Almagato - poznaj konsekwencje jego wykorzystywania

28 października, 2020
Almagato to dostępny bez recepty lek zobojętniający kwas, stosowany w leczeniu zgagi i związanego z nią dyskomfortu. Jednak jego spożywanie powinno być sporadyczne i umiarkowane. Dlaczego nie należy przyjmować go w nadmiarze?

Nadużywanie Almagato stało się popularne wśród pacjentów. Jest lekiem dostępnym bez recepty, łatwo dostępnym w aptekach. Wiele osób postrzega go jako doskonałe rozwiązanie problemów ze zgagą i powtarzającymi się niestrawnościami. Jednak nie powinno być to lekarstwo, po które sięgamy bez namysłu.

Jakie są konsekwencje nadmiernego spożywania Almagato? Dlaczego należy unikać samoleczenia? Chociaż rzadko powoduje skutki uboczne, przyjmowanie go w nadmiernych ilościach może powodować działania niepożądane. W tym artykule postaramy się szczegółowo o nich napisać.

Co to jest almagato?

Almagato to skuteczny lek zobojętniający, który w krótkim czasie neutralizuje kwasy żołądkowe. Dlatego jest zalecany do łagodzenie objawów zgagi lub nadkwasoty. Jednak, jak już wspomnieliśmy, często występującym problemem jest nadużywanie tego leku.

Tabletki
Almagato to lek dostępny bez recepty, który pomaga zneutralizować nadmierną kwasowość przewodu pokarmowego.

Z czego się składa almagato i jak go przyjmować?

Jego formuła oparta jest na solach glinu i magnezu i podawany jest doustnie. Jest wskazany tylko dla dorosłych lub dla osób, które przekroczyły 12 rok życia. Podaje się go w tabletkach do żucia lub w formie zawiesiny doustnej, maksymalnie do 8 gramów dziennie i  maksymalnie przez 14 dni z rzędu.

Nie wolno go stosować w obecności innych leków co najmniej 2 lub 3 godziny a także 1 godzinę po posiłku. Nie jest lekiem, na który wymagana jest recepta, więc każdy może go nabyć bez problemów w pobliskiej aptece. Z tego powodu, jest bardzo ważne, aby dokładnie wiedzieć, dla kogo jest dedykowany.

Warto również znać potencjalne konsekwencje, które mogą wystąpić w przypadku nadużywania, lub niewłaściwego stosowania almagato.

Przedawkowanie może być zamierzone lub przypadkowe, ale zawsze odnosi się do użycia większej ilości leku niż zaleca producent . Zbyt duże spożycie almagatu skutkuje poważnym zwiększeniem  stężeniem soli glinu i magnezu w naszym organizmie.

Zwykle błędy polegają na podaniu go w dawkach większych niż zalecane lub w wyniku długotrwałego stosowania przez ponad 14 dni z rzędu. Jest to lek zwykle dobrze tolerowany gdy przyjmujemy go w zalecanych dawkach terapeutycznych. Sporadycznie może pojawić się łagodna biegunka, która ustępuje natychmiast po odstawieniu leku.

Odkryj również te ciekawe informacje: Jak skutecznie możesz chronić Twój żołądek przy antybiotykach. 

Jakie są zalety Almagate?

Almagato ze względu na niską zawartość sodu jest zalecany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Nie zawiera również wapnia w swoim składzie, dzięki czemu nie powoduje zaparć. Ogólnie rzecz biorąc jest to wspólna cecha prawie wszystkich środków zobojętniających kwas a opartych na solach węglanu magnezu i glinu.

Co może się stać, jeśli go nadużywamy?

W tym przypadku mówimy o przyjmowaniu almagatu w nadmiernych ilościach lub przez długi czas. U pacjentów w podeszłym wieku nadmierne spożycie almagatu może zaostrzyć pewne istniejące patologie kości, takie jak osteoporoza i osteomalacja. Jest to związane z redukcją jonów fosforu i wapnia.

Podobnie, u pacjentów z biegunką, zaburzeniami wchłaniania lub stosujących dietę ubogą w fosfor, lub u bardzo słabych pacjentów, lek ten może powodować między innymi anoreksję, osłabienie mięśni i osteomalację.

Przy długotrwałym stosowaniu sole glinu mają tendencję do tworzenia nierozpuszczalnych fosforanów w jelicie, co powoduje ich słabe wchłanianie i wydalanie z kałem.

Nie zaleca się również stosowania leku Almagato u pacjentów z niewydolnością nerek, zarówno łagodną, ​​umiarkowaną, jak i ciężką. Jest to więc lek, który należy go przyjmować ostrożnie, pomimo tego, że można go kupić bez recepty. Odradza się ponadto przyjmowanie wysokich dawek, ponieważ mogą powodować gromadzenie się jonów glinu i magnezu.

Almagato pomaga na bóle żołądka
Almagato działa dobrze jako środek zobojętniający kwas żołądkowy. Jednak należy go używać tylko w określonych przypadkach i przez krótki czas. Zbyt duże ilości mogą działać szkodliwie.

Inne leki zobojętniające kwas żołądkowy

Leki zobojętniające sok żołądkowy modyfikują wchłanianie wielu leków, więc generalnie powinno się je podawać n ie stosując jednocześnie innych leków. Zmniejszają wchłanianie następujących leków:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne.
  • Leki stosowane na wrzody żołądka i dwunastnicy
  • Leki na niewydolność serca
  • Chlorpromazyna.
  • Lanzoprazol.
  • Prednizon.

Odkryj równiez te ciekawe informacje: Zgaga – zapomnij o uczuciu pieczenia dzięki tym naturalnym składnikom

W przypadku jednoczesnego przyjmowania almagato i chinidyny jej wydalanie się zmniejsza z powodu alkalizacji moczu, co może zwiększyć jego toksyczność.

Preparatów zobojętniających sok żołądkowy zawierających sole glinu również nie należy podawać pacjentom z chorobą Alzheimera. Niektóre badania sugeruje, że glin może przyczyniać się do rozwoju choroby, ponieważ będzie się gromadził w neurofibrylach tkanki mózgowej.

Krótko mówiąc, jeśli po 14 dniach leczenia zaobserwuje się, że objawy utrzymują się lub nasilają, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem.

  • AHFS® Patient Medication Information™. © Copyright, 2020. The American Society of Health-System Pharmacists®, 4500 East-West Highway, Suite 900, Bethesda, Maryland.
  • Pfennig CL, Slovis CM. Electrolyte disorders. In: Walls RM, Hockberger RS, Gausche-Hill M, eds. Rosen’s Emergency Medicine: Concepts and Clinical Practice. 9th ed. Philadelphia, PA: Elsevier; 2018:chap 117.
  • US National Library of Medicine website. Specialized Information Services. Toxicology Data Network. Calcium carbonate. toxnet.nlm.nih.gov. Updated June 30, 2014. Accessed April 30, 2019.
  • Singh P, Salisbury BH, Terrell JM. Antacids. [Updated 2020 Apr 10]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2020 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK526049/