Znęcanie się i zastraszanie w szkołach - mity na ten temat

Znęcanie się i zastraszanie w szkołach rozpleniło się na niespotykaną dotąd skalę. Poznaj różne mity krążące na ten temat.
Znęcanie się i zastraszanie w szkołach - mity na ten temat

Ostatnia aktualizacja: 27 października, 2021

Znęcanie się i zastraszanie w szkołach rozpleniło się na niespotykaną dotąd skalę. Znęcanie się dzieci nad dziećmi poruszyło wiele organizacji do działania. W rezultacie 2 maja został ogłoszony Światowym Dniem Zapobiegania Zastraszaniu. Znane na całym świecie instytucje, takie jak UNICEF, uznały tę datę, a wiele krajów poszło w ślad za nimi, aby ustanowić działania społeczne i na poziomie szkół właśnie 2 maja.

Zanim przejdziemy dalej, zwróć uwagę, że inne organizacje również uznają Międzynarodowe Dni Zapobiegania Zastraszaniu w październiku i listopadzie. Bullying to angielski termin, który w naszym obecnym kontekście odnosi się do przemocy i zastraszania, które mają miejsce w środowiskach edukacyjnych. To brutalna praktyka między rówieśnikami, która może być fizyczna, werbalna lub psychologiczna.

Przemoc nie dotyczy jednak wyłącznie szkół, ponieważ może mieć miejsce podczas uprawiania sportu lub w miejscach publicznych, takich jak parki. Jednak właśnie w szkołach koncentruje się to zachowanie. Dzieci i młodzież spędzają wiele godzin w salach lekcyjnych, a przestrzeń staje się małą społecznością z własnymi grupami władzy.

Światowy Dzień Zapobiegania Zastraszaniu jest okazją do podkreślenia mitów na temat zastraszania. Problem z mitami polega na tym, że w miarę rozprzestrzeniania się opóźniają identyfikację wielu sytuacji przemocy, którym można by zapobiec.

W tym artykule opowiemy o 4 mitach i o tym jak można im przeciwdziałać.

1. Znęcanie się jest tylko fizyczne

Już sama definicja nękania, którą promuje Światowy Dzień Zapobiegania Znęcaniu się, pokazuje, że przemoc nie jest tylko fizyczna. Przemoc może też być werbalna lub psychiczna. Być może najtrudniejszym do zidentyfikowania wariantem jest nękanie psychiczne. Zastanówmy się jednak nad strategiami izolacji społecznej, jaką niektóre grupy dzieci wywierają na inne. Wielokrotnie niezapraszanie kogoś do zabawy to np. metoda segregacji.

Z drugiej strony pojawia się przemoc fizyczna. Niektóre badania sugerują, że istnieje związek między przemocą w szkole a przemocą pochodzącą z domu, tworząc błędne koło, z którego trudno się wydostać. Chociaż jest to bardziej oczywiste, przemoc fizyczna nie zawsze jest wykrywana, ponieważ cierpiące na nią dzieci i młodzież często ukrywają swój stan przed rodzicami i nauczycielami. Dlatego wymaga od dorosłych dużej uwagi.

Nastolatka trzymająca zaciśniętą pięść. Znęcznie się
Przemoc fizyczna jest najbardziej oczywista, ale istnieje również zastraszanie za pomocą przemocy psychicznej i werbalnej.

2. Przemoc to sprawa dziecka

Ten mit jest jednym z najbardziej niebezpiecznych i rozpowszechnionych. Dla wielu dorosłych bójki między dziećmi są normalne, podobnie jak użycie przemocy fizycznej w celu ich rozwiązania. Jeśli dziecko powie rodzinie, że jest bite, rodzice mogą go nawet zbesztać, zmuszając do samoobrony i odwzajemnienia przemocy. W tym przypadku jedyne, co robią rodzice, to ukrywanie znęcania się i wywoływanie u dziecka agresji.

Ostatecznie mit ten jeszcze bardziej oddala od rozwiązania problemu. W rzeczywistości napędza go.

Światowy Dzień Zapobiegania Znęcaniu się ma na celu stymulowanie konstruktywnego dialogu między dziećmi i dorosłymi, aby przejść do mniej represyjnych sposobów radzenia sobie z tymi problemami. Innymi słowy, ma na celu omówienie sposobów odrzucenia idei, że bójka między dziećmi nie stanowi problemu. Mają one również na celu przeprowadzenie ich wśród wszystkich zaangażowanych stron.

3. Problemy dzieci mogą rozwiązać same dzieci

Chłopiec z napisem na dłoniach: stop bullying
Normalizacja przemocy i brak dialogu dodatkowo izolują dzieci i młodzież, które cierpią z powodu bullyingu.

Innym bardzo częstym błędem, jeśli chodzi o normalizację bullyingu, jest dziwne przekonanie, że dzieci powinny same rozwiązywać swoje problemy. Nic bardziej mylnego. Dorośli mają więcej narzędzi do podejścia do problemu przemocy, a tym samym do pomocy w rozwiązaniu tej sytuacji.

Kiedy dorośli zachowują się jak zwykli widzowie, nie różnią się niczym od innych dzieci i nastolatków, którzy również oglądają przemoc bez interwencji. Podmioty bierne podsycają mobbing, a gorzej jest w przypadku osób dorosłych, które ze względu na swój wiek mają obowiązek reagować.

Instytucje edukacyjne powinny posiadać protokół postępowania przeciwko nękaniu. Im wcześniej proces zastraszania zostanie zatrzymany, tym lepsze wyniki, co pozwoli uniknąć efektu kuli śnieżnej, który może napędzać problem.

Światowy Dzień Przeciwdziałania Zastraszaniu

Dzień Światowego Dnia Przeciwdziałania Znęcaniu się może być świetnym sposobem na stworzenie wspólnot towarzyszenia i leczenia w szkołach. Dorośli mogą zaakceptować tę okazję, aby zapewnić narzędzia, których nie posiadają dzieci i młodzież. Nie jest to problem tylko dla dzieci, ale raczej całej społeczności.

To może Cię zainteresować ...
Znęcanie się w szkole – jak to rozpoznać?
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Znęcanie się w szkole – jak to rozpoznać?

Znęcanie się to jeden z najpowszechniejszych współczesnych problemów w szkołach. Z tego względu powinieneś być bardzo uważny na jakiekolwiek sygnał...



  • González, Rodolfo Sergio Castro. “La violencia familiar y su influencia en la violencia escolar (bullying) activa, pasiva y testigo en alumnos de secundaria.” (2015).
  • Enríquez Villota, Maria Fernanda. “El acoso escolar.” (2015).
  • Sampson, Rana. “Bullying in schools.” (2016).
  • Graham, Sandra. “Victims of bullying in schools.” Theory into practice 55.2 (2016): 136-144.