Terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna: zalety i zagrożenia

Choroba Leśniowskiego-Crohna powoduje urazy przewodu pokarmowego w wyniku procesu zapalnego. Dowiedz się, na czym polega biologiczna terapia choroby Leśniowskiego-Crohna.
Terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna: zalety i zagrożenia

Ostatnia aktualizacja: 28 maja, 2022

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest jednym z dwóch nawracających schorzeń określanych łącznie jako nieswoiste zapalenie jelit. W ostatnich latach zaobserwowano wzrost zachorowalności, przyspieszając badania mające na celu znalezienie skutecznych metod. Najnowsze innowacje w leczeniu tej choroby to między innymi terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna.

Ze względu na przewlekłość symptomatologii schorzenia jest to stan trudny do pokonania. Dlatego ustalenie skutecznego leczenia ma ogromne znaczenie dla pacjentów.

Co to jest choroba zapalna jelit?

Termin nieswoiste zapalenie jelit (IBD) łączy dwa różne stany chorobowe o przewlekłym przebiegu, ale z nawracającymi objawami. Chodzi o chorobę Leśniowskiego-Crohna (CD) i wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC).

Nieswoiste zapalenie jelit dotyka w podobny sposób zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Najczęściej pojawia się między 20 a 30 rokiem życia, ale może być zdiagnozowana nawet w dzieciństwie.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

W tym procesie zapalnym zajęte są różne odcinki przewodu pokarmowego, w tym obszary błony śluzowej o normalnej charakterystyce. Może dotyczyć dowolnej części przewodu pokarmowego, ale częściej występuje w dystalnej części jelita cienkiego i okrężnicy.

Zapalenie w chorobie Leśniowskiego-Crohna zwykle obejmuje wszystkie warstwy ściany jelita, dlatego nazywa się je przezściennym. Ponadto pojawiają się wrzodziejące zmiany o różnej głębokości, nadając im wygląd przypominający kostkę brukową.

Kiedy dochodzi do aktywacji tego stanu, najczęstszymi objawami są biegunka i ból brzucha. Mogą im towarzyszyć inne objawy kliniczne, takie jak gorączka, wymioty i utrata masy ciała.

Z drugiej strony u niektórych osób mogą wystąpić zmiany, które wpływają na inne narządy i układy, ale nadal są powiązane z patologicznym procesem choroby Leśniowskiego-Crohna:

  • Zapalenie błony naczyniowej oka
  • Artropatie
  • Zapalenie jamy ustnej
  • Rumień guzowaty

Niezbędne jest wykonanie różnych badań, które pozwolą odkryć proces zapalny i zmiany chorobowe w przewodzie pokarmowym. Chociaż wybór badań uzupełniających będzie zależał od intensywności objawów, niektóre z nich obejmują:

  • Wykrywanie przeciwciał p-ANCA i anty-Saccharomyces
  • Prosta radiografia jamy brzusznej
  • Kolonoskopia i ileoskopia
  • USG jamy brzusznej

Z drugiej strony do dokładnego rozpoznania choroby Leśniowskiego-Crohna niezbędne jest ustalenie dokładnego charakteru zmian i dolegliwości. W szczególności dlatego, że pozwala to odróżnić zmiany mikroskopowe od tych spowodowanych wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Wrzodziejące zapalenie okrężnicy

Z drugiej strony, w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, najczęstszą lokalizacją jest odbytnica, z schorzeniem często rozciąga się w kierunku okrężnicy. Podobnie w tym procesie zapalnym nie ma obszarów z prawidłową błoną śluzową pokrywającą zmienione chorobowo miejsca.

Colonoscopia para la enfermedad de Crohna.

Terapia biologiczna bierze pod uwagę wieloczynnikowe pochodzenie choroby Leśniowskiego-Crohna

Specjaliści uznają, że do rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna koniecznych jest kilka czynników środowiskowych. Ponadto w grę wchodzi czynnik genetyczny. To skłoniło specjalistów do założenia, że w pojawienie się choroby zaangażowane są geny.

W genetycznych predyspozycjach do rozwoju IBD może być zaangażowanych do 201 loci (części chromosomów).

Z drugiej strony, w odniesieniu do czynników środowiskowych, palenie tytoniu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem IBD. Dieta społeczeństw uprzemysłowionych, zawierająca wiele przetworzonych produktów spożywczych o wysokiej zawartości tłuszczu i niskiej zawartości błonnika, również wydaje się odgrywać pewną rolę w wystąpieniu choroby.

Wreszcie, do rozwoju IBD przyczynia się nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna. Składniki ściany jelita i normalna flora bakteryjna w przewodzie pokarmowym również wywołują nadmierną reakcję, która warunkuje proces zapalny.

Podoba Ci się ten artykuł? Możesz również przeczytać: Co to jest żywność prozapalna i jakie przynosi ryzyko?

Możliwości leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna

Chociaż obecnie nie ma środków, które wyleczyłyby chorobę Leśniowskiego-Crohna, dostępnych jest kilka podejść, które kontrolują leżący u podstaw proces zapalny. Idealnym celem obecnych schematów jest osiągnięcie całkowitej remisji.

Dlatego konieczne jest, aby lekarze badali każdy przypadek indywidualnie. Powinno to uwzględniać nasilenie i czas trwania objawów, ale także lokalizację zmian.

Wśród dostępnych wytycznych terapeutycznych stosuje się następujące kroki:

  1. Leki aminosalicylowe, takie jak mesalazyna
  2. Kortykosteroidy, takie jak prednizon
  3. Leki immunosupresyjne, takie jak azatiopryna i metotreksat
  4. Terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna z przeciwciałami
  5. Chirurgia

Zawsze należy ocenić poprzednio podawany lek i uzyskaną dzięki niemu odpowiedź. Pozwala to określić stopień skuteczności danego leczenia. Dzięki temu możliwe jest dokonanie właściwego wyboru kolejnego kroku.

W łagodnych do umiarkowanych zmianach najlepszą opcją jest rozpoczęcie od aminosalicylanów. Następnie lekarze często sugerują, żeby dana osoba przeszła na kolejne schematy. Operacja powinna być ostatnią opcją.

Uważamy, że może cię zainteresować również ten artykuł: Korzyści z herbaty imbirowo-rumiankowej w zespole jelita drażliwego

Na czym polega biologiczna terapia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Terapia biologiczna to grupa leków, których składnik aktywny uzyskuje się poprzez przetwarzanie materiału pochodzenia biologicznego, czyli organizmów żywych. Ta opcja terapeutyczna pozwala na leczenie chorób, które mają składnik immunologiczny

Terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna wykorzystuje pewne związki, które pomagają kontrolować proces zapalny. Wśród nich mamy następujące przeciwciała:

  • Przeciwciała anty- TNF, w tym infliksymab i adalimumab
  • Przeciwciała antyintegrynowe, takie jak Wedolizumab
  • Antyciała przeciw interleukinom, takie jak ustekinumab

Terapia biologiczna nie jest pierwszą linią leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna.

Istnieją jednak szczególne sytuacje, w których stosowanie tych leków zasługuje na poważne rozważenie. W szczególności może to być zalecane, gdy podejścia z wysokimi dawkami sterydów nie dają oczekiwanej odpowiedzi (kortykoporność). Podstawą do wprowadzenia terapii biologicznej może być również ponowne zaostrzenie choroby (uzależnienie od kortykosteroidów) po remisji po zmniejszeniu dawki.

Jednak obecnym zaleceniem w tych trudnych do opanowania przypadkach jest leczenie immunosupresyjne. Dopiero potem rozważa się rozpoczęcie leczenia biologicznego. Jednak indywidualne podejście pacjentów pomaga określić, co może przynieść realną korzyść.

terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna

Zagrożenia, z jakimi wiąże się biologiczna terapia choroby Leśniowskiego-Crohna

Głównym zagrożeniem jest zwiększona podatność na rozwój poważnych infekcji. Ryzyko to jest widoczne zarówno w przypadku stosowania sterydów, jak i leków immunosupresyjnych.

Przed rozpoczęciem leczenia biologicznego należy wykluczyć wszelkie procesy zakaźne, w tym obecność bezobjawowej gruźlicy.

Obserwacja ma kluczowe znaczenie dla nieswoistego zapalenia jelit

Stwierdzono zwiększone ryzyko raka jelita grubego u pacjentów z IBD w porównaniu z populacją ogólną. Jednak ryzyko to zależy również od czasu trwania i zakresu choroby, a także od historii występowania raka okrężnicy w rodzinie.

Ze względu na przewlekły charakter tego schorzenia i zwiększone ryzyko, wskazana jest okresowa kontrola pacjenta, wykraczająca poza ustalone leczenie. Obejmuje to wykonywanie kolonoskopii w celu wykrycia zmian w błonie śluzowej.

Chociaż lokalizacja urazów zwykle pozostaje stała, ich nasilenie może się z czasem nasilać. W rzeczywistości typowy wzorzec stanu zapalnego na początku choroby może z biegiem lat postępować.

Dlatego ważne jest, aby nie zaniedbywać wizyty kontrolnej u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, jeśli masz chorobę Leśniowskiego-Crohna. Twój lekarz będzie w stanie powiedzieć Ci, czy terapia biologiczna choroby Leśniowskiego-Crohna może się sprawdzić w Twoim przypadku.

To może Cię zainteresować ...
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – 5 naturalnych lekarstw
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – 5 naturalnych lekarstw

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego - czy masz objawy, które na nie wskazują? Pamiętaj, że chociaż te środki mogą pomóc Ci się uspokoić,



  • Mora, H.; Díaz, C.; Guedea, E.; Manejo de la Enfermedad de Crohn en la Era de la Terapia Biológica y Celular; Universidad de Zaragoza; 2019.
  • Adegbola, S. O., Sahnan, K., Warusavitarne, J., Hart, A., & Tozer, P. (2018). Anti-TNF therapy in Crohn’s disease. International journal of molecular sciences19(8), 2244.
  • Domarus, A.; Farreras, P.; Rozman, C.; Cardelach, F.; Nicolás, J; Cervera, R.; Farreras Rozman. Medicina Interna; 19na Edición; Elsevier; 2020.
  • Sans, M.; Enfermedad de Crohn; Gastroenterología y Hepatología; 31 (Supl 4): 47 – 50; 2008.
  • Comisión Regional de Farmacia y Terapéutica. Consejería de Sanidad y Política Social. Región de Murcia; Documento de Consenso sobre el Uso de Terapia Biológica en el Tratamiento de la Enfermedad de Crohn; 2015.
  • Ginard, D.; Khorrami, S.; Pérez, L.; Tavio, E.; López, A.; García, M.; Muñoz, F.; Ibáñez, L.; Marín, I.; Guevara, J.; Casellas, F.; Eficacia y Efectividad de la Terapia Biológica en la Enfermedad Inflamatoria Intestinal. Estudio EFIFECT; Gastroenterología y Hepatología; 2016.
  • Engel, T., Yung, D. E., Ma, C., Pariente, B., WIls, P., Eliakim, R., … & Kopylov, U. (2019). Effectiveness and safety of Ustekinumab for Crohn’s disease; systematic review and pooled analysis of real-world evidence. Digestive and Liver Disease51(9), 1232-1240.
  • del Val, J. H., & Arce, N. M. (2005). Terapia biológica en el tratamiento de la enfermedad de Crohn fistulizante. Publicación de GETECCU para Formación Continuada, 102.
  • Carrasco, G.; Histología en la Enfermedad Inflamatoria Intestinal; Revista Médica Clínica Las Condes; 30 (4); 2019.