Świńska grypa H1N1: objawy, przyczyny i leczenie

Świńska grypa H1N1 rozpoczęła się w Stanach Zjednoczonych i szybko rozprzestrzeniła się na różne kraje na całym świecie. Chociaż pandemii udało się zapobiec, dziś wirus nadal krąży, ale szczepionka przeciw grypie zapobiega zarażeniu.
Świńska grypa H1N1: objawy, przyczyny i leczenie

Ostatnia aktualizacja: 18 lipca, 2021

Świńska grypa H1N1, lepiej znana potocznie jako po prostu „świńska grypa”, to infekcja wywołana wirusem. Początkowo sądzono, że choroba ta przypomina grypę występującą u świń i że przeniosła się na człowieka poprzez częsty kontakt z tymi zwierzętami.

Z biegiem czasu odkryto jednak, że wirus świńskiej grypy H1N1 faktycznie łączy w sobie elementy wirusa świńskiego, ptasiego i ludzkiego. W 2009 roku wybuchła epidemia tej choroby, która rozprzestrzeniła się na cały świat, omalże przekształcając się w pandemię.

W 2010 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła koniec pandemii. Jednak wirus świńskiej grypy H1N1 nie zniknął. Obecnie uważa się go za zwykłego wirusa grypy ludzkiej i nie wywołał ponownie epidemii. Ponadto szczepionka przeciw grypie może zapobiec tej infekcji.

Świńska grypa H1N1 i jej przyczyna

Kobieta chora na grypę
Ta choroba jest łatwo przenoszona.

Świńska grypa H1N1 powstaje na skutek zakażenia szczególnym szczepem grypy. W zdecydowanej większości przypadków przenosi się z człowieka na człowieka, a nie ze zwierzęcia na człowieka. Co ważne, chorobą nie można się zarazić poprzez jedzenie wieprzowiny, jak się czasem uważa.

Przeniesienie wirusa następuje przez ślinę lub cząsteczki śluzu. Występuje, gdy osoba wdycha zakażone kropelki, wyrzucane w czasie kaszlu lub kichania przez osobę zakażoną.

Można się również zarazić świńską grypą H1N1, gdy zainfekowane kropelki spadną na jakąś powierzchnię. Jeśli ktoś inny wejdzie w kontakt z tym miejscem, a następnie dotknie swoich oczu, nosa lub ust, może zarazić się wirusem.

Czynniki ryzyka

Podczas pierwszego wybuchu świńskiej grypy H1N1 najbardziej dotknięte chorobą były dzieci powyżej 5 roku życia oraz młodzież. Było to dość niespotykane, ponieważ właśnie te segmenty populacji zazwyczaj są mniej podatne na działanie wirusów.

Obecnie czynniki ryzyka zachorowania na grypę H1N1 są takie same jak w przypadku każdego innego szczepu grypy. Im więcej mamy kontaktu z zarażonymi ludźmi, tym większe szanse na zarażenie się chorobą.

Możesz być również zainteresowany: Czy te objawy to COVID-19, grypa czy alergia?

Z drugiej strony osoby, którym grozi większe ryzyko powikłań, to następujące grupy:

  • Osoby powyżej 65 roku życia.
  • Dzieci poniżej 5 roku życia.
  • Młodzi dorośli i osoby poniżej 19 roku życia otrzymujące długotrwałą terapię aspiryną.
  • Osoby z osłabionym układem odpornościowym.
  • Osoby cierpiące na choroby przewlekłe, takie jak astma, cukrzyca, choroby serca lub choroby nerwowo-mięśniowe.
  • Kobiety w ciąży.

Objawy jakie wywołuje świńska grypa H1N1

Objawy świńskiej grypy H1N1 są bardzo podobne do objawów zwykłej grypy. Mogą obejmować jedną lub więcej z następujących oznak:

  • Kaszel.
  • Ból gardła.
  • Zatkany nos lub katar.
  • Łzawiące i czerwone oczy
  • Ból głowy.
  • Bóle w ciele
  • Zmęczenie.
  • Czasami pojawia się gorączka i dreszcze.
  • Biegunka.
  • Nudności i wymioty

Podobnie jak zwykła grypa, ten rodzaj grypy może również powodować poważne komplikacje. Ponadto w niektórych przypadkach pogarsza objawy wcześniej istniejących chorób przewlekłych.

Świńska grypa H1N1 może powodować komplikacje

U małych dzieci zakażenie świńską grypą H1N1 może powodować objawy, takie jak:

  • Trudności w oddychaniu lub bardzo szybkie oddychanie.
  • Drażliwość.
  • Niebieskawy kolor skóry.
  • Brak interakcji z otoczeniem lub przebudzenia.
  • Intensywny kaszel i wysoka gorączka.
  • Wysypka.

Natomiast u dorosłych ciężkie objawy obejmują:

  • Duszność lub problemy z oddychaniem.
  • Uczucie ucisku lub bólu w klatce piersiowej lub brzuchu.
  • Nagłe zawroty głowy i/lub splątanie.
  • Intensywne i ciągłe wymioty.
  • Silny kaszel i wysoka gorączka.

Choroba może prowadzić do zapalenia płuc, niewydolności oddechowej, ciężkich objawów neurologicznych (takich jak drgawki) lub zwiększonego nasilenia chorób przewlekłych, takich jak astma czy choroby serca.

Możesz być również zainteresowany tym tematem: Szczepionka przeciwko polio – wszystko, co musisz o niej wiedzieć

Badania diagnostyczne

Świńska grypa H1N1 jest bardzo podobna do grypy sezonowej lub zwykłej, dlatego wymagane są badania, aby postawić dokładną diagnozę. W zasadzie kryterium różnicowym jest to, że w H1N1 występuje zwykle więcej objawów trawiennych, takich jak ból brzucha i wymioty.

Jednak jedynym sposobem sprawdzenia pod kątem świńskiej grypy jest test laboratoryjny. W tym celu pobiera się próbkę śluzu za pomocą patyczka higienicznego, który jest nieco większy od tych, które używamy w domu. Taką próbkę poddaje się analizom i w ten sposób potwierdza się lub nie obecność choroby.

Dostępne metody leczenia

Lekarstwa
Większość metod leczenia ma charakter objawowy.

Obecnie szczepionka przeciw grypie sezonowej chroni również przed wirusem świńskiej grypy H1N1. Podaje się ją przez zastrzyk lub w aerozolu i jest skuteczna w radzeniu sobie z czynnikiem zakaźnym.

Jeśli dana osoba nie jest zaszczepiona, chorobę można leczyć tymi samymi lekami przeciwwirusowymi, za pomocą których zwalcza się zwykłą grypę. Głównym celem leczenia jest zmniejszenie objawów. Leki przyniosą znacznie lepsze skutki, jeśli poda się je pacjentowi w ciągu pierwszych 48 godzin po wykryciu choroby.

Z drugiej strony, jeśli doszło do infekcji, należy dużo odpoczywać, aby układ odpornościowy skoncentrował się na walce z chorobą. Ponadto ważne jest, aby pić dużo płynów, aby zapobiec odwodnieniu i zażywać leki przeciwbólowe, aby zmniejszyć dyskomfort.

Profilaktyka i zalecenia

Najlepszym sposobem zapobiegania świńskiej grypie H1N1 jest zaszczepienie się na grypę. Szczepionkę powinno się przyjmować raz w roku, co zaleca się dla wszystkich powyżej 6 miesiąca życia. U osób starszych jest to jeszcze bardziej wskazane.

Ważne jest również, aby zachować środki ostrożności przez osoby zarażone. Jeśli zachorujesz, najlepiej pozostań w domu i zakrywaj usta i nos, kiedy kaszlesz i kichasz. Na zewnątrz można wyjść dopiero 24 godziny po ustąpieniu gorączki.

Generalnie wskazane jest częste mycie rąk i utrzymywanie powierzchni domu w czystości, szczególnie, jeśli ktoś już zachorował. Nigdy nie dotykaj oczu, nosa ani ust brudnymi rękami.

Kobiety w ciąży, dorośli powyżej 65 roku życia, dzieci poniżej 5 roku życia lub osoby z chorobami przewlekłymi powinny ponadto unikać kontaktu ze świniami, nawet na targach lub podobnych miejscach.

Świńska grypa H1N1 to choroba, którą należy monitorować

Wirusy od zawsze stanowią wyzwanie dla ludzkości. Podobnie jak w przypadku świńskiej grypy H1N1 często pojawiają się w sposób nagły i niekontrolowany. Dlatego najlepiej stosować profilaktykę w ramach nawyków związanych ze stylem życia.

Szczepionki są doskonałym narzędziem do walki z wirusami. Zaleca się, aby każdy posiadał aktualne wszystkie szczepienia i zachowywał wszelkie środki ostrożności, aby uniknąć jakiegoś rodzaju infekcji.

To może Cię zainteresować ...
Dlaczego grypa szybciej rozprzestrzenia się zimą?
Krok do ZdrowiaPrzeczytaj na Krok do Zdrowia
Dlaczego grypa szybciej rozprzestrzenia się zimą?

Grypa to choroba wirusowa wywoływana przez różne rodzaje wirusów grypy. Ogólnie liczba przypadków infekcji wzrasta zimą. Z jakiego powodu?



  • Torres, Y., Bermúdez, V., Garicano, C., Vilasmil, N., Bautista, J., Martínez, M. S., & Rojas-Quintero, J. (2017). Desarrollo del sistema inmunológico ¿naturaleza o crianza? Archivos Venezolanos de Farmacología y Terapéutica, 36(5), 144-151.
  • Sánchez-Díaz, J. S., Martínez-Rodríguez, E. A., Peniche-Moguel, G., Huanca-Pacaje, J. M., López-Guzmán, C., & Calyeca-Sánchez, M. V. (2017). Fiebre en el paciente críticamente enfermo: ¿tratar o no tratar? Medicina interna de México, 33(1), 48-60.
  • Marin-Corral, J., Climent, C., Muñoz, R., Samper, M., Dot, I., Vilà, C., … & Álvarez-Lerma, F. (2018). Pacientes con gripe por el virus influenza A (H1N1) pdm09 ingresados en la UCI. Impacto de las recomendaciones de la SEMICYUC. Medicina Intensiva, 42(8), 473-481.