Jak układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe?

13 lipca, 2020

Wiedza o tym, jak układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe jest kluczem do walki z nimi. W czasach pandemii COVID-19 badania w tej dziedzinie zwielokrotniły się, aby rzucić nowe światło na procesy immunologiczne.

Wiedza o tym, jak układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe ma ogromne znaczenie w procesie przygotowywania terapii przeciwwirusowej. Pamiętaj, że wirusy nie są bakteriami, dlatego antybiotyki nie mają na nie wpływu.

Laboratoria przeszły długą drogę w celu stworzeniu leków antywirusowych i przeciwretrowirusowych do walki z cząsteczkami, takimi jak na przykład wirus zapalenia wątroby typu C lub ludzki wirus niedoboru odporności. Naukowcom udało się nawet obniżyć poziom wirusa, który pozwala na stabilizację pacjentów.

Istnieje jednak większy problem w przewlekłych infekcjach wirusowych, którym jest nakładanie się chorób na siebie. Wiele osób zakażonych wirusami jest również zainfekowanych bakteriami lub grzybami. Tak jest w przypadku obecnego koronawirusa, do którego często dochodzi bakteryjne zapalenie płuc.

W celu ujawnienia mechanizmów walki z układem immunologicznym przed infekcjami wirusowymi prowadzone są badania łączące różne infekcje. Tak jest w przypadku ostatnich badań Uniwersytetu w Birmingham opublikowanych pod koniec lutego.

Jak układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe?

Artykuł, do którego się odnosimy został opublikowany w czasopiśmie PLOS Pathogens przez autorów związanych z Uniwersytetem w Birmingham, Pirbright Institute i University College w Londynie. Profesor Robin May kierował tymi badaniami.

Aby przeprowadzić badanie naukowcy przeanalizowali zakażone wirusem białe krwinki, które zostały wystawione na działanie określonego grzyba: Cryptococcus neoformans. Jest to grzyb oportunistyczny, czyli pojawia się u osób o osłabionym układzie odpornościowym.

Grzyb aspergillus

Porównanie tego, co wydarzyło się w laboratorium, a tym, co dzieje się w prawdziwym życiu jest niezwykle ważne. Choroby takie jak zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) powodują wyczerpanie się mechanizmów obronnych, które nie zabijają same z siebie, ale przez pojawienie się innych infekcji.

Grzyby oportunistyczne wykorzystują słaby układ odpornościowy gospodarza do osiedlania się i rozmnażania. Później dochodzi do powikłań, a nawet śmierci z powodu zapalenia płuc lub posocznicy drożdżakowej, a nie początkowego wirusa.

Grzyby mogą być czynnikami zakaźnymi u osób z obniżoną odpornością.

Przeczytaj także: Flora jelitowa – jak wpływa na nią fibromalgia?

Co zostało odkryte podczas tego badania?

W badaniach założono przed rozpoczęciem, że istnieją dwa procesy, w których układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe i grzybiczne. W przypadku wirusów białe krwinki pochłaniają ich cząsteczki w mechanizmie zwanym fagocytozą.

Podczas gdy fagocytoza może być również podstawową metodą dla grzybów czasami zdarza się coś zupełnie przeciwnego. Dochodzi do wydalenia czynnika zakaźnego z białych krwinek. Nazywa się to „vomocytozą” i chociaż nie jest to najczęstsze stanowiło podstawę odkrycia podczas ostatnich badań.

Obserwując pod mikroskopem, jak białe krwinki poradziły sobie z dwoma infekcjami w tym samym czasie można było zauważyć, że vomocytoza znacznie przyspieszyła po pojawieniu się wirusa. Innymi słowy, białe krwinki szybciej wydalały grzyby ze swojego wnętrza, jeśli musiały walczyć z wirusem.

Wirus

Zespół badawczy zakłada, że ​​układ odpornościowy przyspiesza proces uwalniania zasobów i walki z drugim napastnikiem. Nie wiemy, czy jest to bardziej wydajne, czy nie. Ale wydaje się, że istnieje rodzaj wewnętrznej inteligencji, która decyduje, gdzie skoncentrować wysiłki podczas walki.

Białe krwinki są odpowiedzialne za zwalczanie wirusów, bakterii i grzybów, które dostają się do organizmu.

Odkryj także: Cykl replikacyjny wirusa – najważniejsze informacje

Co przynosi nam to odkrycie?

Badanie rzuca światło na kontrowersyjny i niebezpieczny aspekt dla przewlekle chorych z obniżoną odpornością. Jeśli wiemy, jak układ odpornościowy leczy infekcje wirusowe, a konkretnie, jak to robi, gdy jest to wirus oportunistyczny możemy lepiej pomóc pacjentom z AIDS i innymi chorobami.

Intencją tych badań jest opracowanie protokołu leczenia zakażeń oportunistycznych, który poprawi przeżycie pacjentów z obniżoną odpornością. Jak powiedzieliśmy śmierć u tych pacjentów następuje z powodu czynnika zakaźnego, który wnika w osłabione ciało i jest niemożliwy do wyleczenia.

Gdybyśmy, oprócz środków przeciwgrzybiczych, przeciwbakteryjnych i przeciwwirusowych mieli terapie stymulujące układ odpornościowy moglibyśmy poprawić skuteczność białych krwinek. Problem ten jest bardzo ważny biorąc pod uwagę, że grzyb użyty w tych badaniach jest odpowiedzialny za ponad 200 000 zgonów rocznie na całym świecie.

Ponadto należy zapytać, czy to szybkie wydalenie grzyba przez układ odpornościowy nie uwalnia go w celu dalszego uszkodzenia narządów. Co jeśli przyspieszenie jest faktycznie nieefektywnością mechanizmu obronnego, a nie naturalną inteligencją? Późniejsze badania zajmą się również tym zagadnieniem.

Układ odpornościowy leczy nie tylko infekcje wirusowe

W naszym codziennym życiu zmienionym przez koronawirusa należy pamiętać, że występują nie tylko infekcje wirusowe. Chociaż SARS-CoV-2 przyciąga całą uwagę, bakteryjne zapalenie płuc, grypa i grzybica nadal istnieją. Zdrowy układ odpornościowy jest kluczem do życia z mniejszą liczbą infekcji.

  • Seoane, Paula I., et al. „Viral infection triggers interferon-induced expulsion of live Cryptococcus neoformans by macrophages.” PLoS Pathogens 16.2 (2020): e1008240.
  • de León Delgado, Joel, et al. „SARS-CoV-2 y sistema inmune: una batalla de titanes.” Horizonte Médico (Lima) 20.2 (2020): 3-4.
  • Espinosa, Argelis del C. Respuesta inmunitaria pre y post vacunación con influenza del paciente con virus de inmunodeficiencia humana, clínica de terapia antirretroviral del hospital regional de Veraguas, Dr. Luis Fábrega. 2018. Diss. Universidad de Panamá, 2018.
  • Rincón, Olga L., et al. „Virus del papiloma humano, respuesta inmune y cáncer cervical: una relación compleja.” Revista colombiana de obstetricia y ginecología 58.3 (2007): 202-212.