Najlepsze rośliny lecznicze o właściwościach potwierdzonych naukowo

26 listopada, 2020
Pewne badania naukowe potwierdziły właściwości lecznicze niektórych roślin. Dlatego dziś są uważane za środki wspomagające niektóre problemy zdrowotne. Znasz najpopularniejsze z nich?

Istnieją liczne i różnorodne rośliny lecznicze potwierdzone naukowo. Oznacza to, że ich składniki i właściwości zostały zbadane przez profesjonalistów, którzy ustalili, że mają potencjał jako środki pomocnicze w leczeniu niektórych chorób.

W rzeczywistości, jak donosi artykuł opublikowany w Journal of Advanced Pharmaceutical Technology & Research, szeroką gamę leków uważanych za niezbędne wytwarza się właśnie z ekstraktów pochodzenia roślinnego.

Ciągle są jednak osoby, które cenią zastosowania roślin w ich naturalnej postaci. Które z nich stosuje się najczęściej i najchętniej? Odkryj rośliny lecznicze potwierdzone naukowo!

Rośliny lecznicze o właściwościach potwierdzonych naukowo

Jako odwieczna tradycja rośliny są używane od czasów starożytnych w celu leczenia objawów różnych chorób. W efekcie z biegiem czasu przeprowadzono badania naukowe, które pozwoliły potwierdzić lub wykluczyć przypisywane im właściwości.

Ponadto, badania te pomogły określić, jakie dawki gwarantują bezpieczeństwo, jakie mogą powodować skutki uboczne, a w jakich sytuacjach istnieją przeciwwskazania. Chociaż lista ma o wiele więcej pozycji, w tym artykule przedstawiamy szczegółowo 6 głównych roślin leczniczych cieszących się wparciem naukowym.

1. Rumianek – numer jeden, jeśli chodzi o rośliny lecznicze potwierdzone naukowo

Napar z rumianku
W postaci naparu rumianek jest stosowany w wielu chorobach i zaburzeniach jako uzupełnienie leczenia.

Rumianek to roślina lecznicza o wielu zastosowaniach. Jak ujawnia artykuł opublikowany w Molecular Medicine Reports, jego główne zastosowania wiążą się z łagodzeniem lęku, stresu i problemów żołądkowych. Są jednak tacy, którzy używają go również na ból i problemy dermatologiczne.

Roślina ta wyróżnia się małymi kwiatkami, podobnymi do kwiatów stokrotki. Zwykle występuje w dwóch odmianach: „rumianek niemiecki” i „rumianek rzymski”. Najczęściej stosuje się go w postaci naparu. Rumianek jest jednak również dostępny między innymi w olejkach eterycznych i ekstraktach.

Recenzja opublikowana w Electronic Physician Journal wymienia go jako „roślinę wielofunkcyjną”. Dowody wykazały bowiem, że ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwdepresyjne, przeciwbiegunkowe i przeciwcukrzycowe. Działa również ochronnie na wątrobę.

Niektóre z jego zastosowań przedstawiamy poniżej:

  • Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego.
  • Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
  • Zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
  • Lęk i stres.

Czy rumianek powoduje efekty uboczne? Czy istnieją przeciwwskazania do jego przyjmowania? Dla większości zdrowych dorosłych jest uważany za bezpieczny. Jednak nie zaleca się jego nadmiernego spożycia. Ponadto istnieją doniesienia o reakcjach alergicznych i interakcjach z antykoagulantami.

2. Lawenda

Lawenda należy do  najbardziej znanych i najczęściej stosowanych, jeśli chodzi o rośliny potwierdzone naukowo. W szczególności ceni się ją za działanie przeciwlękowe, które niweluje objawy stresu i niepokoju.

Badanie opublikowane w Mental Health Clinician potwierdza te właściwości i stwierdza, że ​​lawenda ma korzystny profil skuteczności i bezpieczeństwa.

Jej naturalne olejki, podobnie jak preparaty ziołowe, wspomagają leczenie zaburzeń lękowych, nie powodując uzależnienia ani poważnych skutków ubocznych. Stosowanie lawendy w tym celu zostało nawet zatwierdzone przez Europejską Agencję Leków (EMA).

Inne możliwe zastosowania tej rośliny wykorzystują jej właściwości wymienione poniżej:

  • Lawenda to środek przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy.
  • Ma działanie rozluźniające mięśnie gładkie (wiatropędne).
  • Działa uspokajająco i przeciwdepresyjnie.
  • Łagodzi skórę w przypadku oparzeń i ukąszeń owadów.

Ten artykuł również może Ci się spodobać: Rośliny domowe o właściwościach leczniczych

3. Echinacea, o wdzięcznej polskiej nazwie Jeżówka

Środki zrobione na bazie Echinacei są dość popularne. Roślina ta przyciąga uwagę nie tylko dzięki swym  efektownym fioletowym kwiatom. Stosuje się ją w herbatach, sokach i ekstraktach w celu wzmocnienia układu odpornościowego i poprawy zdrowia.

Dlatego badanie w czasopiśmie Pharmacognosy Reviews podkreśla, że ​​jest to zioło o właściwościach immunostymulujących i przeciwzapalnych.

Dokładniej mówiąc, echinacea jest stosowana w leczeniu grypy, przeziębienia i innych schorzeń układu oddechowego. Poza tym ma działanie przeciwbólowe między innymi przy bólach zębów, jelit, chorobach skóry a także w zapaleniu stawów.

Jeśli chodzi o możliwe skutki uboczne, istnieją pewne kontrowersje. Podczas gdy w niektórych badaniach stwierdzono, że jest bezpieczna, w innych ustalono, że może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha i alergie. Dlatego należy ją używać ostrożnie.

4. Ginkgo biloba, czyli miłorząd dwuklapowy

Na liście roślin leczniczych potwierdzonych naukowo miłorząb dwuklapowy wyróżnia się wieloma zastosowaniami leczniczymi. Jest to zioło szeroko stosowane w medycynie orientalnej, zarówno w postaci kapsułek, jak i tabletek, ekstraktów, liści i wielu innych.

Najnowsze badania, jak choćby te opublikowane w Aging and Disease, pokazują, że roślina ta wykazała potencjał jako pomoc w zapobieganiu zaburzeniom związanym ze starzeniem się. W szczególności wydaje się, że korzystnie wpływa na stan zdrowia mózgu, zmniejszając ryzyko demencji.

Z drugiej strony, badanie opublikowane w Drug Design, Development and Therapy wykazało, że miłorząb zawiera również składniki, które przyczyniają się do leczenia cukrzycy typu 2. Jednak konieczne są dalsze badania, aby ocenić jego bezpieczeństwo i skuteczność.

Jak dotąd odnotowano również pewne możliwe skutki uboczne, takie jak:

  • Niekorzystny wpływ na wątrobę, co powoduje konieczność kontrolowania enzymów wątrobowych podczas stosowania ginkgo biloba.
  • Interakcje z lekami rozrzedzającymi krew i innymi lekami.
  • Jego nasiona są trujące w przypadku bezpośredniego spożycia.
  • Długotrwałe nadużywanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem problemów z tarczycą i raka wątroby (zaobserwowano u szczurów).
  • U niektórych osób powoduje ból głowy, zaburzenia trawienia, zawroty głowy lub reakcje alergiczne.

5. Dziurawiec

Dziurawiec występuje również pod nazwą „dziurawiec zwyczajny”. Wykorzystuje się go jako środek uspokajający, gdyż ma działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. W szczególności, jak stwierdzono w artykule przeglądowym opublikowanym w Systematic Reviews, zawiera hiperycynę i hiperforynę.

Te barwniki zawarte w dziurawcu to substancje czynne o potencjale przeciwdepresyjnym, które między innymi sprzyjają łagodzeniu niepokoju. Ponadto dziurawiec działa również przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie oraz jest stosowany przeciwko objawom menopauzy. Niektóre skutki uboczne są następujące:

  • Interakcja z lekami.
  • Nadmierne pobudzenie.
  • Uczucie pieczenia i mrowienia.
  • Zawroty głowy
  • Wrażliwość na światło.
  • Drażliwość.
  • Niestrawność
Dziurawiec
Dziurawiec może być pomocny w zaburzeniach nastroju, takich jak depresja i lęk.

6. Mięta pieprzowa

Wymieniając najlepsze rośliny lecznicze potwierdzone naukowo, nie możemy pominąć mięty pieprzowej. Ze względu na swoje właściwości jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych i stosowanych składników ziołowych na świecie.

W szczególności służy do łagodzenia dolegliwości ze strony układu pokarmowego, bólów głowy i chorób układu oddechowego.

W związku z tym w artykule naukowym opublikowanym w Phytotherapy Research stwierdzono, że w liściach mięty znajdują się skoncentrowane składniki fenolowe, takie jak kwas rozmarynowy i różne flawonoidy, których przyswajanie przyczynia się do utrzymania zdrowia.

Ogólnie mięta ma działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwbólowe i immunomodulujące.

Jej umiarkowane stosowanie jest bezpieczne dla większości zdrowych osób dorosłych. W nadmiarze może powodować podrażnienia. Ponadto roślina ta może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami. Dlatego jeśli jesteś w trakcie leczenia farmakologicznego, najlepiej skonsultować się z lekarzem zanim wypróbujesz środki wykonane na bazie mięty pieprzowej.

Może Cię zainteresować również ten artykuł: Mięta – 5 przyrządzonych domowym sposobem leków, które pokochasz 

Zachowaj ostrożność, nawet jeśli stosujesz rośliny lecznicze potwierdzone naukowo

Chociaż nauka potwierdziła wiele właściwości wspomnianych roślin, nie oznacza to, że można je stosować jako pierwszą opcję leczenia chorób. W większości przypadków stanowią one jedynie uzupełnienie w celu zmniejszenia objawów niektórych schorzeń.

Nawet efekty stosowania tych roślin mają zwykle charakter tymczasowy i nie zawsze spełniają oczekiwania danej osoby. Jednak dowody sugerują, że rośliny lecznicze potwierdzone naukowo mogą być pomocne dla wielu pacjentów. Dlatego warto je wypróbować, jeśli nie ma przeciwwskazań.

  • Veeresham C. Natural products derived from plants as a source of drugs. J Adv Pharm Technol Res. 2012;3(4):200-201. doi:10.4103/2231-4040.104709
  • Srivastava JK, Shankar E, Gupta S. Chamomile: A herbal medicine of the past with bright future. Mol Med Rep. 2010;3(6):895-901. doi:10.3892/mmr.2010.377
  • Miraj S, Alesaeidi S. A systematic review study of therapeutic effects of Matricaria recuitta chamomile (chamomile). Electron Physician. 2016;8(9):3024-3031. Published 2016 Sep 20. doi:10.19082/3024
  • Reider N, Sepp N, Fritsch P, Weinlich G, Jensen-Jarolim E. Anaphylaxis to camomile: clinical features and allergen cross-reactivity. Clin Exp Allergy. 2000 Oct;30(10):1436-43. doi: 10.1046/j.1365-2222.2000.00902.x. PMID: 10998021.
  • Segal R, Pilote L. Warfarin interaction with Matricaria chamomilla. CMAJ. 2006;174(9):1281-1282. doi:10.1503/cmaj.051191
  • Malcolm BJ, Tallian K. Essential oil of lavender in anxiety disorders: Ready for prime time?. Ment Health Clin. 2018;7(4):147-155. Published 2018 Mar 26. doi:10.9740/mhc.2017.07.147
  • López V, Nielsen B, Solas M, Ramírez MJ, Jäger AK. Explorando los mecanismos farmacológicos del aceite esencial de lavanda ( Lavandula angustifolia ) en los objetivos del sistema nervioso central.
  • Manayi A, Vazirian M, Saeidnia S. Echinacea purpurea: Pharmacology, phytochemistry and analysis methods. Pharmacogn Rev. 2015;9(17):63-72. doi:10.4103/0973-7847.156353
  • Barrett B. Medicinal properties of Echinacea: a critical review. Phytomedicine. 2003 Jan;10(1):66-86. doi: 10.1078/094471103321648692. PMID: 12622467.
  • Zuo W, Yan F, Zhang B, Li J, Mei D. Advances in the Studies of Ginkgo Biloba Leaves Extract on Aging-Related Diseases. Aging Dis. 2017;8(6):812-826. Published 2017 Dec 1. doi:10.14336/AD.2017.0615
  • Aziz TA, Hussain SA, Mahwi TO, Ahmed ZA, Rahman HS, Rasedee A. The efficacy and safety of Ginkgo biloba extract as an adjuvant in type 2 diabetes mellitus patients ineffectively managed with metformin: a double-blind, randomized, placebo-controlled trial. Drug Des Devel Ther. 2018;12:735-742. Published 2018 Apr 5. doi:10.2147/DDDT.S157113
  • Zhang L, Mao W, Guo X, et al. Ginkgo biloba Extract for Patients with Early Diabetic Nephropathy: A Systematic Review. Evid Based Complement Alternat Med. 2013;2013:689142. doi:10.1155/2013/689142
  • Hashiguchi M, Ohta Y, Shimizu M, Maruyama J, Mochizuki M. Meta-analysis of the efficacy and safety of Ginkgo biloba extract for the treatment of dementia. J Pharm Health Care Sci. 2015;1:14. Published 2015 Apr 10. doi:10.1186/s40780-015-0014-7
  • Apaydin EA, Maher AR, Shanman R, et al. A systematic review of St. John’s wort for major depressive disorder. Syst Rev. 2016;5(1):148. Published 2016 Sep 2. doi:10.1186/s13643-016-0325-2
  • Grube B, Walper A, Wheatley D. St. John’s Wort extract: efficacy for menopausal symptoms of psychological origin. Adv Ther. 1999 Jul-Aug;16(4):177-86. PMID: 10623319.
  • McKay DL, Blumberg JB. A review of the bioactivity and potential health benefits of peppermint tea (Mentha piperita L.). Phytother Res. 2006 Aug;20(8):619-33. doi: 10.1002/ptr.1936. PMID: 16767798.
  • Nath SS, Pandey C, Roy D. A near fatal case of high dose peppermint oil ingestion- Lessons learnt. Indian J Anaesth. 2012;56(6):582-584. doi:10.4103/0019-5049.104585