Stawy maziowe – poznaj ich charakterystykę i rodzaje

Październik 26, 2019
Stawy maziowe są otoczone torebką stawową w kształcie rękawa, która otacza jamę maziową i łączy się z kośćmi stawu.

Stawy maziowe to te, w których stykające się ze sobą elementy kostne są oddzielone jamą. Są otoczone torebką stawową w kształcie rękawa, która otacza jamę maziową i łączy się z kośćmi stawu. Jeśli chciałbyś poznać nieco bliżej ten temat, jakim są stawy maziowe, to przeczytaj nasz dzisiejszy artykuł!

Czym charakteryzują się stawy maziowe?

Po pierwsze, mają warstwę chrząstki, która pokrywa powierzchnie stawowe przylegających do siebie elementów szkieletowych. W ten sposób powierzchnie kości nie stykają się bezpośrednio. Dlatego, gdy stawy te są widoczne na zdjęciach rentgenowskich lub radiogramach, wydaje się, że między sąsiadującymi kościami jest wystarczająca przestrzeń.

Szkielet ludzki i stawy maziowe

Drugą cechą stawów maziowych jest obecność torebki stawowej składającej się z dwóch warstw: wewnętrznej, delikatnej błony maziowej i zewnętrznej, łącznotkankowej warstwy włóknistej.

Zobacz także: Reumatyzm – wylecz go i odzyskaj zdrowie!

Wewnętrzna błona maziowa

Membrana ta jest przymocowana do brzegów powierzchni stawowych na styku chrząstki z kością i otacza jamę stawową. Błona maziowa jest silnie unaczyniona i wytwarza płyn maziowy, który gromadzi się w jamie stawu i zapewnia smarowanie powierzchni stawu.

Zamknięte woreczki błony maziowej pojawiają się również poza stawami, gdzie tworzą kieszenie maziowe lub pochewki ścięgien. Torebki te często przechodzą między strukturami, takimi jak ścięgna i kość, ścięgna i stawy lub skóra i kość. Ich zadaniem jest zmniejszenie tarcia jednej struktury o drugą podczas przemieszczania się w trakcie ruchu stawu. Osłony ścięgien otaczają ścięgna, a także zmniejszają tarcie.

Włóknista warstwa zewnętrzna

Tworzy go gęsta tkanka łączna, która otacza i stabilizuje staw. Części tej włóknistej warstwy tworzą również zgrubienia, formując w ten sposób więzadła, które dodatkowo stabilizują staw. Zewnętrzne więzadła przymocowane są również do torebki stawowej, zapewniając w ten sposób dodatkowe wzmocnienie stawu.

Stawy maziowe mają też inne charakterystyczne struktury

Inną wspólną cechą stawów maziowych jest obecność dodatkowych struktur w obszarze objętym torebka stawową lub warstwą maziową, takich jak:

  • Krążki, lub obrąbki stawowe: zwykle zbudowane są one z chrząstki włóknistej. Absorbują siły ściskające, dostosowują zmiany konturu powierzchni stawów podczas ruchów a także zwiększają zakres ruchów, które mogą wystąpić w stawach.
  • Podkładki tłuszczowe: podkładki tłuszczowe zwykle znajdują się między błoną maziową a torebką stawową. Ponadto wchodzą i wychodzą z tych części stawu, gdy ułożenie konturu stawu zmienia się podczas ruchu.

Przeczytaj również: Choroba zwyrodnieniowa stawów – pomocne nawyki

Stawy maziowe – jakie rodzaje występują

  1. Płaskie stawy: umożliwiają ruchy ślizgowe, gdy jedna kość porusza się nad drugą. Wśród nich znajduje się staw śród nadgarstkowy, który znajduje się w nasadzie dłoni
  2. Stawy zawiasowo-obrotowe: są to stawy, które pozwalają stawowi poruszać się nie tylko wzdłuż jednej linii ale i wokół osi poprzecznej. W ten sposób regulują ruchy zginania i wyciągania. Przykładem tego rodzaju stawów jest staw łokciowy i kolanowy.Stawy maziowe w ruchu
  3. Przeguby obrotowe: są to te, które umożliwiają ruch wokół osi, która przecina trzon kości w kierunku wzdłużnym. Przegubowe stawy maziowe regulują rotację.
  4. Stawy dwuosiowe: umożliwiają głównie ruch wokół osi, z ograniczonym obrotem wokół drugiej osi. Tworzą je dwa wypukłe kłykcie. Są one połączone przegubowo z wklęsłymi lub płaskimi powierzchniami. Przykładem tego typu jest staw śródręczno-nadgarstkowy kciuka.
  5. Stawy kłykciowe: to te, które umożliwiają ruch wokół dwóch osi, które są do siebie prostopadłe. W ten sposób regulują ruchy zgięcia, wyprostu, uprowadzenia i obejścia. Tak jest w przypadku stawu promieniowo-nadgarstkowego.
  6. Przeguby siodełkowe: umożliwiają ruch wokół dwóch osi ustawionych względem siebie pod kątem prostym. Jego nazwa wynika z tego, że powierzchnie stawowe mają kształt siodełka. Regulują ruchy uchylania się, przedłużania, uprowadzania, przywodzenia i krążenia.
  7. Połączenia kuliste: umożliwiają ruch wokół wielu osi. Stawy te regulują ruchy zgięcia, wyprostu, odwodzenia, przywodzenia, krążenia i rotacji. Do tej grupy połączeń stawowych należy na przykład biodro.

Podsumowanie

Gdyby nie stawy, kości naszego ciała nie miałyby możliwości poruszania się. Dlatego dzięki połączeniom stawowym możemy wykonywać różne ruchy, takie jak zginanie, obracanie i zginanie różnych kończyn ciała.

  • Padrós Soler, G., Galán Ortega, A., Guillén Campuzano, E., Hortas Nieto, M. L., Marín Soria, J. L., Muñoz Pérez, M., & Noguera Bennaser, A. (2004). Recomendaciones para el estudio del líquido sinovial. Química Clínica.

  • Iturriaga, V., Mena, P., Oliveros, R., Cerda, C., Torres, D., & del-Sol, M. (2018). Importancia del Líquido Sinovial en la Articulación Temporomandibular y sus Implicancias en la Patología Articular. International Journal of Morphology. https://doi.org/10.4067/s0717-95022018000100297

  • Aguado Jódar, X. (1992). Diferencias y similitudes entre el rozamiento deslizantes y de giro. Fuente: Serway R. A.. Física. Editorial McGraw-Hill.