietnia, 2021

W medycynie uzupełniającej anamu stosuje się w celu łagodzenia stanów zapalnych i bólu, wzmacniania układu odpornościowego i zwalczania pewnych chorób przewlekłych. Ta roślina lecznicza pochodzi z dżungli amazońskiej, ale rośnie także w całej Ameryce Południowej, Ameryce Środkowej i w Stanach Zjednoczonych.

Mucuraapacinatipiguineguinea hen weed to inne nazwy pod jakimi znana jest anamu czy Petiveria alliacea, według klasyfikacji naukowej. Co ciekawe, korzeń i liście tej rośliny mocno pachną czosnkiem. Jak wykazały badania na zwierzętach, roślina ta poprawia funkcjonowanie mózgu.

Właściwości i zalety anamu

Anamu ma wiele zalet. Poniżej wyszczególniamy te najważniejsze.

Zawartość antyoksydantów

Dzięki zawartości związków roślinnych, anamu ma właściwości przeciwutleniające. Zawiera flawonoidy, kumarynę, triterpeny i siarkę. Te antyoksydanty blokują szkodliwe działanie wolnych rodników.

Według publikacji magazynu Recent Patents on Inflammation & Allergy Drug Discovery wolne rodniki powodują przewlekłe choroby i dolegliwości, choroby serca, zaburzenia pracy mózgu i cukrzycę.

Łagodzenie zapaleń i bólu

Już od dawna tradycyjnie stosuje się tę roślinę, by koić ból i łagodzić stany zapalne. Jak podaje podsumowanie badania na szczurach opublikowane w czasopiśmie Chinese Journal of Integrative Medicine anamu obniża wskaźniki stanów zapalnych takie jak interleukina 6, prostaglandyna E2 oraz czynnik nekrozy nowotworów alfa.

Co więcej, analiza na zwierzętach, której wyniki opublikowano w Phytomedicine: International Journal of Phytotherapy & Phytopharmacology wykazała, że anamu skutecznie koi ból. Z kolei badanie przeprowadzone na 14 osobach chorych na artretyzm zasugerowało, że herbata z anamu nie jest tak skuteczna jak inne leki.

Dlatego też konieczne jest wykonanie bardziej złożonych badań na ludziach, by potwierdzić działanie tej rośliny w tym względzie.

Nie brak kontrowersji wokół działania przeciwbólowego anamu. Jedne badania je potwierdzają, inne - odrzucają.

Poprawa wydajności umysłowej

Badanie na zwierzętach, którego wyniki opublikowano w czasopiśmie Journal of Ethnopharmacology dowiodło, że anamu jest w stanie poprawiać pamięć krótko- i długotrwałą. Poddane badaniu zwierzęta wykazały bowiem postępy w zadaniach związanych z nauką.

Co więcej, inne badanie na zwierzętach potwierdziło, że anamu poprawia pamięć długotrwałą oraz łagodzi objawy niepokoju, ale nie wykazało jej wpływu na pamięć krótkotrwałą. Tak czy inaczej, konieczne jest przetestowanie działania rośliny na ludziach, by stwierdzić jej ewentualne dobroczynne właściwości.

Działanie antynowotworowe

Badanie laboratoryjne wykazało, że anamu zabija komórki raka prostaty, piersi, płuc, jelita grubego i trzustki. Dlatego też podejrzewa się, że ekstrakt z tej rośliny może skutecznie zapobiegać rozwojowi pewnych typów nowotworów.

Właściwości te roślina zawdzięcza związkom aktywnym takim jak flawonoidy, kwasy tłuszczowe, kumaryna i siarka. Potrzeba jednak więcej badań na ludziach oraz nie można postrzegać tej rośliny jako głównego środka terapeutycznego dla chorych na raka.

Inne zalety

Anamu może także mieć następujące dodatkowe zalety:

  • Wzmacnia odporność: badanie opublikowane w The American Journal of Chinese Medicine wykazało, że pewne związki zawarte w anamu stymulują układ odpornościowy. Konieczne jest jednak wykonanie bardziej szczegółowych analiz.
  • Działa antybakteryjnie: dzięki zawartości siarki anamu wykazuje działanie bakterio- i grzybobójcze, jak podaje czasopismo Phytochemistry.
  • Łagodzi niepokój: badania na zwierzętach wykazały skuteczność anamu w łagodzeniu objawów niepokoju i depresji.

Zastosowanie i przeciwwskazania

Anamu jest dostępna na rynku pod różnymi postaciami takimi jak proszek, płyn, suszone liście czy kapsułki z ekstraktem. Obecnie nie mamy konkretnych danych dotyczących dokładnej zalecanej dawki, gdyż nie wykonano dość badań na ludziach.

Mimo ograniczonych informacji, na opakowaniach producenci zalecają 400 do 1250 miligramów dziennie. Nie ma jednak co do tego pewności.

Badanie opublikowane w czasopiśmie Journal of Ethnopharmacology podaje, że niewielkie dawki przyjmowane przez krótki czas są mało toksyczne. Jednak na dłuższą metę mogą wywoływać efekty uboczne takie jak dezorientacja, bezsenność, drżenie, konwulsje i niepokój.

Miej na uwadze, że suplementy zawierające anamu nie są poddawane testom bezpieczeństwa i nie są objęte regulacjami, w związku z czym każdy producent może sugerować inne dawki na etykiecie.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności osobom, które jednocześnie przyjmują leki przeciwzakrzepowe lub leki na choroby serca. Anamu zawiera bowiem niewielkie ilości naturalnej substancji o działaniu przeciwzakrzepowym o nazwie kumaryna.

Anamu zawiera kumarynę, czyli naturalny środek przeciwzakrzepowy. Dlatego pacjenci z problemami układu krążenia powinni na nią uważać.

Kto nie powinien jej spożywać?

Jako że roślina te nie została dostatecznie przetestowana na ludziach, nie powinny spożywać jej kobiety w ciąży, matki karmiące ani małe dzieci. Osoby przyjmujące inne leki powinny porozmawiać z lekarzem przed rozpoczęciem kuracji anamu.

Co warto zapamiętać?

Anamu to roślina lecznicza charakteryzująca się silnym zapachem czosnku. W medycynie tradycyjnej wykorzystuje się ją do łagodzenia bólu i stanów zapalnych, wzmacniania układu odpornościowego, kojenia niepokoju i poprawiania wydajności umysłowej.

Anamu przypisuje się zatem wiele zalet. Konieczne jest jednak przeprowadzenie bardziej szczegółowych badań na temat jej właściwości i potencjalnych efektów ubocznych.

It might interest you...
Problemy ze słuchem? – Pomogą rośliny lecznicze
Krok do ZdrowiaPrzeczytaj na Krok do Zdrowia
Problemy ze słuchem? – Pomogą rośliny lecznicze

Problemy ze słuchem coraz częściej dotyczą nie tylko osób starszych, ale także tych w młodszym wieku. Poznaj najlepsze naturalne kuracje poprawiają...



  • Urueña, C., Cifuentes, C., Castañeda, D., Arango, A., Kaur, P., Asea, A., & Fiorentino, S. (2008). Petiveria alliacea extracts uses multiple mechanisms to inhibit growth of human and mouse tumoral cells. BMC complementary and alternative medicine, 8, 60. https://doi.org/10.1186/1472-6882-8-60
  • Silva, M. L., Luz, D. A., Paixão, T. P., Silva, J. P., Belém-Filho, I. J., Fernandes, L. M., Gonçalves, A. C., Fontes-Júnior, E. A., de Andrade, M. A., & Maia, C. S. (2015). Petiveria alliacea exerts mnemonic and learning effects on rats. Journal of ethnopharmacology, 169, 124–129. https://doi.org/10.1016/j.jep.2015.04.005
  • Okada, Y., Tanaka, K., Sato, E., & Okajima, H. (2008). Antioxidant activity of the new thiosulfinate derivative, S-benzyl phenylmethanethiosulfinate, from Petiveria alliacea L. Organic & biomolecular chemistry, 6(6), 1097–1102. https://doi.org/10.1039/b715727d
  • Khansari, N., Shakiba, Y., & Mahmoudi, M. (2009). Chronic inflammation and oxidative stress as a major cause of age-related diseases and cancer. Recent patents on inflammation & allergy drug discovery, 3(1), 73–80. https://doi.org/10.2174/187221309787158371
  • Rosa, M., & Jose, M. (2018). Petiveria alliacea Suppresses Airway Inflammation and Allergen-Specific Th2 Responses in Ovalbumin-Sensitized Murine Model of Asthma. Chinese journal of integrative medicine, 24(12), 912–919. https://doi.org/10.1007/s11655-018-2566-5
  • Lopes-Martins, R. A., Pegoraro, D. H., Woisky, R., Penna, S. C., & Sertié, J. A. (2002). The anti-inflammatory and analgesic effects of a crude extract of Petiveria alliacea L. (Phytolaccaceae). Phytomedicine : international journal of phytotherapy and phytopharmacology, 9(3), 245–248. https://doi.org/10.1078/0944-7113-00118
  • Ferraz, M. B., Pereira, R. B., Coelho Andrade, L. E., & Atra, E. (1991). The effectiveness of tipi in the treatment of hip and knee osteoarthritis–a preliminary report. Memorias do Instituto Oswaldo Cruz, 86 Suppl 2, 241–243. https://doi.org/10.1590/s0074-02761991000600054
  • Silva, M. L., Luz, D. A., Paixão, T. P., Silva, J. P., Belém-Filho, I. J., Fernandes, L. M., Gonçalves, A. C., Fontes-Júnior, E. A., de Andrade, M. A., & Maia, C. S. (2015). Petiveria alliacea exerts mnemonic and learning effects on rats. Journal of ethnopharmacology, 169, 124–129. https://doi.org/10.1016/j.jep.2015.04.005
  • de Andrade, T. M., de Melo, A. S., Dias, R. G., Varela, E. L., de Oliveira, F. R., Vieira, J. L., de Andrade, M. A., Baetas, A. C., Monteiro, M. C., & Maia, C. (2012). Potential behavioral and pro-oxidant effects of Petiveria alliacea L. extract in adult rats. Journal of ethnopharmacology, 143(2), 604–610. https://doi.org/10.1016/j.jep.2012.07.020
  • Lowe, H. I., Facey, C. O., Toyang, N. J., & Bryant, J. L. (2014). Specific RSK kinase inhibition by dibenzyl trisulfide and implication for therapeutic treatment of cancer. Anticancer research, 34(4), 1637–1641.
  • Santander, S. P., Hernández, J. F., Barreto, C. C., Masayuki, A., Moins-Teisserenc, H., & Fiorentino, S. (2012). Immunomodulatory effects of aqueous and organic fractions from Petiveria alliacea on human dendritic cells. The American journal of Chinese medicine, 40(4), 833–844. https://doi.org/10.1142/S0192415X12500620
  • Benevides, P. J., Young, M. C., Giesbrecht, A. M., Roque, N. F., & Bolzani, V. S. (2001). Antifungal polysulphides from Petiveria alliacea L. Phytochemistry, 57(5), 743–747. https://doi.org/10.1016/s0031-9422(01)00079-6
  • Gomes, P. B., Noronha, E. C., de Melo, C. T., Bezerra, J. N., Neto, M. A., Lino, C. S., Vasconcelos, S. M., Viana, G. S., & de Sousa, F. C. (2008). Central effects of isolated fractions from the root of Petiveria alliacea L. (tipi) in mice. Journal of ethnopharmacology, 120(2), 209–214. https://doi.org/10.1016/j.jep.2008.08.012
  • Luz, D. A., Pinheiro, A. M., Silva, M. L., Monteiro, M. C., Prediger, R. D., Ferraz Maia, C. S., & Fontes-Júnior, E. A. (2016). Ethnobotany, phytochemistry and neuropharmacological effects of Petiveria alliacea L. (Phytolaccaceae): A review. Journal of ethnopharmacology, 185, 182–201. https://doi.org/10.1016/j.jep.2016.02.053