Krwotok śródmózgowy: dlaczego się pojawia?

Krwotok śródmózgowy: dlaczego się pojawia?

Ostatnia aktualizacja: 12 czerwca, 2021

Krwotok śródmózgowy to nagły przypadek medyczny, który wiąże się z bardzo wysoką śmiertelnością i który może prowadzić do wystąpienia licznych komplikacji. Czytając dzisiejszy artykuł dowiesz się jak wygląda jego diagnoza i leczenie.

Krwotok śródmózgowy to poważne schorzenie, które może narażać pacjenta na utratę życia. Polega na krwawieniu wewnątrz mózgu. Z tego powodu inne części ciała zostają pozbawione tlenu.

To sprawia, że stanowi drugą przyczynę udaru mózgu. Niestety śmiertelność wynikająca z krwotoku śródmózgowego, mimo dostępnych obecnie sposobów leczenia, jest nadal wysoka. Poza tych osoby, które go przetrwają, muszą często borykać się z licznymi deficytami.

Ryzyko wystąpienia tego schorzenia wzrasta wraz z wiekiem. Jednak wiek to nie jedyny czynnik ryzyka.

Przyjrzyjmy się bliżej temu zaburzeniu.

Na czym polega krwotok śródmózgowy?

Krwotok śródmózgowy, jak wspomnieliśmy już we wstępie, to krwawienie, które pojawia się wewnątrz mózgu. Zazwyczaj wywołuje nagły rozwój niedoborów neurologicznych, a nawet śpiączkę.

Dzieje się tak z powodu braku dopływu krwi do innych części mózgu, ponieważ krew nie jest w stanie kontynuować swojej podróży przez naczynia krwionośne. Należy odróżnić krwotok śródczaszkowy od krwotoku śródmózgowego.

Do krwotoków śródczaszkowych, poza krwotokami śródmózgowymi, zaliczamy również te, które występują we wnętrzu czaszki, ale nie w miękiszu gąbczastym mózgu. To między innymi krwotoki komorowe, podpajeczynowkowe, podtwardówkowe i nadtwardówkowe.

Krwotok śródmózgowy stanowi jedną z głównych przyczyn rozwoju udaru mózgu. Eksperci szacują, że prawie 15% wszystkich udarów mózgu jest wywoływanych przez to schorzenia. Poza tym cechuje go wysoka śmiertelność, zwłaszcza w pierwszych dniach.

Może Cię również zainteresować: Bezsenność i cukrzyca – jaki mają związek?

Powiązane objawy

Jak wytłumaczyliśmy powyżej, krwotok śródmózgowy wiąże się zazwyczaj z neurologicznymi defektami, które nagle się pojawiają. W zależności od przyczyny, krwawienie może postępować bardzo szybko (w przeciągu jednej do dwóch godzin) lub wolniej. Poza tym objawy różnią się w zależności od dotkniętego nim obszaru mózgu.

Podobnie jak w udarach niedokrwiennych często pojawia się niedowład jednej części ciała. Innymi słowy, jeśli krwotok wystąpił po prawej stronie mózgu, niedowład wystąpi w lewej nodze i ręce.

Dość często pojawia się również utrata czucia lub mrowienie po tej samej części ciała, po której wystąpił udar. Krwotok może również wpływać na mowę lub umiejętność rozumienia języka. Niektóre osoby przestają widzieć na jedno oko.

Do powszechnych objawów zaliczamy bóle głowy, wymioty, utratę świadomości, a nawet zapadniecie w śpiączkę. Bóle głowy i mdłości są zazwyczaj kojarzone ze wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego wywołanym przez sam krwotok śródmózgowy.

Kobieta z bólem głowy
Chociaż ból głowy to objaw niespecyficzny, to pacjenci z zawałem mogą cierpieć z powodu bardzo silnych i uciążliwych bólów głowy.

Ten artykuł może Cię zainteresować: Bezsenność zwiększa ryzyko udaru i zawału

Główne przyczyny krwotoku śródmózgowego

To schorzenie może pojawić się z różnych powodów. Jeden z najważniejszych czynników stanowi wiek. Częstotliwość występowania wzrasta wraz z wiekiem i jest większa u mężczyzn niż u kobiet.

Główna przyczyna to wysokie ciśnienie tętnicze lub nadciśnienie. Wiąże się to z faktem, że tętnice mózgowe, które mają niewielki rozmiar, są niezwykle wrażliwe na podwyższone ciśnienie. Krwotok śródmózgowy może również wywołać uraz. Właśnie dlatego częściej dotyka osoby starsze, które częściej upadają.

Kolejna przyczyna to angiopatia amylodiowa. To choroba, która polega na gromadzeniu się na ściankach tętnic mózgu określonych protein. To wywołuje nawracające krwawienie, ponieważ tętnice stają się bardziej delikatne.

Zaburzenia krwi, zwłaszcza zaburzenia związane z krzepnięciem krwi, zwiększają ryzyko rozwoju krwotoków śródmózgowych. Jednak w większości przypadków są wywoływane przez określone substancje, takie jak leki przeciwzakrzepowe.

Mogą również wpływać na młode osoby. Na przykład używanie takich narkotyków jak kokaina czy amfetamina zwiększa ryzyko. Za kolejną częstą przyczynę uznaje się również malformacje tętniczo-żylne.

Leczenie

Krwotok śródmózgowy to nagły przypadek medyczny. Jeśli zauważysz u siebie jakikolwiek objaw, powinnaś natychmiast poszukać pomocy.

Lekarz musi przede wszystkim ustabilizować stan pacjenta. Podobnie jak w przypadku każdego innego krwotoku, tak i tutaj należy zadbać o to, aby pacjent nie doznał szoku.

Poza tym często niezbędne jest dokonanie intubacji, ponieważ dba ona o właściwe oddychanie pacjenta. Aby zatrzymać krwawienie można również podać koncentrat płytek lub świeżą zamrożoną plazmę. Takie działanie jest wskazane, jeśli pacjenta przyjmował leki przeciwzakrzepowe.

Jak tłumaczy podręcznik MSD, witamina K również pomaga zmniejszyć krwawienie u takich pacjentów. W przypadku wysokiego nadciśnienia, należ podać leki pozwalające kontrolować ciśnienie krwi. Jednak to zadanie wymaga bardzo dużej ostrożności, ponieważ zbyt duże obniżenie ciśnienia tętniczego może pogorszyć uszkodzenia.

Pacjent może nawet wymagać przeprowadzenia operacji, która polega na usunięciu zebranej krwi, aby zmniejszyć nadciśnienie śródczaszkowe. Lekarze stosują ten środek w przypadkach, w który krwotok wywołuje stopniowe pogorszenie się stanu neurologicznego lub wpływa na pień mózgu.

Możliwe komplikacje i prognozy

Jak już zauważyliśmy wcześniej, krwotok śródczaszkowy wiąże się z wysokim ryzykiem śmierci. Eksperci szacują, że śmiertelność wynosi około 40%. Poza tym osoby, które przeżyły krwotok, często muszą borykać się z długoterminowymi problemami.

Większość komplikacji pojawia się z powodu zwiększenia krwotoku lub obrzęku, który pojawia się wokół niego. Poza tym pojawiają się uszkodzenia tkanki mózgowej wywoływane przez brak dopływu krwi. Pacjent może mieć napady padaczkowe, problemy z porozumiewaniem się oraz trudności z widzeniem.

Poza tym osoby, które przeżyły udar, często mają silne bóle głowy oraz tracą czucie i możliwość ruchu. Chociaż prognozy są mało obiecujące, to różnią się w zależności od nasilenia krwawienia.

Większość pacjentów, niezależnie od wszystkich innych czynników, będzie wymagała terapii. Terapie rehabilitacyjne mogą pomóc poprawić mowę lub mobilność, jak również pomóc pacjentom odzyskać inne umiejętności.

Mężczyzna z udarem
Terapia rehabilitacyjna stara się pomagać pacjentom odzyskać sprawność.

Krwotok śródmózgowy jest bardzo niebezpieczny

Każdy, komu udało się przeżyć taki rodzaj krwotoku, musi wziąć pod uwagę kilka kwestii. Na przykład od tego momentu będzie musiał kontrolować swoje ciśnienie krwi. Poza tym musi prowadzić zdrowy tryb życia, aby uniknąć kolejnego krwotoku.

Starsze osoby z wysokim ciśnieniem krwi są narażone na bardzo wysokie ryzyko wystąpienia krwotoku. Dlatego też muszą zminimalizować ryzyko wystąpienia upadków i kontrolować leki, które przyjmują.

To może Cię zainteresować ...
Zmniejsz ryzyko zawału serca i udaru
Krok do ZdrowiaPrzeczytaj na Krok do Zdrowia
Zmniejsz ryzyko zawału serca i udaru

Gdy będziemy zwracać uwagę na naszą dietę i starać się poprawić jakość naszego życia, to możemy tym samym zauważalnie zredukować ryzyko zawału serc...



  • Hemorragia intracerebral – Enfermedades cerebrales, medulares y nerviosas – Manual MSD versión para público general. (n.d.). Retrieved February 16, 2021, from https://www.msdmanuals.com/es/hogar/enfermedades-cerebrales,-medulares-y-nerviosas/accidente-cerebrovascular-acv/hemorragia-intracerebral
  • Beaumont, C., et al. “Ceguera cortical como forma de presentación de hemorragia subaracnoidea.” emergencias 18 (2006): 174-177.
  • Martínez, Ángel Miguel Santos, et al. “Hemorragia cerebral.” Investigaciones Medicoquirúrgicas 8.2 (2016): 241-62.
  • Nogueira, Raquel, et al. “Angiopatia Amiloide Cerebral.” Revista de Medicina e Saúde de Brasília 1.2 (2012).
  • Piña, Rigoberto Gonzales, and Daniel Alfredo Landinez Martinez. “Epidemiología, etiología y clasificación de la enfermedad vascular cerebral.” Archivos de Medicina (Manizales) 16.2 (2016): 495-507.