Mięsak i jego rodzaje - dowiedz się więcej!

18 października, 2020
Mięsak to nowotwór tkanek miękkich i tkanki kostnej. Jego cechy i objawy kliniczne zależą od umiejscowienia guza w ciele.

Mięsak to zróżnicowana przypadłość o różnych objawach klinicznych.Czasami są to guzki pod skórą, czasami ból kości lub nawet dyskomfort w jamie brzusznej i utrata wagi.

Według Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego, choroba ta dotyka tkanek miękkich i kości,  a także tkanki tłuszczowej i nerwowej w okolicy kości i mięśni.

Mięsaki są nietypowe. Wiele badań podaje, że na przykład mięsak kości stanowi tylko 0,2 % nowotworów złośliwych, co przekłada się na trzy przypadki na milion pacjentów w roku.

Nowotwór i jego znaczenie

Na początek warto poznać podstawowe informacje na temat nowotworów. Choroba ta charakteryzuje się niekontrolowanym namnażaniem się komórek w pewnym obszarze ciała. W ten sposób powstają guzy atakujące też inne części ciała, co nazywa się przerzutami.

Hiszpańskie Towarzystwo Onkologiczne (SEOM) podaje następujące dane na temat raka na świecie:

  • W roku 2018 zdiagnozowano na świecie ponad 18 milionów przypadków nowotworów.
  • Spośród nich 11,6 % stanowiły nowotwory płuc.
  • Najrzadziej stwierdzano raka macicy (2,1 %), przy czym 24,6 % było nowotworami o nietypowym charakterze.
  • W 2019 w Hiszpanii zdiagnozowano 277 234 przypadki raka.
  • Liczba przypadków na świecie z roku na rok rośnie. Szacuje się, że w 2040 roku osiągnie ona 30 milionów (o 63 % więcej niż w 2018 roku).

Statystyki są więc alarmujące. Dlatego konieczne jest dokładne poznanie wszystkich typów nowotworów, by móc ratować tysiące żyć na całym świecie.

Profilaktyka raka dotyczy również mięsaków. Wczesne wykrywanie zwiększa szanse na wyleczenie.

Mięsak i jego rodzaje

Wszystkie rodzaje mięsaka złośliwe guzy na tkankach miękkich lub w kościach. Według statystyk stanowią one 20 % przypadków raka u dzieci i poniżej 1 % u dorosłych.

Predyspozycje do zapadnięcia na tego typu dolegliwość mają źródło w czynnikach genetycznych i środowiskowych. Dokładne przyczyny nie są jednak znane. Według artykułu opublikowanego na portalu naukowym ScienceDirect w 2007 roku, istnieją różne rodzaje mięsaka.

Tłuszczakomięsak

Najpopularniejszy rodzaj, stanowi 20 % przypadków mięsaka w USA. Nowotwór ten lokuje się w komórkach tłuszczowych w różnych partiach ciała, najczęściej jednak w kończynach lub na brzuchu.

Daje o sobie jasno znać, gdyż doprowadza do pojawienia się na kończynie rosnącego, bolesnego guza zmniejszającego ruchomość. Guzy na brzuchu powodują objawy takie jak wzdęcia, zaparcia i ból.

W większości przypadków guza się usuwa, a następnie stosuje się radioterapię. Istnieje kilka typów tłuszczakomięsaka i żaden z nich nie powoduje przerzutów. Dlatego też usuwane są one wyłącznie chirurgicznie.

Mięśniakomięsak-gładkokomórkowy

Według organizacji sarcomahelp.org, mięśniakomięsak-gładkokomórkowy powstaje w mięśniach gładkich takich jak te budujące macicę czy układ pokarmowy. Ten typ mięsaka stanowi od 5 do 10 % przypadków.

Nie ma on konkretnych typowych cech, ale cytowane wcześniej źródła podają, że najczęściej dotyka kobiety w wieku od 50 do 60 lat. Różne badania wykazały, że leczenie gemcytabiną daje dobre efekty u ponad 50 % pacjentów.

Czytaj dalej: Diagnoza nowotworu – jak przyjąć tę wiadomość?

Mięsak maziówkowy

Mięsak maziówkowy występuje rzadko i dotyka okolic stawów (zwłaszcza kolan) u młodych dorosłych. Charakteryzuje się pojawieniem się wolno rosnącego, wrażliwego na dotyk guza.

Badania wykazały, że ten typ raka powiązany jest ze zmianami w obrębie chromosomów, czyli dziedziczy się go. Najlepszą formą leczenia jest zabieg chirurgiczny.

Mięsaki kości i stawów to złośliwe guzy pojawiające się zwykle w okolicach kolan.

Inne rodzaje mięsaka

Poza trzema głównymi rodzajami mięsaka, istnieją też inne. Oto niektóre z nich:

  • Naczyniakomięsak: dotyka naczyń krwionośnych lub limfatycznych.
  • Mięsak Kaposiego: objawia się różowawymi guzkami pod skórą lub na błonie śluzowej jamy ustnej. Zwykle pojawia się o osób o osłabionej odporności, na przykład u pacjentów z AIDS.
  • Mięsak komórek prążkowanych: nowotwór złośliwy tkanki mięśniowej prążkowanej. Typowo pojawia się w dzieciństwie – dotyka 4 dzieci na milion.
  • Mięsak kości: obejmuje tkankę kostną.

Istnieją różne typy mięsaka, więc lista jest długa. Zasadniczo, jest to złośliwy guz o wielu odmianach, zależnie od umiejscowienia.

Czytaj teraz: Jak rozwija się rak? Poznaj mechanizmy i czynniki ryzyka

Mięsak i jego rodzaje: co jeszcze warto wiedzieć?

Mięsak to nowotwór dotykający tkanek miękkich i tkanki kostnej. Objawy zależą od umiejscowienia guza.

Jak w przypadku każdego rodzaju raka, wczesne wykrycie znacznie zwiększa szanse pacjenta na wyzdrowienie. Dlatego też każdy podejrzany guzek i ból należy poddawać diagnostyce.

  • ¿Qué es el sarcoma de tejidos blandos? Sociedad Americana del Cáncer. Recogido a 21 de julio en https://www.cancer.org/es/cancer/sarcoma-de-tejidos-blandos/acerca/sarcoma-de-tejidos-blandos.html
  • Picci, P. (2007). Osteosarcoma (osteogenic sarcoma). Orphanet journal of rare diseases2(1), 6.
  • Cifras del cáncer, SEOM. Recogido a 21 de julio en https://seom.org/seomcms/images/stories/recursos/Cifras_del_cancer_2020.pdf
  • Burningham, Z., Hashibe, M., Spector, L., & Schiffman, J. D. (2012). The epidemiology of sarcoma. Clinical sarcoma research2(1), 14.
  • Skubitz, K. M., & D’Adamo, D. R. (2007, November). Sarcoma. In Mayo Clinic Proceedings (Vol. 82, No. 11, pp. 1409-1432). Elsevier.
  • Leiomiosarcoma: Diagnóstico y tratamiento. Recogido a 21 de julio en http://sarcomahelp.org/translate/es-leiomiosarcoma.html#:~:text=El%20leiomiosarcoma%20es%20un%20sarcoma,en%20l%C3%ADneas%20de%20c%C3%A9lulas%20mesenquimales.
  • Hensley, M. L., Maki, R., Venkatraman, E., Geller, G., Lovegren, M., Aghajanian, C., … & Spriggs, D. R. (2002). Gemcitabine and docetaxel in patients with unresectable leiomyosarcoma: results of a phase II trial. Journal of Clinical Oncology20(12), 2824-2831.
  • Sánchez, Juan Segura, et al. “Liposarcomas. Aspectos clínico-patológicos y moleculares.” Revista Española de Patología 39.3 (2006): 135-148.