Porażenie mózgowe - jakie są znane nam rodzaje?

Porażenie mózgowe może przybierać różne postaci. Chociaż nie daje pozytywnych rokowań, naukowcy szukają sposobów na poprawę jakości życia.
Porażenie mózgowe - jakie są znane nam rodzaje?

Ostatnia aktualizacja: 27 lutego, 2022

Porażenie mózgowe może przybierać różne formy. Różne rodzaje, które istnieją, mają różne klasyfikacje medyczne, które pomagają w ich leczeniu i diagnozowaniu. Jednak każdy przypadek jest sam w sobie poważnym stanem, zwłaszcza jeśli występuje u dzieci.

W terminologii medycznej porażenie mózgowe odnosi się do grupy zaburzeń, które wpływają na ruchliwość mięśni i które są spowodowane uszkodzeniem mózgu danej osoby. Dodatkowo stan może rozciągać się na inne części układu nerwowego, a także inne zmienne.

W tym artykule omówimy różne rodzaje tego zaburzenia, aby lepiej je zrozumieć. Jeden rodzaj tego zaburzenia dzieli się na kategorie według tego, jak dotknięta jest postawa osoby, podczas gdy inne są określane przez część ciała, na którą wpływają. Można je również ocenić na podstawie ich powagi.

Porażenie mózgowe klasyfikacja

W tej kategorii porażenia mózgowego najczęściej zmienia się postawa osoby. Jest to bezpośrednio związane z napięciem mięśni i może powodować skurcze, mimowolne ruchy lub ataksję.

Niektóre rodzaje porażenia mózgowego wymagają korzystania z wózka inwalidzkiego.
Porażenie mózgowe występuje z powodu zlokalizowanego uszkodzenia mózgu, które wpływa na ruchy mięśni.

Spastyczne porażenie mózgowe

Jest to najczęstszy rodzaj porażenia mózgowego. Mięśnie osób dotkniętych tym typem są w przesadnym stanie napięcia, a ich odruchy są słabe. Osoby ze spastycznym porażeniem mózgowym nie mogą prawidłowo chodzić. Są w stanie ciągnąć tylko kończyny dolne z powodu utraty ruchomości stawów.

Osoby dotknięte chorobą mają tendencję do poruszania się w stylu nożycowym. Tutaj słabsza kończyna przechodzi za drugą, nie zginając się w kolanie. Ten typ prowadzi również do utraty masy mięśniowej, ponieważ osoby dotknięte chorobą mają zwykle bardziej skurczone włókna mięśniowe.

Hipnotyczne porażenie mózgowe

W przeciwieństwie do tego, co opisaliśmy w poprzedniej sekcji, osoby z tego rodzaju porażeniem mózgowym mają bardzo małą masę mięśniową. Ich mięśnie nie są napięte, a osoba nie jest w stanie utrzymać pozycji pionowej z rozluźnionymi kończynami i nie ma siły.

Największym ryzykiem dla osób z tym typem porażenia mózgowego jest to, jak wpływa on na ich układ oddechowy; zarówno dzieci, jak i dorośli dotknięci chorobą mają trudności z funkcjonowaniem klatki piersiowej.

Atetooidalne porażenie mózgowe

Ten rodzaj porażenia mózgowego powoduje chaotyczny ruch w całym ciele. Mięśnie mimowolnie kurczą się i rozluźniają zarówno w kończynach górnych, jak i dolnych.

Jeśli chodzi o twarz, ten rodzaj porażenia mózgowego ma tendencję do lokalizowania się w języku i jako taki, mimika twarzy ma tendencję do gwałtownej zmiany, gdy pojawia się skurcz.

Ataktyczne porażenie mózgowe

Ataktyczne porażenie mózgowe jest podobne do zmiany atetoidalnej, ale jest znacznie mniej powszechne; ten drugi jest bardziej stereotypowy. Tutaj również ruchy pojawiają się mimowolnie i losowo. Osoby dotknięte chorobą walczą z równowagą, zarówno podczas siedzenia, jak i stania.

Mieszane porażenie mózgowe

Mieszane porażenie mózgowe to tylko połączenie wyżej wymienionych objawów. Diagnoza jest jednak trudna, ponieważ specjaliści medyczni, którzy napotykają ten problem, nie zawsze są pewni, która diagnoza najlepiej pasuje do pacjenta.

Porażenie mózgowe określone przez dotkniętą część ciała

Rodzaj porażenia mózgowego i jego klasyfikacja zależy od tego, na którą część ciała dotyka lub która daje najwięcej objawów. Różne klasyfikacje to:

  • Hemiplegia: dotyczy przypadków, w których objawy występują tylko po jednej stronie ciała, prawej lub lewej. Odzwierciedla to, który region mózgu został dotknięty.
  • Paraplegia: w przypadkach, gdy dolna połowa ciała, od pasa w dół, wykazuje objawy. Osoby z tą klasyfikacją są paraplegikami.
  • Tetraplegia: są to przypadki, w których dotyczy to prawie całego ciała; wszystkie cztery kończyny lub od szyi w dół.
  • Diplegia: ten szczególny rodzaj porażenia mózgowego najczęściej występuje u dzieci. U dorosłych rzadziej. Objawy zlokalizowane są na kończynach dolnych i towarzyszą im skurcze mięśni.
  • Monoplegia: monoplegia koncentruje się na jednej konkretnej kończynie lub regionie mięśniowym i nie wpływa na żadną inną część ciała; nie reszta tej samej ani drugiej strony. Może również znajdować się w określonym obszarze mięśniowym.
Dziecko z porażeniem mózgowym.
Porażenie mózgowe można również sklasyfikować według części ciała, której dotyczy.

Klasyfikacja według ważności

Ta metoda klasyfikacji mózgowego porażenia dziecięcego opiera się na międzynarodowym konsensusie, przedstawionym w Systemie Klasyfikacji Funkcji Motorycznych Grossa ( GMFCS ). Jest to zgodne z ustaleniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Nadzoru nad Porażeniem Mózgowym w Europie (SCPE).

Na podstawie kryteriów określonych w konsensusie możemy omówić następujące typy:

  • Łagodne: w tych przypadkach osoba dotknięta chorobą może chodzić, ale z pewnymi ograniczeniami. Są w stanie poruszać się bez pomocy urządzeń zewnętrznych, takich jak kula czy wózek inwalidzki.
  • Umiarkowane: osoby z umiarkowaną postacią porażenia mózgowego będą potrzebować pomocy osoby trzeciej, aby wstać i usiąść. Prawie zawsze poruszają się na wózkach inwalidzkich, chociaż potrafią nimi samodzielnie zarządzać, zwłaszcza w pomieszczeniach.
  • Ciężkie: najcięższa forma porażenia mózgowego występuje wtedy, gdy osoba nie jest w stanie samodzielnie podeprzeć głowy i jako taka wymaga stałej pomocy przy każdym codziennym zadaniu.

Jaki typ jest najmniej inwazyjny?

Nie ma żadnych rodzajów porażenia mózgowego, które są „lepsze” niż inne. Dlatego każdy rodzaj spełnia określone kryteria. W niektórych przypadkach porażenie mózgowe lepiej reaguje na terapie rehabilitacyjne, podczas gdy inne wymagają bardziej medycznego podejścia.

Dokładna diagnoza jest niezbędna, ponieważ pomaga specjalistom opracować szczegółowy plan rehabilitacji poprawiający jakość życia poprzez fizjoterapię, wsparcie psychospołeczne, sieci wsparcia, a także leczenie medyczne.

To może Cię zainteresować ...
Osoby niepełnosprawne – 5 zaleceń, jak je prawidłowo traktować
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Osoby niepełnosprawne – 5 zaleceń, jak je prawidłowo traktować

Dlaczego tak ważne jest, aby odpowiednio traktować osoby niepełnosprawne? Ponieważ mają znaczne utrudnienia w porównaniu z resztą ludzi.



  • Oskoui, Maryam, et al. “An update on the prevalence of cerebral palsy: a systematic review and meta‐analysis.” Developmental Medicine & Child Neurology 55.6 (2013): 509-519.
  • Ren, Songtao, et al. “Utilization of electromyography during selective obturator neurotomy to treat spastic cerebral palsy accompanied by scissors gait.” Journal of integrative neuroscience 18.3 (2019): 305-308.
  • Argüelles, Pilar Póo. “Parálisis cerebral infantil.” Hospital Sant Joan de Dèu (2008): 271-277.
  • Hurtado, I. Lorente. “La parálisis cerebral. Actualización del concepto, diagnóstico y tratamiento.” Pediatría integral 8 (2007): 687-98.
  • Tovar, A., and R. Gómez. “Revisión sistemática sobre el tratamiento del miembro superior en la parálisis cerebral infantil hemipléjica.” Fisioterapia 34.4 (2012): 176-185.
  • Belver, Gema Fernández. “Desarrollo de la bipedestación y la marcha en parálisis cerebral (diplejia espástica).” REDUCA (Enfermería, Fisioterapia y Podología) 8.1 (2016).
  • Celi, JM Celi, et al. “Protocolo diagnóstico del déficit motor asimétrico.” Medicine-Programa de Formación Médica Continuada Acreditado 12.78 (2019): 4644-4648.
  • Malt, Merete A., et al. “Correlation between the Gait Deviation Index and gross motor function (GMFCS level) in children with cerebral palsy.” Journal of children’s orthopaedics 10.3 (2016): 261-266.
  • de Zabarte Fernández, José Miguel Martínez, et al. “Carga del cuidador del paciente con parálisis cerebral moderada-grave:¿ influye el estado nutricional?.” Anales de Pediatría. Elsevier Doyma, 2020.

Treść niniejszej publikacji ma charakter wyłącznie informacyjny. W żadnym wypadku nie może ona służyć postawieniu lub zastąpieniu diagnozy lekarskiej, samego leczenia lub zaleceń specjalisty. W razie pytań lub wątpliwości należy skonsultować się z zaufanym specjalistą i uzyskać jego zgodę przed rozpoczęciem jakiejkolwiek procedury.