Łysienie dziecięce: przyczyny i rodzaje

Łysienie dziecięce to choroba powodująca nadmierne wypadanie włosów. Aby właściwie leczyć problem, ważne jest, aby określić zarówno rodzaj łysienia, jak i jego możliwą przyczynę.
Łysienie dziecięce: przyczyny i rodzaje

Ostatnia aktualizacja: 06 czerwca, 2022

Łysienie dziecięce to nadmierna utrata włosów, która może wystąpić u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Początkowo problem pozostaje niezauważony. To dlatego, że wielu rodziców postrzega wypadanie włosów jako normalny objaw okresu wzrostu.

Jednak w niektórych przypadkach łysienie może być dość zauważalne. Szczególnie widać to, kiedy zmniejsza się objętość włosów dziecka, a nawet pojawiają się łysiny. Co powoduje łysienie dziecięce? Jak klasyfikuje się tę chorobę? W poniższym artykule opowiemy Ci o najważniejszych aspektach tego schorzenia.

 

Jakie są przyczyny łysienia dziecięcego?

Według informacji opublikowanych przez American Hair Loss Association 3% wizyt pediatrycznych w krajach takich jak Stany Zjednoczone obejmuje konsultacje dotyczące łysienia dziecięcego. Dla wielu rodziców problem ten powoduje wiele zmartwień. Chodzi bowiem nie tylko kwestie zdrowotne, ale także o emocjonalny wpływ tego zaburzenia na dzieci.

Na szczęście w większości przypadków problem ma charakter przejściowy i często dochodzi do samoistnego rozwiązywania przy odpowiedniej interwencji medycznej. Jednak aby ustalić właściwy przebieg leczenia trzeba najpierw postawić diagnozę. Innymi słowy, specjalista musi ustalić przyczynę wypadania włosów, a także typ schorzenia.

W wielu przypadkach łysienie dziecięce u dzieci jest wynikiem procesów zakaźnych w skórze głowy lub czynników genetycznych. Istnieją jednak inne możliwe wyzwalacze, które mogą wyjaśniać wypadanie włosów u niemowląt. Należą do nich:

  • Choroby – m.in. niedoczynność tarczycy, toczeń rumieniowaty, rak wieku dziecięcego
  • Zmiany metaboliczne
  • Niedobory żywieniowe (np. brak cynku lub żelaza)
  • Trakcja (związana z mechanicznym napięciem)
  • Wyzwalacze emocjonalne (rozwód rodziców, zastraszanie, niepokój itp.)
Dziecko szczotkujące włosy.

Jakie rodzaje łysienia dziecięcego istnieją?

Łysienie dziecięce dzieli się na dwie kategorie: łysienie bliznowaciejące i łysienie nie bliznowaciejące. W pierwszej kategorii dochodzi do uszkodzenia mieszka włosowego, które powoduje trwały i nieodwracalny efekt. Z drugiej strony skutki łysienia niebliznowaciejącego są odwracalne. Jakie są więc rodzaje łysienia dziecięcego?

Łysienie potyliczne

Jak wyjaśniono w artykule opublikowanym w Annals of Dermatology, łysienie potyliczne występuje w pierwszych miesiącach życia z powodu ewolucji cyklu pęcherzykowego, która ma miejsce w okresie płodowym i noworodkowym.

W 20. tygodniu ciąży na skórze głowy znajdują się już mieszki włosowe znajdujące się w fazie wzrostu. W miarę upływu miesięcy te mieszki włosowe wchodzą w fazę wypadania. Dlatego właśnie w momencie narodzin można zaobserwować nagłą utratę włosów. W takim przypadku leczenie nie jest konieczne, ponieważ włosy same odrosną na danym obszarze.

Wrodzone łysienie trójkątne

Łysienie trójkątne zaczyna się już w macicy. Charakteryzuje się obecnością łaty w kształcie trójkąta, na której nie ma włosów. Obszar ten zazwyczaj pojawia się po obu stronach regionu skroniowego i nie rozciąga się dalej. Ta forma łysienia dziecięcego jest trwała. Innymi słowy, nie ma leczenia.

Łysienie telogenowe i anagenowe

Dzieci, które mają tego typu problemy, cierpią na obfite wypadanie włosów. Ogólnie rzecz biorąc, utrata występuje w związku z następującymi warunkami:

  • Choroby endokrynologiczne
  • Przewlekła choroba
  • Niedobory żywieniowe
  • Chemoterapia
  • Farmaceutyki
  • Interwencje chirurgiczne
  • Intensywna gorączka
  • Szczepionka

Leczenie obejmuje zdiagnozowanie podstawowej przyczyny i rozwiązanie tego problemu. Łysienie telogenowe i anagenowe to najczęstsze odmiany rozlanego łysienia dziecięcego.

Możesz również przeczytać: Czy można zapobiec wypadaniu włosów?

Łysienie plackowate

Jest to przewlekły proces zapalny, który ma swój początek w układzie odpornościowym. Włosy wypadają same z powodu nagłego zatrzymania mieszków włosowych w pewnych obszarach, czy to na głowie, czy na ciele (takich jak ręce lub nogi).

Na ogół łysienie plackowate pojawia się przed dwudziestym rokiem życia i można je leczyć. Głównymi przyczynami są napięcia emocjonalne lub chwile intensywnego stresu. Na przykład okres egzaminacyjny, jakieś emocjonalne lub fizyczne znęcanie się lub rozwód rodziców.

Dziecko wyrywające sobie włosy.

Łysienie dziecięce w wyniku trakcji

Kucyki, warkocze i ciasne fryzury również mogą powodować wypadanie włosów u dzieci. Wynika to z ciągłego napięcia włosów w określonych miejscach. W niektórych przypadkach może to być nawet nieodwracalne. Dlatego ważne jest, aby nie napinać zanadto włosów, a raczej pozostawiać je luźno upięte lub rozpuszczone.

Łysienie spowodowane trichotillomanią

Na skutek silnych stanów lękowych, dzieci mają tendencję do wyrywania włosów, co prowadzi do łysienia. Leczenie polega na skupieniu uwagi psychologicznej w celu odkrycia przyczyny problemu. Nawyk ten jest uważany za tik nerwowy i częściej dotyczy karku i grzywki.

Łysienie z powodu grzybicy

W tym przypadku łysienie spowodowane jest obecnością grzybów i wiąże się z pojawieniem się miejscowego wypadania włosów. Co więcej, grzybica może rozprzestrzeniać się poprzez bezpośredni kontakt między dziećmi. Na przykład w przedszkolu lub szkole lub ze względu na wspólne korzystanie ze szczotki do włosów lub ręcznika. Ważne jest, aby unikać stosowania domowych środków zaradczych. To raczej lekarz dermatolog powinien wskazać właściwe leczenie.

Łysienie w wyniku leczenia onkologicznego

Ten typ łysienia występuje nie tylko na głowie, ale także na twarzy i ciele. Najlepiej unikać środków zaradczych i poczekać na zakończenie leczenia onkologicznego, kiedy włosy same odrosną.

Łysienie dziecięce: co jeszcze musisz wiedzieć?

Ogólnie rzecz biorąc, każdy rodzaj łysienia występuje częściej w określonej grupie wiekowej.

  • Łysienie potyliczne i trójkątne występuje częściej u niemowląt i małych dzieci.
  • Łysienie telogenowe i anagenowe, trichotillomania, trakcja, grzybica i łysienie plackowate są częstsze w późniejszym dzieciństwie i okresie dojrzewania.

W każdym razie zawsze najlepiej skonsultować się z pediatrą lub dermatologiem w celu postawienia właściwej diagnozy. Gdy specjalista określi pochodzenie łysienia, zdecyduje, jakie są najlepsze opcje terapeutyczne.

To może Cię zainteresować ...
Łysienie plackowate: choroba Jady Pinkett Smith
Krok do Zdrowia
Przeczytaj na Krok do Zdrowia
Łysienie plackowate: choroba Jady Pinkett Smith

Afera na pierwszych Oskarach dała nam wiele do powiedzenia. Ale czym tak naprawdę jest choroba, na którą cierpi Jada Pinkett Smith?



  • Children’s Hair Loss. (n.d.). American Hair Loss Association. Retrieved on June 19, 2020 from https://www.americanhairloss.org/children_hair_loss/introduction.html
  • What you need to know about alopecia areata during childhood. (n.d.). National Alopecia Areata Foundation. Retrieved on June 19, 2020 from https://www.naaf.org/alopecia-areata/living-with-alopecia-areata/alopecia-areata-in-children
  • Gilhar, Amos, Amos Etzioni, and Ralf Paus. “Alopecia areata.” New England Journal of Medicine 366.16 (2012)
  • Cranwell W, Sinclair R. Common causes of paediatric alopecia. Aust J Gen Pract. 2018;47(10):692-696. doi:10.31128/AJGP-11-17-4416
  • Ho CH, Zito PM. Androgenetic Alopecia. [Updated 2019 May 18]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2019 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK430924/
  • Harvard Health Publishing. (April, 2019). Telogen Effluvium. Harvard University.
  • Kim MS, Na CH, Choi H, Shin BS. Prevalence and factors associated with neonatal occipital alopecia: a retrospective study. Ann Dermatol. 2011;23(3):288-292. doi:10.5021/ad.2011.23.3.288
  • Billero V, Miteva M. Traction alopecia: the root of the problem. Clin Cosmet Investig Dermatol. 2018;11:149-159. Published 2018 Apr 6. doi:10.2147/CCID.S137296
  • Möhrenschlager M, Seidl HP, Ring J, Abeck D. Pediatric tinea capitis: recognition and management. Am J Clin Dermatol. 2005;6(4):203-213. doi:10.2165/00128071-200506040-00001